Cassation appeal dismissed for failure to prove material legal issue and insufficient justification under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a judgment that rejected the plaintiff's claim for insurance compensation. The plaintiff argued that the lower court incorrectly applied civil law and insurance statutes regarding the burden of proof, but the court found the legal questions raised were obvious and did not require analysis. The decision was based on the fact that the dispute hinged on unresolved factual issues and insufficient evidence rather than complex legal interpretation, which the appellant failed to substantiate properly.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised is obvious and does not require analysis, or if the appellant fails to provide a professional legal argument connecting the legal question to the reasons for the lower court's decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 134/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa R. S.przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. […] z siedzibą w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda R. S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 maja 2013 r., którym oddalone zostało powództwo przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej […] z siedzibą w W. o zapłatę 75.474 złotych z odsetkami i kosztami procesu z tytułu zwrotu kosztów naprawy i utraty wartości handlowej samochodu „M. […]”. Samochód ten został uszkodzony dnia 15 sierpnia 2015 r. przez sprawcę kolizji, ubezpieczonego z tytułu ubezpieczenia OC przez stronę pozwaną.
Dochodzona wierzytelność odszkodowawcza została nabyta przez powoda od właściciela pojazdu – […] Funduszu […] S.A. w W.. Przyczyną oddalenia powództwa, którą uznał za prawidłową Sąd drugiej instancji było nieudowodnienie przez powoda faktu wystąpienia wypadku drogowego.W skardze kasacyjnej powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 817 § 2 k.c. w związku z art. 17 i art. 16 ust. 1-3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i o Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, poprzez ich nienależyte zastosowanie, oraz art. 6 w związku z art. 822 § 1 i 2 k.c. poprzez błędną wykładnię.
Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 217 § 2 k.p.c. oraz w związku ze wskazanymi przepisami k.p.c. - art. 6 k.c., a także art. 207 § 6 k.p.c. i art. 391 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebą wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości.
Zagadnienie prawne sprowadza się do pytania, czy w świetle art. 6 k.c. dozwolone jest nałożenie na podmiot dochodzący odszkodowania z tytułu ubezpieczenia ciężaru dowodu nie zachodzenia w sprawie okoliczności wyłączających przyznanie odszkodowania, w sytuacji wykazania wypełnienia przez ubezpieczonego wszystkich przesłanek uprawniających do odszkodowania. Drugie pytanie dotyczy tego, czy powód dochodzący wypłaty odszkodowania z tytułu ubezpieczenia jest zobligowany do wykazania okoliczności powstania szkody, ponad przesłanki określone w ustawie.
Na oba pytania odpowiedź jest oczywista i nie wymaga żadnych analiz, co skarżący sam wykazuje w uzasadnieniu obu tych zagadnień. Jednakże kwestia nie do tego się sprowadza, lecz do udowodnienia okoliczności faktycznych w sprawie. Sąd prawidłowo ustalił i ocenił stan faktyczny, badając okoliczności wskazane przez powoda i wzywając go do uzupełnienia dowodów na te okoliczności, a tego powód nie uczynił. Nie chodziło więc w szczególności o negowanie faktów przez pozwanego, lecz o udowodnienie wystąpienia wypadku komunikacyjnego objętego ubezpieczeniem OC przez powoda.
W sprawie pozostawało szereg okoliczności, które należało wykazać w dość nietypowej sytuacji, w której samochód pozostawał w leasingu, jednakże kto inny był korzystającym, a kto inny prowadził samochód w chwili wypadku, natomiast po wypadku, na który powołuje się powód – samochód, którego kierowca był sprawcą tego wypadku - tego samego dnia został skasowany (zdemontowany). Problemy, które stały się przyczyną wydania orzeczenia sądowego określonej treści nie wiązały się zatem z zagadnieniami prawnymi, lecz z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów.
Te natomiast nie mogą stanowić podstaw skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). W tym więc zakresie wniosek nie spełnił przesłanek wynikających z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Podobnie się sprawa przedstawia z wątpliwościami interpretacyjnymi, które polegają, zdaniem skarżącego na wyjaśnieniu, czy zasada swobodnej oceny dowodów uprawnia sąd do poczynienia założeń w miejsce faktów, które nie zostały wykazane przez zgłoszone w sprawie dowody, w tym także opinie biegłego, oraz czy wspomniana zasada pozwala na rozstrzygnięcie sprawy w zakresie, w którym sąd ma niepełną wiedzę ze względu na okoliczności wymagające wiedzy specjalnej, w szczególności gdy biegli wydali opinie, w których stwierdzili, że uszkodzenie pojazdu mogło powstać w związku z opisanym przez powoda zdarzeniem komunikacyjnym.
Niestety, skarżący już nie uzasadnił prawnie podstaw zgłoszonych wątpliwości i ich związku z przyczynami oddalenia powództwa, przez co nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 3984 § 2 k.p.c. To samo się odnosi do wskazywania na oczywiste uzasadnienie skargi, która to oczywistość, podobnie jak poprzednie podstawy, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i stanowiskiem doktryny wymaga przeprowadzenia profesjonalnego wywodu prawnego. We wniosku pełnomocnika skarżącego nie znalazło się żadne uzasadnienie, poza odwołaniem się i to bez wymieniania przepisów, że chodzi o podstawy, o których stanowi art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.W tym stanie rzeczy nie było żadnych przesłanek do przyjęcia wniosku o rozpoznanie sprawy i na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu.[aw]