Supreme Court dismisses transfer request under Art. 441 k.p.c. due to lack of public impartiality grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 441 of the Code of Civil Procedure. Although the plaintiff complained about the impartiality of numerous judges and clerks across various divisions, the court found no factual circumstances indicating a breach of public impartiality. The court ruled that such complaints do not justify transferring the entire case, as they merely reflect individual grounds for recusal rather than a systemic failure of the court organ.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 k.p.c.; Art. 441 § 1 k.p.c.: The transfer of a case to another court under Article 441 of the Code of Civil Procedure requires circumstances indicating a clear breach of public impartiality regarding the court organ itself, not merely individual grounds for recusal against specific judges.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 81/26 POSTANOWIENIE 27 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2026 r. w Warszawiew sprawie z powództwa J.J.przeciwko R.K., Ł.G., Z.K., K.S. i K.W.o zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Rybnikupostanowieniem z 16 stycznia 2026 r., II Cz 116/25,o przekazanie do sądu równorzędnego, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. (K.L.) UZASADNIENIEPostanowieniem z 16 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy w Rybniku wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie, na podstawie art. 441 k.p.c., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z powództwa J.J. przeciwko R.K., Ł.G., Z.K., K.S. oraz K.W. o zapłatę.
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że powód wystąpił z pozwami przeciwko wszystkim sędziom orzekającym w Wydziale II Cywilnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w Rybniku, przeciwko dwunastu sędziom oraz dwóm referendarzom I Wydziału Cywilnego, jednemu sędziemu III Wydziału Karnego, co najmniej jednemu sędziemu V Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych oraz trzem sędziom VI Wydziału Karnego. Zachodzą zatem okoliczności tego rodzaju, że mogłyby w powszechnym odbiorze wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności każdego powyżej wymienionego sędziego w przedmiotowej sprawie.
Sąd Okręgowy dodał, że J.J. uczestniczył w rozprawach prowadzonych przez każdego z sędziów orzekających w II Wydziale Cywilnym Odwoławczym w sprawach, których nie był stroną i podnosił zastrzeżenia do prawidłowości powołania sędziów i ich niezawisłości. Powód J.J. w niemalże każdej sprawie toczącej się w Wydziale II Cywilnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w Rybniku składa wnioski o zbadanie niezawisłości sędziego referenta, a także wnioski o wyłączenie sędziego. To samo dotyczy rozstrzygania o kwestiach incydentalnych i wpadkowych, toczących się na skutek wymienionych wniosków, co „prowadzi do dezorganizacji toku postępowania i obiektywnej niemożności merytorycznego rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie”.
Ponadto Sąd zaznaczył, że rozstrzyganie ewentualnych wniosków o wyłączenie każdego wylosowanego sędziego, wobec którego powód wytoczył powództwo, niewątpliwie zbędnie wydłuży postępowanie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepis art. 441 k.p.c. musi być interpretowany w sposób ścisły. Do przekazania sprawy do innego sądu może dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości, gdyż godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego (zob. postanowienie SN z 7 maja 2020 r., V CO 1/20, niepubl.).W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono również, że przepis art. 441 k.p.c. ma na względzie przeszkody dotyczące danego sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości, a nie przeszkody odnoszące się do poszczególnego sędziego.
O konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, o którym mowa w art. 441 § 1 k.p.c., nie może w konsekwencji świadczyć ewentualne zaistnienie przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w stosunku do grupy, nawet istotnej, sędziów sądu występującego. Podstaw stosowania tego przepisu nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 lutego 2024 r., III CO 166/24, niepubl.). Sam fakt skierowania przez powoda powództw przeciwko sędziom i referendarzom Sądu Okręgowego w Rybniku nie uzasadnia w konsekwencji zastosowania w sprawie art. 441 § 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zauważono, że w sprawie jak niniejsza tego rodzaju ocena prowadziłaby do zbyt łatwego omijania przez stronę przepisów o właściwości sądu.
Nie ma przy tym żadnej gwarancji, że sędziowie tego innego sądu nie będą objęci wnioskami o wyłączenie ich od rozpoznania sprawy albo nie zostaną przeciwko nim skierowane pozwy przez stronę, której sprawę prowadzą, po to uzyskać przekazanie sprawy do jeszcze innego sądu (zob. postanowienie Sadu Najwyższego z 9 lutego 2026 r., III CO 77/26, niepubl.). Z tych względów, na podstawie art. 441 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Roman Trzaskowski (K.L.)[SOP]