Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to missing statutory requirements and missed filing deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal seeking to invalidate a final judgment regarding the correction of land registry entries. The plaintiffs cited specific articles from the Property Law and Land Registry Act but failed to identify the exact legal provision violated or prove that no other remedies existed. Consequently, the court ruled the appeal procedurally defective under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 1 k.p.c. An appeal for invalidation of a final judgment must explicitly cite the violated legal provision and demonstrate the unavailability of other remedies; failure to meet these structural requirements or filing within the statutory period results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 4/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka
w sprawie ze skargi R. W. i E. L.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.
z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt III […]
wydanego w sprawie z powództwa H. D. i in. ,
przeciwko R. W., E. L. i J. G.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2013 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy w Z. oddalił powództwo H. D.
[…],skierowane przeciwko przeciwko […]o usunięcie niezgodności między stanem
prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem
prawnym.
Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w N. wyrokiem z dnia 9
listopada 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
-
uzgodnił treść księgi wieczystej nr […] prowadzonej przez Sąd Rejonowy
w Z. z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie w dziale III tej
księgi
wpisu
służebności
przejazdu,
przechodu,
prowadzenia
rur
wodociągowych, kanalizacyjnych i przewodów elektrycznych północnym
skrajem parceli I. kat 10219/56, obecnie dz. ewid. nr 421, na rzecz
każdoczesnych właścicieli dz. ewid. nr 420 powstałej z parceli 10168/13
i bud. 3327,
-
uzgodnił treść księgi wieczystej nr […] prowadzonej przez Sąd Rejonowy
w Z. z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie w dziale I – SP
prawa
przejazdu,
przechodu,
prowadzenia
rur
wodociągowych,
kanalizacyjnych i przewodów elektrycznych północnym skrajem parceli I.
kat 10219/56, obecnie dz. ewid. nr 421, na rzecz każdoczesnych właścicieli
dz. ewid. nr 420, powstałej z parceli 10168/13 i bud. 3327 i orzekł o kosztach
procesu.
R. W. i E. L. w dniu 7 listopada 2012 r. wnieśli skargę o stwierdzenie
niezgodności wyroku Sądu Okręgowego z prawem, a w dniu 10 grudnia 2012 r.
dodatkowe pismo, w którym wykazywali, że wzruszenie tego wyroku w drodze
innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności
prawomocnego wyroku z prawem powinna zawierać - obok oznaczenia wyroku,
od którego
jest
wniesiona,
przytoczenia
jej
podstaw i
ich
uzasadnienia,
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku,
którego skarga dotyczy oraz wniosku o stwierdzenie niezgodności wyroku
z prawem - wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny
oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe. Wszystkie te wymagania mają charakter
konstrukcyjny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
podlega odrzuceniu a limine.
Przytoczenie
podstaw
skargi
i
ich
wskazaniu naruszeń
prawa
materialnego
uzasadnienia
lub
przepisów
polega
na
postępowania
z równoczesnym powołaniem przepisów prawa, które miały doznać naruszenia
i wyjaśnieniu,
na czym
zarzucane
naruszenie
polegało.
Odrębnym
wymaganiem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest
niezgodny,
ustawodawca
bowiem wyraźnie
oddzielił
podstawy
skargi
od
przepisów prawa, z którymi wyrok jest niezgodny (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ., z dnia 27 stycznia
2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 28 lutego 2006 r.,
I CNP 12/06, nie publ., z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, nie publ. i z dnia
26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06, nie publ.).
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w N. z dnia 9 listopada 2010 r. skarżący wskazali na naruszenie
art. 20 i 22 dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz.U. Nr 57,
poz. 319 ze zm.), art. 74, 115 i 116 ustawy z dnia 8 lipca 1982 r. o księgach
wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) oraz
art. XXXIX przep. wprow. k.c. i wyjaśnili, na czym - ich zdaniem - to naruszenie
polegało. Nie wskazali natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest
niezgodny ani nie wykazali, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe. To ostatnie wymaganie uzupełnili w
piśmie złożonym w dniu 10 grudnia 2012 r., lecz dokonane uzupełnienie nie mogło
odnieść zamierzonego skutku z tej przyczyny, że nastąpiło po upływie dwuletniego
terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 4246 § 1 k.p.c.
Oznacza to, że skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt
3 i 5 k.p.c. i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
jw