Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 268/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 268/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant L.N. against the lower court's decision to reject the appeal in a succession and co-ownership partition case. The appellant argued for a material legal error regarding the non-separation of a residential unit and the failure to extinguish co-ownership through division. The court rejected these claims because the appellant failed to substantiate the requirement of an 'obvious' legal error as mandated by the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if the appellant fails to provide a reasoned argument demonstrating that the lower court's decision resulted in an obvious legal error visible at first glance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious legal error Civil Procedure Code partition of co-ownership residential unit separation dismissal of appeal procedural requirement divisione della proprietà

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art.
art. 520 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., oddalił żądanie wnioskodawczyni zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego (art.
art. 39821 k.p.c.
520 § 1 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c.
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art.
art. 520 § 1 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., oddalił żądanie wnioskodawczyni zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08
II CSK 460/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide specific legal argumentation under Civil Procedure Code.
III CSK 110/08
Cassation appeal dismissed for failing to prove obvious legal error without detailed analysis.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 268/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. P.-S.przy uczestnictwie L. N. i J. P.‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika L. N.od postanowienia Sądu Okręgowego w N.z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w N. - w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności - oddalił apelację uczestnika L. N. od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 maja 2016 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że nastąpiło rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż nie wyodrębniono lokalu mieszkalnego, a zniesienie współwłasności nie nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, oraz że pominięte zostało ograniczone prawo rzeczowe skarżącego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Uzasadniając skargę kasacyjną przez złożenie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, wraz z uzasadnieniem, skarżący nie nawiązał do przyczyn kasacyjnych przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. ani ich nie uzasadnił.

Za wnioskiem o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stoi wyłącznie poczucie pokrzywdzenia uczestnika oraz zarzuty co do sposobu podziału, jeżeli więc nawet te twierdzenia dadzą się ulokować w ramach przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jednak nie wykazano ani nawet nie starano się wykazać, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Tymczasem wielokrotnie już podnoszono w judykaturze, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.

Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), a ponieważ w sprawie brak podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., oddalił żądanie wnioskodawczyni zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego (art. 520 § 1 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.). awjw