Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 8/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge. The appeal lacked specific legal provisions and proof of damage.

Numero d'incarto III CNP 8/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of law against a final judgment. The appellant failed to cite the specific legal provision allegedly violated and did not substantiate the alleged damage or impossibility of other remedies. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible due to missing mandatory elements required by the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for violation of law must cumulatively contain the designation of the judgment, the cited legal provision, proof of damage, and the impossibility of other remedies; failure to meet any single requirement results in immediate dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for violation of law mandatory requirements cumulative elements immediate dismissal Civil Procedure Code legal challenge substantive defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 8/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa W. W.

przeciwko J. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2013 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.

z dnia 16 lutego 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w T. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w T. z dnia 11 października 2011 r. i oddalił apelację pozwanego J. K.

w pozostałym zakresie oraz dokonał rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów

postępowania.

Wyrok Sądu Okręgowego pozwany J. K. zaskarżył skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy

wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymienionym przepisie ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od

innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro

więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że

skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie.

Pozwany sformułował zarzuty składające się na podstawy skargi i obszernie

je uzasadnił, jednak nie wskazał przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie

jest

niezgodne.

Poza

tym

skarga

dotknięta

jest

także

innymi

brakami

konstrukcyjnymi, tj. nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a także nie wykazano

w niej – ograniczając się do zdawkowej tezy – że wzruszenie tego orzeczenie

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

db