Cassation appeal dismissed as inadmissible because individual claim values fall below the statutory threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a judgment awarding compensation for unauthorized use of co-owned property. Although the total case value exceeded the threshold, the Court ruled that each plaintiff's individualized claim was below the required minimum. Consequently, the appeal was declared inadmissible under the law governing admissibility thresholds for property disputes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: In joint claims where individualized demands are pursued, a cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter for any single claim falls below the statutory minimum threshold.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 117/10
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie z powództwa A. P., A. P., E. B., K. P. i E. T.
przeciwko Województwu X. - Zarządowi Dróg Wojewódzkich
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego na rzecz A. P., E. B. i A. P. kwoty po 1 200 (jeden
tysiąc dwieście) złotych oraz na rzecz K. P. i E. T. kwoty po 600 (sześćset) złotych.
Uzasadnienie
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Województwa X. - Zarządu Dróg
Wojewódzkich od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. należy zważyć,
co następuje.
Powodów łączą prawa i obowiązki oparte na tej samej podstawie faktycznej
i prawnej, tj. współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.). W niniejszej sprawie
dochodzą oni roszczeń o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości
wspólnej bez tytułu prawnego. Roszczenia te powodowie zindywidualizowali z
uwzględnieniem ich udziałów we współwłasności przedmiotowej nieruchomości, mimo
że czynności procesowe przez nich podejmowane mają charakter czynności
zachowawczych (art. 209 k.c.). Czynności te nie są jednak podejmowane w imieniu
pozostałych współwłaścicieli, lecz w imieniu własnym. Powodowie nie działają jako
przedstawiciele pozostałych współwłaścicieli, stąd nie zachodzi po stronie czynnej
współuczestnictwo konieczne (por.: wyrok SN z dnia 20 października 1975 r., sygn. akt
III CRN 288/75, OSNCP z 1976 r., nr 10, poz. 211). Wykluczone w niniejszej sprawie
jest również współuczestnictwo jednolite. Uwarunkowane jest to zindywidualizowaniem
roszczeń przez powodów, którzy dochodzą świadczeń podzielnych. Zatem istnieje
możliwość wydania wyroku, który nie dotyczy ich niepodzielnie.
Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, w przypadku współuczestnictwa
powodów, które nie jest współuczestnictwem koniecznym lub jednolitym, wartość
przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym oznacza się odrębnie dla roszczeń
każdego z powodów (postanowienie SN z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt I CKN 31/97,
niepubl.; por także: postanowienie SN z dnia 8 lutego 2001 r., sygn. akt IV CKN
1934/00, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 marca 1997 r., sygn. akt I PKN 61/97,
OSNP z 1998 r., nr 1, poz. 16; postanowienie SN z dnia 17 stycznia 1997 r., sygn. akt I
PKN 65/96, OSNP z 1997 r., nr 17, poz. 317). Z kolei co do zasady skarga kasacyjna
jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu
zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Skarżący
oznaczył łącznią wartość przedmiotu zaskarżenia na 96.000,00 zł, podczas gdy
którakolwiek z wartości przedmiotu zaskarżenia oznaczonych odrębnie dla roszczeń
każdego z powodów (odpowiednio: 48 tys. zł, 16 tys. zł, 16 tys. zł, 8 tys. zł, 8 tys. zł)
uniemożliwiłaby uznanie skargi kasacyjnej, skierowanej wobec każdego z tych powodów
indywidualnie, za dopuszczalną.
Wobec powyższego na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. należało uznać, że skarga
kasacyjna pozwanego jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 398 6 § 3 k.p.c. podlega
odrzuceniu.
Na wniosek powodów zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy
orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w
związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 i § 6 pkt 4 i 5
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za
czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).