Supreme Court dismisses transfer request for civil case lacking statutory grounds for public interest.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the District Court's request to transfer a civil case regarding personality rights to another court of equal jurisdiction. The District Court failed to provide specific factual arguments justifying the transfer under Article 441 of the Code of Civil Procedure. The Court ruled that such transfers require strict justification based on facts demonstrating a clear conflict with the public perception of judicial impartiality.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 k.p.c.; Art. 45 Konstytucji RP: Transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted only when specific factual circumstances unequivocally demonstrate that trial by the local court would violate the public interest and the public perception of judicial impartiality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 808/25 POSTANOWIENIE 22 września 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 22 września 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa E.L.przeciwko P.S.o ochronę dóbr osobistych,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Warszawiepostanowieniem z 25 czerwca 2025 r., I C 844/24,o przekazanie do sądu równorzędnego, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 25 czerwca 2025 r. wystąpił do Sądu Najwyższego – na podstawie art. 441 k.p.c. – o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z powództwa E.L. przeciwko P.S. o ochronę dóbr osobistych. Wystąpienie to ujął w lapidarnej formule: „na podstawie art. 441 k.p.c. przedstawić sprawę Sądowi Najwyższemu”. Nie wskazał jakichkolwiek argumentów, które miałyby świadczyć o zasadności takiego wystąpienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 k.p.c., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1); o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2).Należy podkreślić, że przepisy regulujące właściwość sądu mają istotne znaczenie z punktu widzenia właściwego ukształtowania prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP), a instytucja uregulowana w art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy.
Artykuł 441 k.p.c. podlega zatem ścisłej interpretacji. Do przekazania sprawy innemu sądowi może dojść jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości, gdyż godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego (zob. postanowienie SN z 7 maja 2020 r., V CO 1/20, nie publ.).Sąd Okręgowy nie dokonał analizy okoliczności sprawy objętej wystąpieniem przez pryzmat przesłanek określonych w art. 441 k.p.c. i nie wyjaśnił, dlaczego – w jego ocenie - miałyby one uzasadniać przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w konkretnym stanie faktycznym.Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie przy ocenie zasadności zastosowania art. 441 k.p.c. argumentów przemawiających – ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości – za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli nie przedstawił ich we właściwy sposób sąd występujący o to przekazanie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (A.T.)[SOP]