Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 761/22 Generato dall'IA

Supreme Court denies divorce jurisdiction designation request by plaintiff as only the court receiving the claim may apply.

Numero d'incarto III CO 761/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to designate the competent court for a divorce lawsuit filed by K. P. against J. P. The court held that under Article 45 of the Civil Procedure Code, only the court that received the claim can request a designation, excluding the parties themselves. Consequently, the plaintiff's request was rejected as it originated from an unauthorized subject.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 45 § 2 k.p.c.; Art. 45 § 2 a contrario k.p.c.: Only the court to which the claim is filed may request designation of the competent court, thereby excluding parties from initiating such proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code jurisdiction designation divorce proceedings unauthorized request competent court determinazione del foro competente domicilio di una parte foro d'esecuzione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 45 § 2 k.p.c.
o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).
Art. 45 § 2 a contrario k.p.c.
o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).
art. 45 § 2 k.p.c
o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CO 761/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Misztal-Konecka w sprawie z wniosku K. P.o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo K. P. przeciwko J. P.o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lipca 2022 r., odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

1. K. P. pismem z 1 lipca 2022 r. domagała się oznaczenia sądu właściwego miejscowo w sprawie o rozwód przeciwko J. P. Wniosła o oznaczenie Sądu Okręgowego w T. jako sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:2. Od 7 listopada 2019 r., czyli od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Tak określony krąg uprawnionych podmiotów inicjujących postępowanie przed Sądem Najwyższym wyklucza możliwość skutecznego złożenia przedmiotowego wniosku przez inne podmioty, w tym strony toczącego postępowania lub podmioty zamierzające wystąpić na drogę sądową. Prezentowana wykładnia art. 45 § 2 k.p.c. uwzględnia językowe brzmienie przepisu w powiązaniu z uzasadnieniem projektu wskazanej ustawy, w którym wskazano, że stronie przysługiwać będzie wyłącznie prawo wnioskowania o tego rodzaju wystąpienie. Dodatkowo wskazane ograniczenie możliwości występowania w trybie art. 45 § 2 k.p.c. pozwala na jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu postępowania, w którym oznaczenie sądu miejscowo właściwego występuje, gwarantuje aktualność decyzji Sądu Najwyższego oraz przynajmniej częściowo zmniejsza niebezpieczeństwo wydania sprzecznych orzeczeń przez Sąd Najwyższy (postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 grudnia 2019 r., V CO 288/19; z 16 lutego 2022 r., III CO 152/22).

Wyników tej wykładni nie podważa argument z szybkości postępowania, skoro art. 45 § 2 k.p.c. wprost wskazuje na sąd jako podmiot umocowany do wystąpienia do Sądu Najwyższego.Jedynie marginalnie wskazać trzeba, że, wnosząc pozew, strona może zwrócić sądowi uwagę na potrzebę przedstawienia stosownego wniosku do Sądu Najwyższego. Stanowisko strony nie jest jednak dla sądu wiążące (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2021 r., IV CO 252/21).3. Wniosek K. P. nie mógł zostać zatem uwzględniony jako pochodzący od pomiotu nieuprawnionego (art. 45 § 2 a contrario k.p.c.) (tak też postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 grudnia 2019 r., V CO 243/19; z 11 marca 2021 r., III CO 15/21; z 11 marca 2021 r., V CO 32/21).Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. [as]