Supreme Court dismisses jurisdiction designation due to lack of verified residence data for defendant in Poland.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate a competent court because the lower court failed to verify the defendant's residence or domicile in Poland. The defendant argued for jurisdiction based on a claimed last residence in C., but the court noted this information was never substantiated. Consequently, the designation was rejected as premature without conclusive proof that the defendant lacks any Polish residence or domicile.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 27 § 1 k.p.c.; Art. 28 k.p.c.; Art. 45 § 1 k.p.c.: Jurisdiction is determined solely by the defendant's residence or domicile within Poland; designation is invalid if these facts remain unverified.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 131/24 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Łodko na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W.przeciwko P. F.o zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Legnicypostanowieniem z 8 stycznia 2024 r., I C 1604/23,o oznaczenie sądu właściwego, odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Legnicy przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy z powództwa Banku spółki akcyjnej w W. przeciwko P.F. o zapłatę celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawową zasadą w postępowaniu procesowym jest ustalenie właściwości miejscowej sądu, według miejsca zamieszkania pozwanego będącego osobą fizyczną (art. 27 § 1 k.p.c.). Chodzi tu przy tym wyłącznie o miejsce zamieszkania pozwanego w Polsce, gdyż jego miejsce zamieszkania za granicą nie może być podstawą oznaczenia właściwości miejscowej sądu Rzeczypospolitej Polskiej.
Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 28 k.p.c., ogólną właściwość oznacza się według miejsca jego pobytu w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce – według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanego w Polsce.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 § 1 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że pozwany nie ma i nie miał w Polsce miejsca zamieszkania ani w Polsce nie przebywa. Sąd Okręgowy nie dokonał ustaleń zarówno co do miejsca pobytu pozwanego w Polsce, jak i miejsca jego ostatniego zamieszkania w Polsce, zatem nie ma podstaw do oznaczenia sądu właściwego (art. 45 § 1 k.p.c.).
Przedstawienie akt było przedwczesne, bowiem nie zweryfikowano informacji zawartej w pozwie (pkt 49), że ostatnim miejscem zamieszkania pozwanego w Polsce był C., co potwierdzała kopia pozwu z 2020 r., wniesionego przez pozwanego przeciwko bankowi o ustalenie i zapłatę.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ał]