Supreme Court dismisses appeal against enforcement order as inadmissible under new Civil Procedure Code rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the debtors' appeal challenging a final enforcement order issued by the District Court. The debtors argued for the right to file a complaint regarding legal inconsistency, but the Court noted the new Civil Procedure Code restricts such complaints to specific final judgments from the second instance. Consequently, the Court ruled the appeal inadmissible because enforcement orders fall outside the permitted scope for legal inconsistency complaints.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 7674 § 3 k.p.c.; Art. 33 ust. 3 Prawo upadłościowe i naprawcze: A complaint for a finding of legal inconsistency is inadmissible against enforcement orders and other incidental rulings, as these fall outside the statutory scope defined by the new Civil Procedure Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 4/11
POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku wierzycieli R. M. i S. M.
przy uczestnictwie dłużników W. K., D. K., J. K.
i M. K.
o egzekucję sądową,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2011 r.,
na skutek skargi uczestników
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.
z dnia 27 października 2010 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił
zażalenie dłużników W. K., D. K., J. K., M. K. na postanowienie Sądu Rejonowego
w N. z dnia 23 lipca 2010 r.
Dłużnicy W. K., D. K., J. K., M. K. zaskarżyli postanowienie Sądu
Okręgowego w N. z dnia 27 października 2010 r. skargą o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa 22 lipca 2010 r. o zmianie
ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037). Zgodnie z jej
przepisami, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje
obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących
postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących
postępowanie,
wydanych
przez
sąd
drugiej
instancji
w
postępowaniu
nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń
sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności
wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem
polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215
§ 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych,
a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym
i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art.
2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn.
tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została
wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego
stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli
przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie
o odszkodowanie (art. 4241b). Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2
zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika,
że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można
dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.
W ustawie
z
dnia
lipca
2010
r.
nie
przewidziano
przepisów
międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania
przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC
2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 424 1 k.p.c. jest
niedopuszczalna.
Z tych względów skargę dłużników o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym należało
odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).