Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 51/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to failure to prove damage and exhaustion of remedies.

Numero d'incarto III CNP 51/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment. The plaintiff challenged the appellate court's evaluation of expert evidence regarding medical malpractice, arguing it violated procedural rules. The court rejected this because the appeal requires proof of specific damage caused by the judgment and exhaustion of other legal remedies, neither of which was established.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4244 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is not a standard appeal and requires proof of damage caused by the judgment and the impossibility of using other legal remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality final judgment review medical malpractice damages exhaustion of remedies causal link to damage expert evidence evaluation civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 k.p.c.
wskazuje wyraźnie art. 4241 k.p.c. - w zasadzie tylko od orzeczeń sądowych
Art. 4244 k.p.c.
Z treści art. 4244 k.p.c. jednoznacznie wynika, że wprawdzie oparcie skargi
Art. 4245 § 1 k.p.c.
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 k.p.c
wskazuje wyraźnie art. 4241 k.p.c.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
417 - 4172 k.c., a mających swoje źródło w art. 77 ust. 1 Konstytucji.
art. 4171 § 2 k.c
art. 4244 k.p.c
Z treści art. 4244 k.p.c.
art. 286 k.p.c
Podnoszenie zarzutu naruszenia art. 286 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 51/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa W.B.

przeciwko "P." sp. z o.o.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powódki W.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 maja 2008 r. należy zważyć,

co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

nie jest zwyczajnym środkiem zaskarżenia. Przysługuje ona bowiem - na co

wskazuje wyraźnie art. 4241 k.p.c. - w zasadzie tylko od orzeczeń sądowych

prawomocnych, jednakże nie służy ona zaskarżaniu tych orzeczeń. Wprowadzenie

tej nowej instytucji procesowej do kodeksu postępowania cywilnego podyktowane

było

innym

zamiarem

ustawodawcy.

Chodziło

o

znalezienie

rozwiązania

umożliwiającego realizację roszczeń odszkodowawczych za szkody wyrządzone

przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej przewidzianych w art.

417 - 4172 k.c., a mających swoje źródło w art. 77 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z art.

4171 § 2 k.c., jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego

orzeczenia, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym

postępowaniu jego niezgodności z prawem. Skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia przewidziana w art. 4241 k.p.c. jest jednym

z takich "właściwych postępowań". Stanowi ona samodzielny instrument badania

legalności działalności jurysdykcyjnej sądów powszechnych, służący jednostce

zamierzającej dochodzić od państwa wynagrodzenia szkody.

Z tego właśnie względu wniesienie skargi obwarowane jest szczególnymi

wymogami formalnymi, ponadto zakres zarzutów możliwych do podniesienia

odróżnia ją znacząco od zwykłego środka zaskarżenia, a także od skargi

kasacyjnej.

Z treści art. 4244 k.p.c. jednoznacznie wynika, że wprawdzie oparcie skargi

na podstawie naruszenia przepisów postępowania jest dopuszczalne, jednak

z

wyłączeniem zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Ograniczenie

powyższe

oznacza,

że

wszelkie

zarzuty

z zakresu

prawa

materialnego muszą być osadzone na faktach ustalonych przez sąd, a nie

projektowanych przez stronę (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września

2007 r., II CNP 87/07).Tymczasem skarżąca w istocie podjęła polemikę z dokonaną

przez Sąd Apelacyjny oceną dowodów (w szczególności dowodu z opinii biegłego)

i wyprowadzonego z niej ostatecznego wniosku, że nie doszło do popełnienia

błędu w sztuce lekarskiej.

Podnoszenie zarzutu naruszenia art. 286 k.p.c. zmierza w istocie do

kwestionowania dokonanej oceny dowodów i poczynionych w sprawie ustaleń

faktycznych.

Należy także wskazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub

w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono

stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi oraz 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,

poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września

2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Wykazanie wystąpienia szkody wymaga wykazania związku przyczynowego

między wydaniem zaskarżonego skargą wyroku a szkodą. Innymi słowy – należy

wykazać, że gdyby nie wydano takiego wyroku, nie wystąpiłaby szkoda.

Twierdzenia zawarte w skardze nie prowadzą do takiego wniosku.

W skardze nie została także wykazana przesłanka opisana w art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.)

polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie

budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym

uzasadnieniu.

Niezbędne

jest

przedstawienia

analizy

prawnej

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno

nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r.,

I CNP 12/06, niepubl.). Wobec powyższego nie można uznać, aby przedstawione

w skardze twierdzenie odnoszące się jedynie do dopuszczalności skargi

kasacyjnej i braku podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania

wypełnia wymaganie opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).