Supreme Court dismissed cassation appeal as it raised procedural errors rather than a legal issue.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Z. R. and S. R. against the Second Instance Court's decision in a property boundary dispute. The applicants argued that the lower court failed to correctly interpret Article 153 of the Civil Code, but the Supreme Court determined these were merely procedural complaints regarding evidence evaluation. Consequently, the Court ruled that the alleged legal issue did not meet the strict threshold for cassation under Polish law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on alleged procedural violations or evidence assessment is inadmissible if it does not constitute a distinct legal issue requiring interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 162/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Z. R. i S. R.przy uczestnictwie T. S.A. w K. i Skarbu Państwa - Starosty Suskiegoo rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II Ca 2089/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie - w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości - oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 25 czerwca 2014 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni art. 153 k.c., występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadność skargi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:„Zagadnienie” prawne wskazane jako przyczyna kasacyjna nie ma takiego charakteru, jaki jest wymagany w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; w istocie, pod pozorem zagadnienia prawnego sformułowano zarzuty naruszenia prawa procesowego.
Dotyczą one zresztą ustaleń i oceny dowodów, a podnoszenie takich zarzutów jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).Brak także argumentów wykazujących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, w znaczeniu, jakie temu pojęciu przypisuje utrwalona judykatura Sądu Najwyższego. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n