Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 45/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to failure to specify scope and cite legal basis under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CNP 45/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment regarding land ownership disputes. The plaintiffs failed to specify whether they challenged the entire judgment or only parts of it, and did not cite the specific legal provision they claimed was violated. The court ruled that these requirements under the Civil Procedure Code are cumulative and essential for the appeal's construction, making the defect irreparable and warranting immediate rejection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must cumulatively specify the scope of the challenged decision and cite the violated legal provision; failure to meet any of these structural requirements constitutes an irreparable defect leading to dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code appeal construction scope of challenge citation of legal basis irreparable defect dismissal limine final judgment review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
(art. 4248 § 1 k.p.c.; por.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c
(art. 4248 § 1 k.p.c.; por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 45/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa K. W. i T. G.

przeciwko M. K., A. K. i K. M.

o wydanie i zakazanie naruszeń,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2008 r.,

na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. uchylił wyrok Sądu

Rejonowego w M. z dnia 21 czerwca 2001 r. w części, w której żądanie wydania i

przywrócenie stanu poprzedniego dotyczyło działki (...)/5, powstałej z podziału działki

(...)/1 położonej w Z., obręb 5, objętej KW nr (...), i w tej części postępowanie umorzył, a

w pozostałej części zmienił zaskarżone orzeczenie, z wyłączeniem punktu VI, i oddalił

powództwo o wydanie oraz przywrócenie stanu poprzedniego odnośnie działki (...)/3,

powstałej z podziału działki (...)/1 położonej w Z., obręb 5, objętej KW nr (…),

jednocześnie zakazując pozwanym naruszania w przyszłości własności działki (...)/5,

a w pozostałej części oddalił obie apelacje.

Powodowie K. W. i T. G. zaskarżyli wyrok skargą o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok przytoczenia podstaw oraz ich

uzasadnienia, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a także

wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – oznaczenie orzeczenia, od

którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w

części, oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Wszystkie te wymagania powinny być spełnione w sposób kumulatywny, mają bowiem

charakter konstrukcyjny, a skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Powodowie, oznaczając zaskarżone orzeczenie, nie wskazali, czy skarżą je w

całości, czy w części, co ma w niniejszej sprawie szczególne znaczenie, gdyż

zaskarżony wyrok składa się z kilku rozstrzygnięć opartych na różnych podstawach

prawnych i powodujących różne skutki, przy czym w skardze nie wskazano również

przepisu prawa, z którym orzeczenie jest – w ocenie w powodów – niezgodne.

Należy podkreślić, że każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.

W szczególności, skoro w przepisie tym wyraźnie odróżnia się podstawy skargi od

wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może

budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony

odrębnie (por. np. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia

2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, oraz postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2007 r., I CNP 79/06, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 52,

i z dnia 29 sierpnia 2007 r., IV CNP 115/07, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 52).

Z tych względów, skoro skarga nie spełnia wymagań konstrukcyjnych

przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

(art. 4248 § 1 k.p.c.; por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada

2006 r., I BP 11/06, OSNP 2007, nr 21-22, poz. 319).