Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to prove damage caused by the ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by tenants against a final eviction judgment, ruling that the procedural requirements were not met. Although the appellants claimed they suffered moving costs and lost deposit bonuses, they failed to provide a convincing argument quantifying the specific damage or establishing a direct causal link to the judgment. The court held that under the Civil Procedure Code, an applicant must cumulatively prove the existence of damage at the time of filing and demonstrate its magnitude to justify the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; The applicant must cumulatively prove the existence of damage at the time of filing and demonstrate its magnitude and causal link to the judgment; failure to do so results in dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 6/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.
przeciwko D. A. i in. ,
o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2013 r.,
na skutek skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 10 listopada 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
D. A., M. A. działający w imieniu własnym oraz w imieniu małoletnich dzieci
P., T. oraz J. A. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2011 r. w
sprawie II Ca …/11, którym ten Sąd, z apelacji strony powodowej, zmienił
zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w K. i rozwiązał stosunek najmu lokalu
mieszkalnego nr 1 położonego w K. przy ul. K. 92 łączący Gminę Miejską K. z D. A.
i M. A. i nakazał pozwanym […] aby opuścili i opróżnili z rzeczy wymieniony lokal i
wydali lokal stronie powodowej.
Wnoszący skargę w ramach przewidzianego w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.
obowiązku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie
wyroku, którego skarga dotyczy wskazali, że w związku z zapadłym wyrokiem byli
zmuszeni nagle zintensyfikować starania w przygotowaniu innego lokalu do
zamieszkania, co z uwagi na konieczny pośpiech naraziło ich na szkodę, która
wyraża się w konieczności poniesienia kosztów przeprowadzki. Dodatkowo M. A. i
D. A. zostali pozbawieni możliwości wykupienia zamieszkiwanego przez nich lokalu
z
uwzględnieniem
%
bonifikaty,
przewidzianej
miejscowym
prawem
powszechnie obowiązującym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od
którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,
wniosku
o
stwierdzenie
uprawdopodobnienie
niezgodności
wyrządzenia
orzeczenia
szkody,
z
prawem
spowodowanej
przez
–
także
wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób
kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla
usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (por. postanowienia
z dnia 7 lutego 2008 r., IV CNP 223/07, niepubl.; z dnia 17 czerwca 2008 r., I BU
18/07, niepubl.; z dnia 16 października 2009 r., IV CNP 56/09, niepubl.; z dnia
5 sierpnia 2010 r., IV CNP 44/10, niepubl.; z dnia 17 sierpnia 2010 r.).
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez
skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła ze wskazaniem jej rodzaju
i rozmiaru oraz na powołaniu lub przedstawieniu dowodów lub innych środków
uwiarygodniających jego twierdzenie (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r.,
III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05,
niepubl.; por. także art. 243 k.p.c.). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie
przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek
przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10).
Skarżący
wprawdzie
uprawdopodobnienia
szkody
zamieścili
w
spowodowanej
skardze
przez
element
wydanie
dotyczący
zaskarżonego
orzeczenia, ale nie przeprowadzili wywodu, z którego wynikałby określony kwotowo
rozmiar szkody zwłaszcza, że jej powstanie szkody wiąże z różnymi zdarzeniami
(zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., I CNP 33/12,
niepubl.). Jednocześnie trzeba uwzględnić, że wskazanie w skardze o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku określonej kwoty jako wartości
przedmiotu zaskarżenia nie stanowi wykonania obowiązku uprawdopodobnienia
szkody wyrządzonej prawomocnym orzeczeniem (tak też Sąd Najwyższy w
postanowieniach z dnia 16 października 20012 r., sygn. akt IV CNP 46/12, niepubl.;
z dnia 24 lutego 2012 r., I CNP 52/11, niepubl.; z dnia 5 października 2009 r., IV
CNP 23/09, niepubl.).
Ponadto w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do
spełnienia przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody
w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia. Taki wniosek wynika z wykładni literalnej powołanego przepisu
dokonywanej w związku z art. 4241 § 1 k.p.c. i art. art. 4171 § 2 k.c., w których
ustawodawca powtórzył zawarty w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została
wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy o tym, że omawiana skarga
przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia
niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona szkoda (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia
4 sierpnia 2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10,
niepubl., z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141,
z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,OSNC 2006, nr 6, poz. 110; 29 maja
2009 r., I CNP 34/09, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej na podstawie art. 4248 § 1
k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
db