Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 269/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on easement dispute, citing established law and inadmissible factual challenges.

Numero d'incarto III CSK 269/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The appellant argued that the lower court erred by binding itself to factual findings in a separate case and misapplied the expropriation act regarding the carrier's rights. The court rejected these claims, noting that the lower court's reasoning is not binding and that the carrier's special right under the expropriation act precludes the creation of a servitude.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 35 of the Expropriation Act of 1958; Art. 3051, 3052 § 2 k.c. The Supreme Court holds that a cassation appeal is inadmissible if it merely questions factual findings or relies on reasoning not binding on the appellate court, and that a carrier's special right under the expropriation act excludes the establishment of a servitude.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal servitude establishment expropriation act factual findings legal interpretation binding precedent carrier rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 365 § 1 k.p.c.
Po pierwsze, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć naruszenie art. 365 k.p.c.
Art. 35 of the Expropriation Act of 1958
Po drugie, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć naruszenie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r.
Art. 3051 k.c.
Po trzecie, za przyjęciem skargi do rozpoznania ma świadczyć potrzeba wykładni co do tego, czy na podstawie art. 3051 w związku z art.
Art. 3052 § 2 k.c.
3051 w związku z art. 3052 § 2 k.c. w kwestii dopuszczalności żądania na tej podstawie nie tyle ustanowienia służebności, co określenia należnego wynagrodzenia, zakresu służebności i sposobu jej wykonywania.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 365 k.p.c
Po pierwsze, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć naruszenie art. 365 k.p.c.
art. 365 § 1 k.p.c
Zarzut jest nietrafny, bo z mocy art. 365 § 1 k.p.c.
art. 3052 § 2 k.c
3051 w związku z art. 3052 § 2 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 269/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku D. G.‎przy uczestnictwie […] G. S.A. w W., A. M. i T. M.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika […] G. S.A. w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.

Po pierwsze, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć naruszenie art. 365 k.p.c. przez przyjęcie, że w tej sprawie sąd jest związany ustaleniami faktycznymi i ocenami prawnymi innego sądu w innej sprawie. Zarzut jest nietrafny, bo z mocy art. 365 § 1 k.p.c. sąd wiąże jedynie rozstrzygnięcie innego sądu, jednakże, jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, zrozumienie zakresu jego sentencji niejednokrotnie wymaga uwzględnienia kontekstu sprawy, co możliwe jest jedynie w świetle uzasadnienia, które to uzasadnienie per se nie wiąże. Skarga w tym zakresie nie jest oczywiście uzasadniona.

Po drugie, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć naruszenie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości przez przyjęcie, że przedsiębiorca przesyłowy ma skuteczny tytuł prawny do nieruchomości, mimo że wydana w tej sprawie w tym trybie decyzja nie precyzuje ani treści służebności, ani oznaczenia nieruchomości. Z tego względu skarga też nie jest oczywiście zasadna, ponieważ na podstawie art. 35 ustawy z 1958 r. przedsiębiorca nabywa szczególne prawo do nieruchomości, niebędące służebnością, a co więcej, wskazywane zarzuty stanowią kwestionowanie dokonanych w tej sprawie ustaleń faktycznych, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne.

Po trzecie, za przyjęciem skargi do rozpoznania ma świadczyć potrzeba wykładni co do tego, czy na podstawie art. 3051 w związku z art. 3052 § 2 k.c. w kwestii dopuszczalności żądania na tej podstawie nie tyle ustanowienia służebności, co określenia należnego wynagrodzenia, zakresu służebności i sposobu jej wykonywania. Jednak kwestia ta nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ Sąd Najwyższy przyjął w uchwale z dnia 6 czerwca 2014 r., III CZP 107/13 (OSNC 2015, nr 3, poz. 29), że jeżeli przedsiębiorca będący właścicielem urządzeń przesyłowych wykonuje swoje prawo na podstawie decyzji wydanej w trybie art. 35 ustawy ‎z 1958 r., to właściciel nie może domagać się ustanowienia służebności.

W tym przypadku zatem w ogóle nie ma służebności, więc nie można tym bardziej domagać się ustalenia jej zakresu czy wynagrodzenia za nią.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj