Supreme Court dismisses appeal for lack of legal argument proving impossibility of retrial under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a final bankruptcy-related judgment for failing to meet statutory requirements. The appellant merely stated that no legal basis existed for a retrial without providing substantive legal analysis. The court ruled that such a bare assertion does not satisfy the requirement to conclusively demonstrate the impossibility of filing a retrial appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to provide a separate, in-depth legal argument proving the impossibility of challenging the judgment via a retrial appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 39/10
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości K.(...) S.A. w K.
przeciwko Syndykowi masy upadłości R.(...) sp. z o.o. w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2010 r.,
na skutek skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt VII
Ga (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 lutego 2010 r. pozbawiona
jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych art. 4245 § 1
k.p.c.
Nie została mianowicie spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5
k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej
podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, zarówno z przyczyn
nieważności (art. 401 k.p.c.), jak i z przyczyn restytucyjnych (art. 403, 4011 i 4161 k.p.c),
a nadto, że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną ze względu na wartość
przedmiotu zaskarżenia. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem
wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w odniesieniu do braku możliwości
skorzystania ze skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie SN z dnia 17
sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na
zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie, pogłębionej argumentacji dowodzącej w
sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia
w drodze m.in. skargi o wznowienie postępowania nie było i nie jest możliwe
(por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 20006 r., nr 6,
poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr
7-8, poz. 140).
Innymi słowy, wymóg przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest spełniony,
jeżeli skarżący, bez przeprowadzenia analizy prawnej braku możliwości wzruszenia
zaskarżonego orzeczenia, ogranicza tę część skargi do stwierdzenia, że od
zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga o wznowienie postępowania (por.
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17;
postanowienie SN z dnia 28 października 2005 r., V CNP 13/05, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.
424 § 1 k.p.c.