Supreme Court dismisses appeal against first-instance ruling due to lack of specific constitutional violation argument.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final regional court decision refusing to register property rights. The applicant argued the ruling violated fundamental legal order principles but failed to specify which principles were infringed or cite relevant laws. The court held that without concrete juristic reasoning identifying the violated norms, the appeal does not meet the statutory requirements for extraordinary review of first-instance judgments.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 424 § 5 § 1 pkt 2, 4, 5 k.p.c.: An appeal against a first-instance judgment is admissible only if the applicant concretely demonstrates how the judgment violates fundamental legal order principles or constitutional rights, specifying the infringed norms.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 68/07
POSTANOWIENIE
Dnia 5 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku L.P., B.P., E.P., A.P. i A.P.
o wpis w księdze wieczystej Nr [...] prawa własności i służebności osobistej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2007 r.,
na skutek skargi wnioskodawcy L.P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w T.,
z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt [...]
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2005 r. Sąd Rejonowy w T. oddalił
wniosek L.P., B.., E.P., A.P. i A.P. o wpis w księdze wieczystej prawa własności
oraz służebności osobistej.
Postanowienie Sądu Rejonowego wnioskodawca L.P. zaskarżył skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje, co do zasady, od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została
wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa (art. 424 1 § 1
k.p.c.). W wyjątkowych wypadkach, tj. gdy jego niezgodność z prawem wynika
z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych
wolności
albo
praw
człowieka
i
obywatela,
a
strony
nie
skorzystały
z przysługujących im środków prawnych i nie jest możliwa zmiana lub uchylenie
tego orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych,
skarga ta może być wniesiona od orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 424 1 § 2
k.p.c.).
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarżący, spełniając wymagania art. 424 5 § 1 pkt
5 in fine k.p.c., powinien przedstawić w skardze jurydyczną argumentację
wskazującą, jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne
wolności albo prawa człowieka narusza zaskarżone orzeczenie i na czym polega
obraza przepisów mających znaczenie dla ich obrony (postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).
Oświadczenie skarżącego – powołujące się na pismo Prezesa Sądu
Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2005 r. o zawieszeniu notariusza w czynnościach
zawodowych – że zaskarżone orzeczenie narusza podstawowe zasady porządku
prawnego bez ich konkretyzacji oraz bez uzasadnienia, na czym to naruszenie
polega, a także bez wskazania przepisów prawnych, do których obrazy doszło w
wyniku naruszenia tych zasad, nie stanowi spełnienia wymagań art. 424 1 § 2 k.p.c.
Należy zatem uznać, że w sprawie nie zachodzi wypadek wyjątkowy w rozumieniu
ww. przepisu.
Ponadto należy stwierdzić, że skarga wnioskodawcy nie spełnia także
wymagań przewidzianych art. 4245 § 1 pkt 2, 4, 5 k.p.c.
Z tych względów orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku
z art. 4241 § 2 k.p.c. oraz art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.).