Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 49/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against enforcement order as procedural law change renders it inadmissible.

Numero d'incarto III CNP 49/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the debtor's appeal regarding the legality of a final enforcement order. The debtor argued that the lower court violated procedural rights under the old enforcement officers law. The court ruled that the new Civil Procedure Code explicitly prohibits such appeals in enforcement proceedings and applies retroactively due to the lack of transitional provisions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 519 § 2 k.p.c.; Art. 767 § 3 k.p.c.: Appeals for declaration of unlawfulness of final enforcement orders are inadmissible under the new Civil Procedure Code, which applies retroactively absent transitional rules.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement proceedings inadmissible appeal retroactive application civil procedure code final enforcement order procedural law change transitional provisions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 k.p.c.
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 519 § 2 k.p.c.
powołanego przepisu na gruncie postępowania nieprocesowego jest art. 519 2 k.p.c.
Art. 767 § 3 k.p.c.
Powołana ustawa dokonała zmiany również art. 767 4 3 k.p.c., przez dodanie do
Art. 355 § 1 k.p.c.
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 49/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela BANKU (...), Oddział Centrum

Restrukturyzacji i Windykacji Zamiejscowy Wydział ds. detalicznych w K.

przeciwko dłużnikom W. W. i L. W.

o egzekucję świadczeń pieniężnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2010 r.,

na skutek skargi dłużniczki L. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn.

akt II Cz (…),

umarza postępowanie wywołane wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 17 czerwca 2008 r. oddalił zażalenie

dłużniczki L. W. na postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 stycznia 2008 r.,

którym tenże Sąd oddalił skargę dłużniczki na czynności komornika sądowego.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia

wniesionej w dniu 17 czerwca 2010 r., skarżąca L. W. zarzuciła Sądowi Okręgowemu

obrazę art. 49 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o

komornikach sądowych i egzekucji w brzmieniu tych przepisów sprzed nowelizacji

dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i

egzekucji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 769) w brzmieniu

ukształtowanym treścią wyroku TK z dnia 8 maja 2006 r., P. 18/2005 (Dz. U. z 2006 r.

Nr 84, poz. 585, OTK ZU 2006/5A, poz. 53).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe

i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła stan prawny w zakresie

dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia. Według art.

4241 k.p.c. w nowym brzmieniu można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem

jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Odpowiednikiem

powołanego przepisu na gruncie postępowania nieprocesowego jest art. 519 2 k.p.c.

Jeżeli chodzi o inne prawomocne orzeczenia, na które skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej

przez wydanie takiego orzeczenia niezgodnie prawem można, w myśl art. 424 1b k.p.c.,

domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w

postępowaniu ze skargi.

Powołana ustawa dokonała zmiany również art. 767 4 3 k.p.c., przez dodanie do

jego treści § 3, w myśl którego w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Sprawa ze skargi

na czynności komornika sądowego niewątpliwie jest sprawą egzekucyjną.

W powołanej ustawie nowelizującej kodeks postępowania cywilnego brak

przepisu nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg wniesionych

przed zmianą stanu prawnego. Zatem, skoro nowelizacja nie zawiera przepisów

przejściowych, to do wprowadzonych przez nią zmian w przepisach proceduralnych

należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe przepisy stosuje się od chwili ich

wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych

już postępowań. W konsekwencji skarga, która była z mocy ustawy dopuszczalna w

dacie jej wniesienia nie mogła zostać rozpoznana ze względu na jej następczą

niedopuszczalność (zob. postanowienie SN z 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie

publ.), zaś postępowanie zainicjowane jej wniesieniem podlegało umorzeniu na

podstawie art. art. 355 § 1 w zw. z art. 42412 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.