Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and clear admissibility under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to admit the appellant's cassation appeal to substantive review, ordering the respondent to bear the costs. The appellant argued for a significant legal issue regarding the interpretation of the Civil Procedure Code and alleged a violation of the appellate court's duty to state reasons. The court rejected these claims, noting the appellant failed to identify specific interpretative doubts and merely challenged factual findings, which are inadmissible in cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or is clearly admissible; mere disagreement with factual findings or lack of specific interpretative doubts does not satisfy the statutory prerequisites for admission.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 270/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa A. sp. z o.o. w R. przeciwko J. S. i P. S.A. w W. Oddziałowi w K. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz pozwanego J.S. 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Pełnomocnik powoda A. sp. z o.o. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 lutego 2016 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Przez istotne zagadnienie prawne rozumie się problem o charakterze prawnym powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter nowy i rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozstrzygnięcie stwarza realne i poważne trudności, a którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/2013, nie publ.).Żadna z kwestii wskazanych w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie odpowiada jednak tak rozumianej przesłance istotnego zagadnienia prawnego.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że formułując te problemy skarżący w żadnym wypadku nie wskazał jakichkolwiek konkretnych wątpliwości interpretacyjnych, które mogłyby rodzić się na tle podniesionych kwestii. Jego argumentacja ograniczyła się jedynie do przedstawienia problemów zaczerpniętych z okoliczności sprawy i dotychczasowego przebiegu postępowania. Ponadto, w znacznym stopniu zmierzała do podważenia ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej w toku instancji, co nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.).Należy także zauważyć, że przedstawiony we wniosku problem wykładni art. 248 k.p.c. nie znalazł odzwierciedlenia w kształcie podstaw kasacyjnych.
Zarzut naruszenia tego przepisu nie został podniesiony w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), co prowadzi do konkluzji, że ewentualne nieprawidłowości związane ze stosowaniem tego przepisu nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.Skarżący nietrafnie wskazuje także, że Sąd odwoławczy nie poczynił ustaleń faktycznych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd pierwszej instancji i uznał je za swoje. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że odpowiednie stosowanie art. 328 § 2 k.p.c. do uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej instancji oznacza, że nie musi ono zawierać wszystkich elementów uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji - sąd odwoławczy obowiązany jest zamieścić w uzasadnieniu takie elementy, które ze względu na treść apelacji i zakres rozpoznania, są potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy (wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2015 r., I CSK 306/15, nie publ.).
Naruszenie art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. może być zarzucane w skardze kasacyjnej tylko wyjątkowo, gdy wady uzasadnienia uniemożliwiają dokonanie kontroli kasacyjnej z uwagi na jego sporządzenie w sposób nie pozwalający na zorientowanie się w przyczynach natury faktycznej i prawnej, które legły u podstaw rozstrzygnięcia (wyrok SN z dnia 15 kwietnia 2016 r., I CSK 278/15, nie publ.). Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący nie wykazał więc istnienia przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania w postaci jej oczywistej zasadności.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek pozwanego J.S. zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). jw