Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 52/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-legal review of final judgment due to lack of causal link between judgment and loss.

Numero d'incarto III CNP 52/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the debtors' appeal challenging a final order denying them the right to recover litigation costs. The debtors argued that the denial prevented them from recovering expenses incurred during the proceedings. The court ruled that such costs do not have a normal causal link to the judgment because they were paid before the decision was made.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 361 § 1 k.c.: An appeal for non-legal review of a final judgment is inadmissible if the alleged loss, such as litigation costs paid prior to the judgment, lacks a normal and adequate causal connection to the issuance of that judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for non-legal review final judgment litigation costs causal connection inadmissible appeal procedural costs causal link requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c.
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 361 § 1 k.c.
zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 361 § 1 k.c
zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 52/09

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku wierzycieli BankuS., MBank S.A., P.H., A.W., "O." Z. i L.S. sp.

j., R.B., A.Ż., BBanku S.A., BankuS.G., P. sp. z o.o., Miasta N., Sklepu M.L. i M. i A.

T. sp. j.

przy uczestnictwie dłużników B.F. i K.F.

o egzekucję z nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi dłużników

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w N. w punkcie

pierwszym uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 lipca 2008 r.,

uchylił punkt I i III postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 grudnia 2008 r. i

w tym zakresie odrzucił zarzuty BBanku S.A. oraz zarzuty dłużników, a ponadto

oddalił wniosek dłużników o zasądzenie kosztów postępowania.

Dłużnicy B.F. i K.F. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia w zakresie odmowy zasądzenia kosztów postępowania,

podnosząc, że na skutek wydania tego orzeczenia ponieśli szkodę polegającą na

pozbawieniu możliwości odzyskania poniesionych kosztów przez błędne ich

niezasądzenie od wierzyciela, który przegrał spór w części objętej istotą

rozpatrywanej kwestii.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie

i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych

środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody.

Zawarte w art. 4241 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez wydanie” oznacza,

że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi

zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361

§ 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda

została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga

jest niedopuszczalna.

W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że szkoda

polegająca na uiszczeniu opłat sądowych i kosztów zastępstwa procesowego

związanych ze sprawą, w której wydano zaskarżone orzeczenie nie pozostaje

w normalnym, adekwatnym związku przyczynowym z orzeczeniem. Szkoda musi

bowiem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać

poniesiona później niż w dacie wydania orzeczenia. Jeżeli zatem skarżący

w skardze powołują się na poniesienie szkody w postaci kosztów związanych

z prowadzeniem sprawy – nawet wtedy, gdy zostały one już uiszczone – to taka

skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca

2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r.,

III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008,

nr 12, s. 52).

We wniesionej skardze skarżący, uprawdopodobniając szkodę, której doznali

na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, wskazali, że „zostali pozbawieni

możliwości odzyskania poniesionych kosztów postępowania”, co – zgodnie

z przedstawionym poglądem Sądu Najwyższego – sprawia, iż skarga dłużników

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

niedopuszczalna.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jest