Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 219/09 Generato dall'IA

Supreme Court allows State's claim against executor, ruling executor has standing in property ownership disputes.

Numero d'incarto III CSK 219/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the appellate court's dismissal of the State's claim against the estate executor regarding property ownership. The State sought to establish ownership of a building based on a 1946 decree, while the executor argued lack of standing, claiming such disputes fall outside the scope of managing estate property. The Court held that the executor is properly represented in proceedings to establish State ownership of estate assets, overturning the lower courts' interpretation of procedural standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 935 § 1 k.p.c.; Art. 667 § 2 k.p.c.; Art. 666 § 1 k.p.c.: The executor of an estate is granted passive procedural standing in proceedings to establish the State's ownership of property comprising the estate.

Parole chiave

Generato dall'IA
estate executor standing State property claim procedural capacity estate management scope property ownership dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 935 § 1 k.p.c.
Sądy obu instancji stwierdziły, że w świetle art. 935 § 1 w związku z art.
Art. 667 § 2 k.p.c.
935 § 1 w związku z art. 667
Art. 666 § 1 k.p.c.
667 § 2 i w związku z art. 666 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię polegającą na
Art. 398 § 3 § 1 pkt 2 k.p.c.
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie przewidzianej w art. 398 3 § 1
Art. 398 § 17 § 2 k.p.c.
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie przewidzianej w art. 398 3 § 1
Art. 398 § 15 k.p.c.
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie przewidzianej w art. 398 3 § 1
Art. 108 § 2 k.p.c.
oraz art. 108 § 2 w związku z
Art. 391 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
Art. 398 § 21 k.p.c.
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie przewidzianej w art. 398 3 § 1
Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CR 566/56
Sądu Najwyższego wyrażonym w wyrokach z dnia 5 kwietnia 1956 r. III CR 566/56
III CRN 220/69
(OSN z 1956 r., nr 4, poz. 83) i z dnia 8 lipca 1969r. III CRN 220/69 (OSNC
III CZP 78/10
Supreme Court grants curator of estate standing in property ownership disputes against state.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 219/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta

Miasta K.

przeciwko kuratorowi spadku po S. B. i L. R. – B. P.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 maja 2011 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 kwietnia 2009 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta K. w pozwie

skierowanym przeciwko B. P. – kuratorowi nie objętego spadku po S. B. i L. R.

wnosił o ustalenie, że Skarbowi Państwa przysługuje na podstawie art. 34 ust.1 lit.

a w związku z art. 1 ust.1 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach

opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. Nr 13, poz. 87 ze zm.) prawo własności

zabudowanej nieruchomości położonej w K. przy ul. B. […] objętej księgą wieczystą

nr […] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K.

Kurator wnosiła o oddalenie powództwa podnosząc zarzut braku legitymacji

biernej.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 grudnia 2008 r. oddalił powództwo

podzielając zarzut pozwanej, a Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem z dnia 17

kwietnia 2009 r. oddalił apelację strony powodowej.

Sądy obu instancji stwierdziły, że w świetle art. 935 § 1 w związku z art. 667

§ 2 k.p.c., kurator spadku może pozywać i być pozywany jedynie w sprawach

wynikających z zarządu nieruchomością spadkową, a zgodnie ze stanowiskiem

Sądu Najwyższego wyrażonym w wyrokach z dnia 5 kwietnia 1956 r. III CR 566/56

(OSN z 1956 r., nr 4, poz. 83) i z dnia 8 lipca 1969r. III CRN 220/69 (OSNC

z 1970 r., nr 5, poz.83), spór o ustalenie własności nie mieści się w pojęciu

zarządu nieruchomością.

W skardze kasacyjnej opartej na podstawie przewidzianej w art. 398 3 § 1

pkt 2 k.p.c. strona powodowa zarzuciła naruszenie art. 935 § 1 w związku z art.

667 § 2 i w związku z art. 666 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię polegającą na

przyjęciu, że udział kuratora spadku w procesie o ustalenie własności

nieruchomości wchodzącej w skład spadku nie mieści się w pojęciu wykonywanego

przez niego zarządu nieruchomością spadkową, co doprowadziło do niewłaściwego

zastosowania art. 935 § 1 w związku z art. 666 § 1 k.p.c. i uznania, iż kurator

spadku nie ma legitymacji procesowej biernej w sprawie o stwierdzenie nabycia

przez Skarb Państwa własności przedmiotowej nieruchomości.

Przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej wyłoniło się zagadnienie prawne

budzące poważne wątpliwości, które Sąd Najwyższy sformułował w pytaniu: „czy

kurator spadku jest biernie legitymowany w sprawie o ustalenie nabycia przez

Skarb Państwa na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 roku o majątkach

opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. Nr 13, poz. 87 ze zm.) własności

nieruchomości wchodzącej w skład spadku?” i przekazał do rozstrzygnięcia

powiększonemu składowi Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy uchwałą składu siedmiu sędziów podjętą w dniu 1 lutego

2011 r. III CZP 78/10 udzielił na to pytanie odpowiedzi twierdzącej.

Zgodnie z art. 39817 § 2 k.p.c. stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy

w powyższej uchwale jest wiążące w rozpoznawanej sprawie, a zatem Sąd

Najwyższy jest nim związany przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej strony

powodowej, w której jedynym zarzutem było naruszenie wskazanych wyżej

przepisów i bezpodstawne przyjęcie, że kurator spadku nie ma legitymacji biernej

w rozpoznawanej sprawie o ustalenie nabycia przez Skarb Państwa – na

podstawie dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich – własności

nieruchomości opisanej w pozwie, wchodzącej w skład spadku po S. B. i L. R.

W świetle podjętej w sprawie uchwały składu siedmiu sędziów i argumentów

przedstawionych w jej uzasadnieniu, zarzut skargi kasacyjnej należało uznać za

uzasadniony, co prowadziło do

uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania kasacyjnego (art. 39815 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w związku z

art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).