Supreme Court dismisses designation of court for divorce case where plaintiff's last residence is established.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate a competent court for a divorce proceeding. The plaintiff claimed residence in a specific location and returned there with her child in early 2024, while the lower court failed to provide arguments establishing a lack of jurisdiction under Article 41 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the Court ruled that the ordinary jurisdictional rules were sufficient and no special designation was necessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.: The Supreme Court shall designate a competent court only when ordinary jurisdictional rules fail to establish a proper forum due to the absence of habitual residence or intent to reside permanently within the territory.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
III CO 646/24 POSTANOWIENIE 18 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 18 lipca 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa K. H.przeciwko Ł. H.o rozwód,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Przemyślupostanowieniem z 24 maja 2024 r., I C 258/24,o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIEZgodnie z art. 41 powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.
Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., V CO 123/19, niepubl.).
W złożonym w sprawie pozwie powódka oznaczyła miejsce swojego zamieszkania w L. a ponadto w uzasadnieniu pozwu podała, że z początkiem 2024 r. wraz z dzieckiem wróciła do swojego domu rodzinnego (k. 4v.). W tych okolicznościach i braku przedstawienia przez Sąd Okręgowy jakichkolwiek argumentów uzasadniających twierdzenie, że nie jest możliwe ustalenie w sprawie sądu właściwego na podstawie art. 41 k.p.c. brak jest podstaw do oznaczenia sądu właściwego w trybie art. 45 k.p.c. Stosownie bowiem do tego przepisu Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.[SOP][ał]