Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 1037/22 Generato dall'IA

Supreme Court rejects divorce case transfer due to lawyer's former judicial role lacking impartiality grounds.

Numero d'incarto III CO 1037/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the Court of Appeal's request to transfer a divorce case to another court under Article 441 of the Civil Procedure Code. The lower court argued that former judicial roles of the lawyers raised doubts about impartiality, but the Supreme Court found these circumstances insufficient. The court held that such fears must be real and concrete, not hypothetical, and that the possibility of recusal would have addressed any concerns.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 441 k.p.c.; Art. 9 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 4 lipca 2019 r.: Transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted only when specific factual circumstances regarding the subject or parties clearly demonstrate that trial by the local court would violate public interest and the public perception of judicial impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of case judicial impartiality divorce proceedings former judge public perception civil procedure code real danger dubbi sull'imparzialità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 441 k.p.c.
Sąd Apelacyjny w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 441 k.p.c. sprawy z powództwa A.
art. 9 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Ma jednak zastosowanie także w sprawach, w których postępowanie zostało wszczęte przed tym dniem (art. 9 ust.
art. 45 Konstytucji RP
art. 45 Konstytucji RP, zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), zaś rozwiązanie przyjęte w art.
art. 441 k.p.c
Sąd Apelacyjny w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 441 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., V CO 294/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2020 r., V CO 8/20
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2020 r., sygn. akt V CO 1/20
I ACa 17/22
Appeal dismissed; each winning co-plaintiff entitled to full lawyer fee despite single representation.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CO 1037/22 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa A. R.‎przeciwko K. R.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2022 r.,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Apelacyjny w Łodzi o przekazanie sprawy I ACa 17/22 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 441 k.p.c. sprawy z powództwa A. R. przeciwko K.R. o rozwód. W uzasadnieniu wskazał, że dotychczasowy pełnomocnik jednej ze stron pełni obecnie urząd sędziego w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, a także obecny pełnomocnik pozwanej adw. J. B. przez wiele lat sprawowała urząd sędziego w sądach apelacji łódzkiej, które to okoliczności mogłyby wywołać wątpliwości co do rzetelności i obiektywności prowadzonego postępowania, co nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wprowadzony ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. poz. 1469 ze zm., dalej jako: „ustawa nowelizująca”) art. 441 k.p.c. stwarza możliwość przekazania przez Sąd Najwyższy konkretnej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1); o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2). Przepis ten wszedł w życie w dniu 7 listopada 2019 r. Ma jednak zastosowanie także w sprawach, w których postępowanie zostało wszczęte przed tym dniem (art. 9 ust. 2 ustawy nowelizującej, zob. również postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., V CO 294/19, nie publ. i z 29 stycznia 2020 r., V CO 8/20, nie publ.).Należy podkreślić, że kwestia właściwości sądu musi być oceniana w kontekście Konstytucji (por. art. 45 Konstytucji RP, zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), zaś rozwiązanie przyjęte w art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo.

W konsekwencji art. 441 k.p.c. powinien być interpretowany w sposób ścisły. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości, albowiem godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2020 r., sygn. akt V CO 1/20, nie publ.).Przytoczone przez Sąd Apelacyjny okoliczności związane z pełnieniem urzędu sędziego przez dotychczasowego pełnomocnika jednej ze stron, jak również sprawowania tego urzędu przez obecnego pełnomocnika pozwanej, nie stanowią dostatecznej podstawy do uznania, że dobro wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego, wymaga rozpoznania tej sprawy przez inny sąd równorzędny.Należy podkreślić, że okoliczności wynikające z przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości muszą być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania, że sprawa nie zostanie w tym sądzie bezstronnie rozpoznana musi być realna, a nie hipotetyczna. Nie uzasadniają istnienia takiej obawy okoliczności wskazane przez Sąd Apelacyjny, tym bardziej wobec możliowści ewentualnego skorzuystania z instytucji wyłączenia sędziego.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy uznał, że nie ma podstaw do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 441 k.p.c.[as]