Supreme Court dismisses request to designate court when defendant did not raise jurisdiction objection.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate the proper court because the defendant bank never raised a jurisdiction objection. The lower court in Toruń attempted to transfer the case after discovering the plaintiffs' addresses were outdated, but the Supreme Court ruled this was premature. Since the defendant remained silent on jurisdiction, the lower court lost the opportunity to declare itself incompetent and seek a designation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 k.p.c.; Art. 200 § 12 k.p.c.: When a defendant fails to raise a jurisdiction objection, the court's competence is deemed agreed upon, precluding a later request to designate a proper court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 455/24 POSTANOWIENIE 14 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 14 maja 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa K. L. i W. L.przeciwko Bank S.A. w W.o ustalenie i zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Toruniupostanowieniem z 12 kwietnia 2024 r., I C 2057/22,o oznaczenie sądu, odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
UZASADNIENIE
W toku procesu Sąd Okręgowy w Toruniu dowiedział się, że powodowie wskazali w pozwie swoje nieaktualne miejsca zamieszkania w Polsce, gdyż już w chwili wniesienia pozwu mieszkali za granicą. Dlatego SO w Toruniu wystąpił o oznaczenie sądu, przed który powodowie powinni wytoczyć powództwo.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Art. 45 k.p.c. nie stanowi przepisu szczególnego wobec art. 200 § 12 k.p.c. Przepisy te regulują różne kwestie.Jeżeli właściwość sądu może zostać ustalona umową, art. 200 § 12 k.p.c. ogranicza możliwość badania przez sąd z urzędu swojej właściwości do czasu doręczenia pozwu.
Przepis oparty jest na założeniu, że skoro wolą powoda było wniesienie pozwu do tego sądu, a pozwany nie podniósł zarzutu niewłaściwości, to takie stanowisko stron zastępuje wyraźną umowę stron co do właściwości.Natomiast art. 45 k.p.c. stosuje się w następnym etapie, gdy sąd na podstawie art. 200 § 11 i 12 k.p.c. już stwierdził swoją niewłaściwość, lecz nie może przekazać sprawy, zgodnie z art. 200 § 14 k.p.c., sądowi właściwemu, gdyż przepisy o właściwości nie przewidują sądu właściwego w danej sprawie, co ma miejsce m. in. w przypadku sprawy o roszczenie z czynności bankowej wniesionej przez kredytobiorcę zamieszkałego za granicą.
Dopiero wówczas, po stwierdzeniu swojej niewłaściwości zgodnie z art. 200 § 12 k.p.c., sąd może wystąpić do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego.Pozwany bank nie podniósł zarzutu niewłaściwości SO w Toruniu. Zatem Sąd ten po doręczeniu odpisu pozwu już nie mógł stwierdzić swojej niewłaściwości, a tym samym wystąpić o oznaczenie sądu właściwego.[SOP][ms]