Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 130/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on mortgage priority, ruling compulsory liens do not trigger public notice effects.

Numero d'incarto III CSK 130/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a plaintiff against a lower court's rejection of her request to correct a land registry entry. The plaintiff argued that public notice rules regarding personal rights and claims should override a compulsory mortgage held by the Social Insurance Institution. The court held that the statutory priority rule applies only to rights acquired through legal acts, excluding compulsory liens which arise from law rather than transaction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 ust. 1; Art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece: The rule of priority for rights revealed in the land registry applies exclusively to rights acquired through legal acts, thereby excluding compulsory mortgages from its scope.

Parole chiave

Generato dall'IA
compulsory mortgage land registry notice priority of claims legal acts requirement cassation dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
W wyroku tym oddalono powództwo o uwzględnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece; Dz.U.
art. 17 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
Chodzi przede o sposób wykładni art. 17 i 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.
art. 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
17 i 18 tej ustawy dają wystarczające podstawy do stwierdzenia że określenie „wpisu praw nabytych po ujawnieniu roszczenia” to prawa powstałe w wyniku czynności prawnych.Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
17 i 18 tej ustawy dają wystarczające podstawy do stwierdzenia że określenie „wpisu praw nabytych po ujawnieniu roszczenia” to prawa powstałe w wyniku czynności prawnych.Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
17 i 18 tej ustawy dają wystarczające podstawy do stwierdzenia że określenie „wpisu praw nabytych po ujawnieniu roszczenia” to prawa powstałe w wyniku czynności prawnych.Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
17 i 18 tej ustawy dają wystarczające podstawy do stwierdzenia że określenie „wpisu praw nabytych po ujawnieniu roszczenia” to prawa powstałe w wyniku czynności prawnych.Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CSK 171/10
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CSK 171/10 nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CK 422/02).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CK 422/02
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CSK 171/10 nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CK 422/02).
III CSK 171/10
Plaintiff's appeal dismissed; mandatory mortgage prevails over prior contract when property is subdivided.
IV CK 422/02
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CSK 171/10 nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CK 422/02).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 130/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa E. D.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie‎z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I Ca 203/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powódka - E. D. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 listopada 2015 r., w którym oddalono apelację tej powódki, wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 18 grudnia 2014 r. W wyroku tym oddalono powództwo o uwzględnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece; Dz.U. z 2016 r., nr 790; dalej – „ustawa z dnia 6 lipca 1982 r.”).W skardze kasacyjnej powódka wskazywała na naruszenie przepisów art. 10, 17 i 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie pojawiło się istotne zagadnienie prawne, które jest doniosłe oraz wywołuje rozbieżności pomiędzy orzecznictwem i poglądami doktryny.

Chodzi przede o sposób wykładni art. 17 i 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. Sąd Najwyższy zważył co następuje:Analizując treść uzasadnień postanowień Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje – wbrew stanowisku strony skarżącej – przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. przez ujawnienie w księdze wieczystej prawo osobiste lub roszczenie uzyskuje skuteczność względem praw nabytych przez czynność prawną po jego ujawnieniu z wyjątkiem niektórych ograniczonych praw rzeczowych wymienionych w tym przepisie.

Przepis art. 18 tej ustawy stanowi, że równocześnie z wpisem prawa, do którego odnosi się ujawnione w księdze wieczystej roszczenie, wykreśla się z urzędu wpis praw nabytych po ujawnieniu roszczenia, jeżeli przepisy te są sprzeczne z wpisem prawa, którego roszczenie dotyczyło, albo jeżeli w inny sposób naruszają to prawo. Z dokonanych ustaleń faktycznych wynika, że w rozpoznawanej sprawie zdarzeniem prowadzącym do obciążenia nieruchomości hipoteką przymusową na rzecz ZUS nie była czynność prawna. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że przewidziana w art. 17 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. reguła pierwszeństwa roszczenia ujawnionego w księdze wieczystej w stosunku do praw nabytych po jego ujawnieniu odnosi się do tej kategorii praw, które zostały nabyte w wyniku czynności prawnych.

Nie ma natomiast zastosowania m.in. do hipoteki przymusowej (tak np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CSK 171/10 nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CK 422/02). Trafnie Sąd Okręgowy uznał, że tego utrwalonego stanowiska nie mogą skutecznie podważać odosobnione wypowiedzi w piśmienictwie prawniczym. Systematyka przepisów Rozdziału I ustawy z dnia 6 lipca 1982 r., a także treść art. 17 i 18 tej ustawy dają wystarczające podstawy do stwierdzenia że określenie „wpisu praw nabytych po ujawnieniu roszczenia” to prawa powstałe w wyniku czynności prawnych.Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj