Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 204/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues were already settled in prior rulings.

Numero d'incarto III CSK 204/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the State Treasury regarding a land registry entry. The lower courts ruled that the State's ownership was invalid due to an illegal 1945 seizure and suspended the statute of limitations for adverse possession. The appellant argued these issues required a preliminary ruling on the interpretation of the law, but the Supreme Court found the legal questions were already resolved in its prior jurisprudence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised are not abstract and controversial but are merely questions of fact subsumption, or if the Supreme Court has already established a binding interpretation on the matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility preliminary ruling requirement adverse possession suspension state ownership dispute land registry correction binding precedent legal controversy threshold

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c.
w okresie, gdy poprzednicy prawni powodów, jako właściciele ziemscy, nie mogli dochodzić przysługującego im prawa własności.W skardze kasacyjnej pozwany Skarb Państwa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
w okresie, gdy poprzednicy prawni powodów, jako właściciele ziemscy, nie mogli dochodzić przysługującego im prawa własności.W skardze kasacyjnej pozwany Skarb Państwa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt.
Art. 98 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]
art. 3989 § 1 k.p.c
1 k.p.c., lecz w istocie pytania o prawidłowość dokonania przez Sąd subsumcji ustalonego w sprawie stanu faktycznego do określonych norm prawnych, co niewątpliwie w świetle postanowień art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
nie może stanowić skutecznej podstawy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 204/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa J. R., X. R., M. R., S. R., Y. R. i G. R.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu - Lasy Państwowe Nadleśnictwo […]‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów solidarnie kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji uwzględniającego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie z działu II określonej księgi wieczystej wpisu Skarbu Państwa jako właściciela nieruchomości i wpisanie w to miejsce powodów.Sądy obu instancji ustaliły, że przedmiotowa nieruchomość została bezprawnie przejęta przez Skarb Państwa w 1945r. na podstawie przepisów dekretu PKWN z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa, mimo że jej powierzchnia była mniejszy od przewidzianej w dekrecie.

Wobec tego, że nieruchomość nie podlegała przepisom dekretu, jej zajęcie nie wywołało skutków prawnych, a zatem pozostała własnością poprzedników prawnych powodów i wpis prawa własności w księdze wieczystej na rzecz Skarbu Państwa nie odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu. Jednocześnie Sądy obu instancji nie uwzględniły zarzutu zasiedzenia nieruchomości przez Skarb Państwa stwierdzając, że w okolicznościach faktycznych sprawy i w obowiązującym stanie prawnym, doszło do zawieszenia biegu zasiedzenia na podstawie art. 121 pkt. 4 k.c. w okresie, gdy poprzednicy prawni powodów, jako właściciele ziemscy, nie mogli dochodzić przysługującego im prawa własności.W skardze kasacyjnej pozwany Skarb Państwa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c. wskazując, że w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne: czy do przyjęcia stanu zawieszenia biegu zasiedzenia ze względu na siłę wyższą konieczne jest ustalenie, że właściciel nieruchomości podejmował jakiekolwiek działania w celu jej odzyskania albo, że był poddany prześladowaniom, czy też sam fakt przynależności właściciela do określonej grupy społecznej (np. właścicieli ziemskich) przesądza o zaistnieniu okoliczności, o której mowa w art. 121 pkt.4 k.c. oraz czy samo obowiązywanie przepisów art. 9 ust.3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego uzasadnia przyjęcie, że zasiedzenie Skarbu Państwa nie biegło wobec wszystkich właścicieli nieruchomości ze względu na stan siły wyższej, czy też ocena w tym przedmiocie wymaga ustalenia, czy właściciel nieruchomości podejmował jakieś działania w celu jej odzyskania albo że brak aktywności wynikał z faktu, że był prześladowany?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki przedsądu, na którą się powołał.Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, istotnym zagadnieniem prawnym, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c. jest powstałe na tle określonego przepisu prawa zagadnienie o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym, wywołujące poważne kontrowersje i rozbieżne oceny prawne, dotychczas niewyjaśnione i nierozwiązane w orzecznictwie, a więc cechujące się nowością, którego istotność i ranga wymaga zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, koniecznego nie tylko do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, lecz także dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.

II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 19 października 2012 r. III SK 10/12 i z dnia 31 stycznia 2013 r. II CSK 479/12, nie publ.). Tymczasem nie ulega wątpliwości, że oba przedstawione przez skarżącego zagadnienia prawne były już przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, który wyraził stanowisko w tych kwestiach i rozstrzygnął oba zagadnienia, co wynika wprost z orzeczeń tego Sądu, cytowanych przez samego skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie występują zatem przedstawione zagadnienia prawne ani potrzeba wykładni wskazanych przez skarżącego przepisów prawa, gdyż Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii tych zagadnień i wykładni prawa, wyrażając swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2012 r.

II PK 294/11, nie publ.).Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że sposób sformułowania i uzasadnienia obu zagadnień przez skarżącego wskazuje, iż nie są to zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c., lecz w istocie pytania o prawidłowość dokonania przez Sąd subsumcji ustalonego w sprawie stanu faktycznego do określonych norm prawnych, co niewątpliwie w świetle postanowień art. 3989 § 1 k.p.c. nie może stanowić skutecznej podstawy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]