Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 180/07 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code provisions.

Numero d'incarto III CSK 180/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a judgment dismissing a claim for damages against a bailiff. The appellant argued that a significant legal issue existed regarding the court's power to issue a judgment without the plaintiff's signed complaint, noting the complaint was signed only after the first-instance judgment. The court rejected this because the appeal failed to separately and distinctly justify the admissibility of the cassation petition under the relevant statutory provisions, merely describing factual elements instead. Consequently, the appeal was rejected, and the court awarded legal aid fees to the plaintiff's appointed counsel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 9 k.p.c.: A cassation appeal must separately and distinctly justify its admissibility by citing the specific statutory grounds and legal arguments, rather than merely describing factual elements or relying on arguments from the admissibility request.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility separate legal justification Civil Procedure Code significant legal issue legal aid fees bailiff execution plaintiff's complaint

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.
kreatywnego wymogu skargi kasacyjnej określonego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 398 § 9 k.p.c.
kreatywnego wymogu skargi kasacyjnej określonego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 398 § 6 § 3 k.p.c.
kreatywnego wymogu skargi kasacyjnej określonego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.
§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c
obowiązek tożsamy z określonym w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., a zatem skarżący

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 180/07

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa "S." sp. z o.o.

przeciwko Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w K., GG

o zapłatę i zobowiązanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) przyznaje radcy prawnemu AZ prowadzącemu Kancelarię,

od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 1200 zł

(jeden tysiąc dwieście), podwyższoną o stosowną kwotę

stawki

podatku

od

towarów

i

usług,

tytułem

wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną

stronie powodowej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Strona powodowa w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 24 listopada 2006 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w

K. oddalającego powództwo skierowane przeciwko Komornikowi przy Sądzie

Rejonowym w K. o odszkodowanie za szkody poniesione w wyniku przekroczenia

przez komornika uprawnień przy prowadzeniu egzekucji jako uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne „polegające na rozstrzygnięciu, czy dopuszczalne jest

wydanie wyroku przez Sąd, gdy w aktach procesowych brak jest podpisanego

przez powoda pozwu, a powód uczestniczy aktywnie w procesie, składając wnioski

i oświadczenia procesowe na rozprawie i poza rozprawą - przy czym podpisanie

pozwu następuje po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, lecz przed

wydaniem wyroku przez Sąd drugiej instancji, a przeto, czy dopuszczalna jest

sanacja braku formalnego pozwu, polegająca na braku podpisu powoda w inny

sposób, niż złożenie przez powoda własnoręcznego podpisu na pozwie, a w

szczególności, czy taka sanacja jest możliwa w sposób dorozumiany, w drodze

składania przez powoda pism i oświadczeń procesowych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, spełnienie

kreatywnego wymogu skargi kasacyjnej określonego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.

wymaga zawarcia w wyodrębnionym wywodzie prawnym uzasadnienia, że

w sprawie występuje przynajmniej jedna z okoliczności wskazanych w art. 398 9

k.p.c., które uzasadniają przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie jest to

obowiązek tożsamy z określonym w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., a zatem skarżący

powinien odrębnie przytoczyć podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie i odrębnie

uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nawet jeżeli

argumentacja prawna może się w pewnym zakresie pokrywać (porównaj między

innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r. V CZ 131/00, OSNC

z 2001 r., nr 10, poz. 156, z dnia 5 czerwca 2001 r. IV CZ 45/01, OSNC z 2001 r.,

nr 10, poz. 157 i z dnia 10 stycznia 2003 r. VCZ 189/02, nie publ., które zachowały

aktualność).

Nie

jest

bowiem

rzeczą

Sądu

Najwyższego

poszukiwanie

w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych argumentów skarżącego odnoszących się do

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które powinny

znaleźć się w odrębnym wywodzie prawnym.

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, jeżeli strona, jako uzasadnienie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje na występowanie

w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc na przesłankę z art. 398 9 § 1

pkt 1 k.p.c., powinna zagadnienie to przedstawić przez jego sformułowanie

z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których zagadnienie to powstało, a także

wskazać argumenty prawne, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych

(porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r.

II CZ 35/01, OSNC z 2002 r., nr 1, poz. 11 i z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05,

nie publ.). Ze względu na publiczne cele, jakie ma do spełnienia rozpoznanie przez

Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej, skarżący powinna wykazać także, że jest to

zagadnienie prawne istotne, a jego rozstrzygnięcie będzie miało ważne znaczenie

dla praktyki sądowej. Zagadnienie to jednocześnie musi być oparte na stanie

faktycznym i prawnym sprawy, w której wniesiono skargę kasacyjną i być istotne

także z punktu widzenia rozstrzygnięcia tej sprawy.

Wszystkich tych elementów brak w skardze kasacyjnej strony powodowej,

w której uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania sprowadza się do

opisu niektórych elementów stanu faktycznego sprawy i przedstawienia pytania

niezupełnie do nich nieadekwatnego.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.

odrzucił skargę kasacyjną, a na wniosek pełnomocnika z urzędu strony powodowej

orzekł na podstawie § 2 ust. 3, oraz § 15 i 16 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.) o należnym mu wynagrodzeniu za udzielenie z urzędu pomocy

prawnej w postępowaniu kasacyjnym.