Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final court order dismissing their claim for payment. The plaintiff failed to substantiate the alleged damage caused by the lower court's decision and did not prove that other legal remedies were unavailable. Consequently, the appeal was rejected for formal defects under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; The appeal must cumulatively prove the legal inconsistency, the existence and scope of damage, and the unavailability of other remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 57/06
POSTANOWIENIE
Dnia 21 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Gminy S.
przeciwko A.K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2006 r.,
na skutek skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu
Rejonowego w K. z dnia 29 kwietnia 2005 r. w ten sposób, że powództwo Gminy S.
przeciwko A.K., o zapłatę, oddalił.
Wyrok ten strona powodowa zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od
którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,
wniosku
o
stwierdzenie
uprawdopodobnienie
niezgodności
wyrządzenia
orzeczenia
szkody,
z
prawem
spowodowanej
przez
–
także
wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób
kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla
usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez
skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju
i rozmiaru
–
oraz
uwiarygodnienie
tego
oświadczenia
przez
powołanie
i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,
OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ.; por.
także art. 243 k.p.c.). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego
wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między
nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006
r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10).
Skarżąca
wprawdzie
uprawdopodobnienia
szkody
zamieściła
w
skardze
spowodowanej
przez
element
dotyczący
zaskarżonego
wydanie
orzeczenia, ale nie przeprowadziła wywodu, z którego wynikałby rozmiar szkody
oraz jej wysokość, a także nie wykazała istnienia adekwatnego związku
przyczynowego między zaskarżonym orzeczeniem a powstałą szkodą. Należy
podkreślić, że związek ten występuje wtedy, gdy szkoda jest normalnym,
naturalnym
następstwem
zaskarżonego
orzeczenia;
mówiąc
inaczej,
nie
powstałaby, gdyby orzeczenie nie zostało wydane. Jest więc oczywiste, że szkoda
musi powstać po wydaniu zaskarżonego orzeczenia, a przed wniesieniem skargi.
Powódka podała tymczasem, że szkoda powstała w okresie od listopada 2002 r. do
lutego 2004 r., a więc jeszcze przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia.
Skarga powódki dotknięta jest również innym brakiem formalnym. Sąd
Najwyższy wyjaśnił, że wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jest
spełnione, gdy skarżący przeprowadzi wywód prawny, z którego wynika, iż ani
skarga kasacyjna, ani skarga o wznowienie postępowania, a także inne środki, jak
np.
powództwo
przeciwegzekucyjne
lub
specjalne
środki
przysługujące
w postępowaniu nieprocesowym nie są w sprawie dopuszczalne, albo z innych
przyczyn nie mogą zostać skutecznie wniesione (postanowienia z dnia 17 sierpnia
2005 r., l CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17; z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP
28/05, oraz z dnia 16 grudnia 2005 r., l CNP 37/05, nie publ.). Wywód prawny jest
zbędny, gdy skarżący dołączy do skargi odpisy orzeczeń dowodzących, że
wniesienie ww. środków okazało się nieskuteczne. Sąd Najwyższy podkreślił, że
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest
dopuszczalna, gdy strona wnosząca wykaże, że skorzystała ze wszystkich
przysługujących jej w sprawie środków procesowych lub że środki te nie
przysługują jej w tej sprawie (postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP
23/06, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Tymczasem
powódka
poprzestała
na
stwierdzeniu,
że
wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia za pomocą innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe, gdyż ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, nie
przysługuje skarga kasacyjna i nie ma podstaw do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania. Okoliczności powołane przez skarżącą nie mogą zatem być uznane
za spełniające wymagania art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).