Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 197/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation for admitting survey boundary as legal boundary under 153 CC.

Numero d'incarto III CSK 197/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Z. G. against the District Court's partial decision on property delimitation. The appellant argued that a cadastral boundary could serve as a legal boundary under Article 153 of the Civil Code and questioned whether possession alone defined the legal state. The Court rejected this, noting the cassation request contained a clear contradiction by simultaneously raising a legal issue and declaring it obvious, which precludes the existence of a significant legal question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 153 k.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. A significant legal question requires a serious abstract problem, whereas an obviously justified appeal negates the existence of such a question; furthermore, disguised criticism of factual findings is inadmissible in cassation proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
property delimitation cadastral boundary legal boundary cassation appeal significant legal question obvious justification Civil Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 153 k.c.
wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wyjaśnienia, czy zgodnie z art. 153 k.c. rozgraniczenie nieruchomości nabytych w drodze uwłaszczenia na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Okręgowy zresztą omówił kwestię przebiegu granicy w sposób wyczerpujący, prawidłowy i zgodny z judykaturą, stwierdzając, że granica prawna – co naturalne i bardzo częste – odpowiada granicy ewidencyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 153 k.c
wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wyjaśnienia, czy zgodnie z art. 153 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Sąd Okręgowy zresztą omówił kwestię przebiegu granicy w sposób wyczerpujący, prawidłowy i zgodny z judykaturą, stwierdzając, że granica prawna – co naturalne i bardzo częste – odpowiada granicy ewidencyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 197/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. G. i H. G. ‎przy uczestnictwie B. G., Z. G. , M. G., J. K., A. K., W. K., M. S. , M. Ł., I. G., E. P., B. K. , R. R., J. J. i A. K.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Z. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu‎z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt III Ca 652/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r. – w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości – Sąd Okręgowy w Nowym Sączu częściowo zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 3 września 2014 r., a w pozostałym zakresie apelację oddalił.Uczestnik Z. G. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wyjaśnienia, czy zgodnie z art. 153 k.c. rozgraniczenie nieruchomości nabytych w drodze uwłaszczenia na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych może nastąpić na podstawie granicy ewidencyjnej oraz czy na „stan prawny” składa się wyłącznie zakres posiadania samoistnego nieruchomości w dniu 4 listopada 1971 r., a dane ewidencyjne nie wchodzą w zakres „stanu prawnego” w rozumieniu art. 153 k.c. Ponadto skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występuje oczywista sprzeczność, gdyż w punkcie a) i b) sformułowano dostrzegane przez skarżącego zagadnienia prawne, a w punkcie c) oceniono je jako niebudzące wątpliwości, skoro stwierdzono, że naruszenie art. 153 k.c. było w tym aspekcie oczywiste.Istotne zagadnienie prawne występuje w sytuacji, w której na tle rozpoznawanej sprawy wyłania się poważny, abstrakcyjny problem prawny wymagający pogłębionych analiz i rozważań Sądu Najwyższego, natomiast oczywista zasadność skargi zachodzi wtedy, gdy w konkretnej sprawie doszło do oczywistego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, tj. gdy zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są oczywiście zasadne.

Jest jasne, że gdy skarga jest w tym znaczeniu oczywiście uzasadniona, nie może być w niej miejsca na poważne, istotne zagadnienie prawne.Poza tym „zagadnienia” prawne zostały tak sformułowane, że w istocie są ukrytą krytyką ustaleń faktycznych, która jest w postępowaniu przed Sądem Najwyższym niedopuszczalna. Sąd Okręgowy zresztą omówił kwestię przebiegu granicy w sposób wyczerpujący, prawidłowy i zgodny z judykaturą, stwierdzając, że granica prawna – co naturalne i bardzo częste – odpowiada granicy ewidencyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).