Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 206/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding expert opinion admissibility.

Numero d'incarto III CSK 206/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's dismissal of the claim for payment. The plaintiff argued that the lower courts erred by excluding evidence from an expert opinion and cross-examination, claiming these were necessary to prove liability and causation. The court held that the exclusion of such evidence did not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review, as the function of cross-examination is well-established and the statute grants courts discretion to admit evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 278 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue; the exclusion of cross-examination of witnesses or expert opinions does not constitute such an issue given the established legal doctrine and the court's discretionary power under the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue cross-examination evidence expert opinion admissibility civil procedure code court discretion precedential value

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.
art. 278 § 1 k.p.c.
1621).Ponadto ustawodawca celowo użył w art. 278 § 1 k.p.c. sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art.
art. 39821 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 39821 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.
art. 278 § 1 k.p.c
1621).Ponadto ustawodawca celowo użył w art. 278 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CK 12/02
V CZ 123/03
I CZ 183/04
Supreme Court dismisses appeal for non-justification of cassation under Art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
I CSK 496/11
Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists; contract limits EU funding recovery.
II CSK 479/12
Supreme Court dismisses appeal for failure to request service and rejects new legal issue claim.
I CR 258/82
wyrok z dnia 18 sierpnia 1982 r., I CR 258/82, nie publ., wyrok z dnia 16 października 1972 r., I PR 57/72, OSPiKA 1973, nr 5, poz.
I PR 57/72
wyrok z dnia 18 sierpnia 1982 r., I CR 258/82, nie publ., wyrok z dnia 16 października 1972 r., I PR 57/72, OSPiKA 1973, nr 5, poz.
I CR 407/62
96, orzeczenie z dnia 29 czerwca 1962 r., I CR 407/62, RPEiS 1964, nr 1, s.
2 CR 607/59
388, orzeczenie z dnia 24 listopada 1960 r., 2 CR 607/59, Nowe Prawo 1961, nr 12, s.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 206/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. J. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi: Sądu Rejonowego w Wejherowie, Sądu Rejonowego w Gdyni, Sądu Okręgowego w Gdańsku, Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, Sądu Okręgowego w Słupsku, Sądu Okręgowego w Łodzi, Sądu Apelacyjnego w Łodzi, Sądu Okręgowego w Poznaniu, Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, Sądu Okręgowego w Warszawie i Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I ACa 850/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, a ponadto przyznaje radcy prawnemu G.

G. (K. w K.) od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Krakowie kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 11 marca 2014 r.Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymagającego wyjaśnienia, „czy sąd ma prawo nie dopuścić dowodu z opinii biegłego oraz dowodu z przesłuchania stron, uznając z góry, że powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanego w sprawie, gdy właśnie wspomniane dowody mogłyby takie przesłanki, związek przyczynowy jak i szkodę wykazać”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).Zagadnienie wskazane przez skarżącego nie występuje ani nie ma cech wymaganych przez art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłuchanie stron jest tzw. dowodem pomocniczym (posiłkowym).

Funkcja oraz znaczenie tego środka zostało dostatecznie wyjaśnione w doktrynie i orzecznictwie, w związku z czym nie wymaga kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego (np. wyrok z dnia 18 sierpnia 1982 r., I CR 258/82, nie publ., wyrok z dnia 16 października 1972 r., I PR 57/72, OSPiKA 1973, nr 5, poz. 96, orzeczenie z dnia 29 czerwca 1962 r., I CR 407/62, RPEiS 1964, nr 1, s. 388, orzeczenie z dnia 24 listopada 1960 r., 2 CR 607/59, Nowe Prawo 1961, nr 12, s. 1621).Ponadto ustawodawca celowo użył w art. 278 § 1 k.p.c. sformułowania „może”, podkreślając swobodną władzę sądu w tym zakresie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.