Supreme Court dismisses appeal due to failure to specify scope and cite legal basis under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment regarding land ownership disputes. The plaintiffs failed to specify whether they challenged the entire judgment or only parts of it, and did not cite the specific legal provision they claimed was violated. The court ruled that these requirements under the Civil Procedure Code are cumulative and essential for the appeal's construction, making the defect irreparable and warranting immediate rejection.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must cumulatively specify the scope of the challenged decision and cite the violated legal provision; failure to meet any of these structural requirements constitutes an irreparable defect leading to dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 45/08
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa K. W. i T. G.
przeciwko M. K., A. K. i K. M.
o wydanie i zakazanie naruszeń,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2008 r.,
na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. uchylił wyrok Sądu
Rejonowego w M. z dnia 21 czerwca 2001 r. w części, w której żądanie wydania i
przywrócenie stanu poprzedniego dotyczyło działki (...)/5, powstałej z podziału działki
(...)/1 położonej w Z., obręb 5, objętej KW nr (...), i w tej części postępowanie umorzył, a
w pozostałej części zmienił zaskarżone orzeczenie, z wyłączeniem punktu VI, i oddalił
powództwo o wydanie oraz przywrócenie stanu poprzedniego odnośnie działki (...)/3,
powstałej z podziału działki (...)/1 położonej w Z., obręb 5, objętej KW nr (…),
jednocześnie zakazując pozwanym naruszania w przyszłości własności działki (...)/5,
a w pozostałej części oddalił obie apelacje.
Powodowie K. W. i T. G. zaskarżyli wyrok skargą o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok przytoczenia podstaw oraz ich
uzasadnienia, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a także
wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – oznaczenie orzeczenia, od
którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w
części, oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Wszystkie te wymagania powinny być spełnione w sposób kumulatywny, mają bowiem
charakter konstrukcyjny, a skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest
tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków
formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Powodowie, oznaczając zaskarżone orzeczenie, nie wskazali, czy skarżą je w
całości, czy w części, co ma w niniejszej sprawie szczególne znaczenie, gdyż
zaskarżony wyrok składa się z kilku rozstrzygnięć opartych na różnych podstawach
prawnych i powodujących różne skutki, przy czym w skardze nie wskazano również
przepisu prawa, z którym orzeczenie jest – w ocenie w powodów – niezgodne.
Należy podkreślić, że każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma
charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.
W szczególności, skoro w przepisie tym wyraźnie odróżnia się podstawy skargi od
wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może
budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony
odrębnie (por. np. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia
2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, oraz postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 26 stycznia 2007 r., I CNP 79/06, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 52,
i z dnia 29 sierpnia 2007 r., IV CNP 115/07, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 52).
Z tych względów, skoro skarga nie spełnia wymagań konstrukcyjnych
przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
(art. 4248 § 1 k.p.c.; por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada
2006 r., I BP 11/06, OSNP 2007, nr 21-22, poz. 319).