Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 143/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal in lease rent case as cassation is inadmissible for rent disputes.

Numero d'incarto III CSK 143/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a final judgment awarding rent for construction equipment. The lower courts had previously ruled that the dispute concerned a lease rent obligation rather than a general debt. Consequently, the Court held that cassation is inadmissible for such matters regardless of the claim's value.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c.; Cassation is inadmissible in lease rent cases as the subject matter is strictly limited to rent obligations, excluding general debt claims.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility lease rent dispute ratio materiae limitation civil procedure code rent obligation subject matter spese di ripristino costo degli impianti credito di restituzione statale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3986 § 3 k.p.c.
stanowi o istnieniu negatywnej przesłanki przedmiotowej, wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c.
O dopuszczalności przedstawionej skargi decyduje rodzaj sprawy, wyznaczony treścią art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna nie przysługuje m.in.
Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
W tej sytuacji miarodajnym dla określenia przedmiotu sprawy jest roszczenie o zapłatę czynszu dzierżawy, co z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. stanowi o istnieniu negatywnej przesłanki przedmiotowej, wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
odrzucił skargę kasacyjną, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 693 k.c
Sąd I instancji uznał za usprawiedliwione na podstawie art. 693 k.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Skargę kasacyjną od tego orzeczenia w całości złożyła powódka.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c
O dopuszczalności przedstawionej skargi decyduje rodzaj sprawy, wyznaczony treścią art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna nie przysługuje m.in.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA
II CSKP 2354/22
Supreme Court dismisses cassation appeal on damages for building tilt, citing lack of cassation review scope under Civil Procedure Code.
I CSK 3363/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.
I CSK 559/19
Supreme Court dismisses cassation appeal when no legal issue requires uniform interpretation of civil procedure law.
II CSKP 134/21
Supreme Court dismisses appeal in rent dispute as inadmissible under Civil Procedure Code provisions. Appeal rejected for inadmissibility in rent cases. Court ruled appeal inadmissible in rent disputes per Civil Procedure Code. Appeal dismissed as inadmissible in rent matter. Appeal rejected for inadmissibility in rent case. Appeal inadmissible in rent dispute per law. Appeal dismissed as inadmissible in rent matter.
II CSK 401/21
Supreme Court dismisses appeal in lease fee dispute as inadmissible under specific procedural restrictions. The appeal was rejected because the case concerned a lease fee. The court ruled that such disputes are procedurally barred from cassation. This decision clarifies the scope of inadmissible lease fee cases. The legal principle restricts cassation appeals in lease fee matters. The outcome confirms the procedural bar for this case type. The ruling emphasizes the narrow scope of cassation in lease disputes. The decision upholds the lower court's dismissal of the appeal. The court applied the specific statutory provision on inadmissibility. The judgment finalizes the procedural bar for this case.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 143/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa "C." sp. z o.o. w K. ‎przeciwko K. S.A. w K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę (dwa tysiące siedemset siedemnaście) 2717,- zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka "C." Sp. z o.o. w K. wniosła o zasądzenie od pozwanej K. S.A. w K. kwoty 90.243,31 zł tytułem czynszu za dzierżawę urządzeń budowlanych oraz kwoty 15.585,76 zł tytułem odszkodowania za niezwrócone lub zwrócone przez pozwaną w nienależytym stanie elementy tych urządzeń.Sąd Okręgowy w K. nakazem zapłaty z dnia 12 kwietnia 2013 r., wydanym w postępowaniu upominawczym, orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Strona pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty i wniosła o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 29 września 2015 r.

Sąd Okręgowy w K. zasądził na rzecz powódki kwotę 90.243,31 zł z ustawowymi odsetkami od wyspecyfikowanych kwot i dat i oddalił powództwo w pozostałej części. Sąd I instancji uznał za usprawiedliwione na podstawie art. 693 k.c. roszczenie o zapłatę czynszu dzierżawy, a w pozostałej części oddalił powództwo jako niewykazane przez stronę powodową. Apelację od tego orzeczenia, w części uwzględniającej powództwo, wniosła pozwana.Wyrokiem reformatoryjnym z dnia 24 listopada 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok sądu pierwszej instancji i oddalił powództwo.

Skargę kasacyjną od tego orzeczenia w całości złożyła powódka.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia dopuszczalności zważył:Ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej dokonywane są ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (ratio valoris) bądź rodzaj sprawy (ratio materiae). O dopuszczalności przedstawionej skargi decyduje rodzaj sprawy, wyznaczony treścią art. 3989 § 2 pkt 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna nie przysługuje m.in. w sprawach o czynsz dzierżawy bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przez sprawy o czynsz najmu bądź dzierżawy w rozumieniu tego przepisu, należy rozumieć sprawy dotyczące obowiązku płacenia czynszu, jego wysokości oraz zobowiązań z tego tytułu. Będą to zatem zarówno sprawy o zapłatę, jak i sprawy o ustalenie stosunku prawnego lub prawa oraz sprawy o ukształtowanie, jeżeli tylko przedmiotem ustalenia bądź ukształtowania dokonanego orzeczeniem sądu ma być czynsz, jego rodzaj, wysokość, sposób płacenia lub istnienie zobowiązania z tego tytułu, bez względu na sposób obrony pozwanego, a więc czy kwestionuje on swoją legitymację bierną, czy legitymację czynną powoda jak również istnienie zobowiązania z tytułu czynszu (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2015 r.

II CSK 14/15, z dnia 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14, z dnia 8 października 2014 r., IV CSK 194/14, z dnia 2 października 2014 r., IV CSK 71/14, z dnia 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13, z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12, z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10).Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku oraz z treści skargi kasacyjnej jednoznacznie wynika, że strona powodowa oznaczyła dochodzone roszczenie jako o zapłatę czynszu dzierżawy podnosząc, że doszło do przedłużenia umowy z dnia 4 października 2011 r. łączącej strony sporu, i nazwanej przez nie "umową dzierżawy".

Taką kwalifikację roszczenia przyjęły Sądy obu instancji. Powództwo w części dotyczącej żądania zasądzenia od strony pozwanej kwoty 15.585,76 zł tytułem odszkodowania zostało prawomocnie oddalone. W tej sytuacji miarodajnym dla określenia przedmiotu sprawy jest roszczenie o zapłatę czynszu dzierżawy, co z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. stanowi o istnieniu negatywnej przesłanki przedmiotowej, wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. 2015 poz. 1804 ze zm.).aj