Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 46/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against first-instance enforcement ruling due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto III CNP 46/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the debtor's appeal challenging a final enforcement court order approving a debt distribution plan. The debtor argued violations of procedural rights regarding appeal deadlines, but the court found no exceptional circumstances justifying an appeal against the first-instance judgment. Consequently, the appeal was dismissed because the statutory requirements for overriding the general rule were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 k.p.c.: An appeal against a final judgment of the first instance is admissible only upon proof of exceptional circumstances preventing the use of available remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement proceedings final judgment appeal exceptional circumstances procedural rights violation first instance court appeal admissibility debt distribution plan

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Według art. 4241 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Według art. 4241 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 k.p.c., skarżący powinien wykazać istnienie przesłanek
Art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 3 ust. 1 u.k.w.h
postanowieniem z dnia 14 września 2007 r., zarzucając naruszenie art. 3 ust.
art. 4241 § 2 k.p.c
Według art. 4241 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 k.p.c., skarżący powinien wykazać istnienie przesłanek

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II BP 56/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., II BP 56/07, LEX
III CNP 22/08
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to failure to exhaust cassation remedies.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 46/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku wierzycieli: GBank S.A., DBank S.A., Miejskiego

Przedsiębiorstwa Oczyszczania sp. z o.o., Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu

Skarbowego oraz M.J.

przeciwko dłużnikowi C. sp. z o.o.

przy uczestnictwie "W." sp. z o.o., Prezydenta Miasta K. i Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych,

podczas postępowania egzekucyjnego z nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K.

z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. odrzucił zarzuty

wierzyciela DBank Spółki Akcyjnej na plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji,

dokonany postanowieniem z dnia 14 września 2007 r., i zatwierdził ten plan.

Dłużnik, C. - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , wniósł skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia w zakresie dotyczącym

zatwierdzenia

planu

podziału

sumy

uzyskanej

z

egzekucji,

dokonanego

postanowieniem z dnia 14 września 2007 r., zarzucając naruszenie art. 3 ust. 1

u.k.w.h. oraz art. 233 §1, art. 244 § 1, art. 365, 1023 § 1 i 2 i art. 1028 § 1 i 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 4241 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie

było i nie jest możliwe. Artykuł 4241 § 2 k.p.c., odstępując od wyrażonej w art. 424 1

§ 1 k.p.c. zasady dopuszczalności skargi na niezgodność z prawem jedynie od

prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, dopuszcza w pewnych

sytuacjach także skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia sądu pierwszej instancji. Konieczną przesłanką dopuszczalności

zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji jest wystąpienie

„wyjątkowego

wypadku”,

uzasadniającego

zaskarżenie

tego

orzeczenia.

Przyjmuje się, że „wyjątkowym wypadkiem”, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,

może być nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia

orzeczenia sądu pierwszej instancji z przyczyn, które jej nie obciążają, np.

z powodu ciężkiej choroby, klęski żywiołowej, błędnej informacji pracownika sądu

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., II BP 56/07, LEX

nr 452485, i z dnia 30 maja 2008 r., III CNP 22/08, LEX nr 420393).

Zgodnie z art. 4245 k.p.c., skarżący powinien wykazać istnienie przesłanek

uzasadniających zastosowanie art. 4241 § 2 k.p.c. W niniejszej sprawie wymaganie

to nie zostało spełnione, skarżący bowiem ograniczył się do wskazania,

że zaskarżone postanowienie uprawomocniło się na skutek odrzucenia zażalenia,

a jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia został oddalony.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 2

k.p.c. orzekł jak w sentencji.