Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of continuous possession by the father.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by E. K. regarding the adverse possession of four plots of land. The lower courts found that while the applicant's father lived near the property, no witness confirmed he acquired exclusive possession of the farm, thereby negating the presumption of independent possession under the Civil Code. Consequently, the court ruled that the appeal was not obviously justified and refused to accept it for further examination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 339 k.c.; Art. 172 § 2 k.c.; Art. 336 k.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if the lower courts' negative assessment of continuous possession is properly motivated by evidence failing to establish exclusive acquisition of the property.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 145/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku E. K.przy uczestnictwie W. M. i X. W.o zasiedzenie nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w N.z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca - E. K. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 29 września 2016 r., w którym oddalono apelację tego uczestnika wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 31 marca 2016 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego oddalono wniosek wnioskodawcy o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości (czterech działek wskazanych we wniosku). W skardze kasacyjnej wnioskodawcy podnoszono zarzuty naruszenia art. 172 § 2 k.c. w zw. z art. 336 k.c. i art. 339 k.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i orzeczenie co do istoty sporu. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, skarga jest oczywiście uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie rażąco narusza przepisy prawa materialnego (art. 172 § 2 k.c. w zw. z art. 336 k.c. i art. 339 k.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zasiedzenie wskazanych we wniosku wnioskodawcy czterech działek (nr […], nr […]/1, nr […]/2 i nr […]/3) nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Nie było bowiem podstaw do twierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu z tej racji, że doszło - w ocenie skarżącego - do rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących instytucji zasiedzenia, wskazanych w podstawach skargi.
W związku z tym, że wnioskodawca powoływał się na ciągłość posiadania objętych wnioskiem działek po swoim ojcu – E. K., Sąd Okręgowy szczegółowo analizował to, czy taki charakter posiadania można przypisać ojcu wnioskodawcy w odpowiednim okresie, tj. od stycznia 1979 r., zamieszkującego w sąsiedztwie M. G. (G.; s. 7-8 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). Ocena negatywna obu Sądów meriti znajduje odpowiednie umotywowanie w przytoczonych elementach stanu faktycznego. Ustalono fakt zamieszkania pracy (pomocy) ojca wnioskodawcy w gospodarstwie i na budowie, jednakże wyraźnie zaznaczono, że żaden z przesłuchanych świadków nie potwierdził tego, że gospodarstwo M.
G. (po jej wyjeździe do USA) przejął w samoistnie posiadanie ojciec wnioskodawcy z wyłączeniem rodzeństwa matki. Takie ustalenia pozwalają na obalenie domniemania przewidzianego w art. 339 k.c. Wskazane elementy władztwa nad objętymi wnioskiem działkami przez ojca wnioskodawcy nie doprowadziły w konsekwencji do ukształtowania się posiadania samoistnego tej osoby. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw