Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove damage and exhaustion of remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for retrial, ruling that the petition failed to meet statutory requirements under the Code of Civil Procedure. The plaintiff alleged a legal error but provided no evidence of actual damage caused by the lower court's judgment and failed to demonstrate why other legal remedies were unavailable. Consequently, the court held that the appeal was inadmissible because the plaintiff did not substantiate the claim of loss or prove the impossibility of exhausting alternative avenues for relief.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; An appeal for retrial is inadmissible if the appellant fails to convincingly prove the damage caused by the contested judgment or to demonstrate that no other legal remedies were available.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 38/09
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie z powództwa K.H.
przeciwko P. S.A.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2009 r.,
na skutek skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W związku ze skargą powoda K.H. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008
r. należy podnieść, co następuje.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze
wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej
podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie
jest
niezgodne,
4)
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie
było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –
że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek
o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Skarga niniejsza nie spełnia wymagania opisanego w art. 424 5 § 1 pkt 4
k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została
wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy
z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,
poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września
2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).
Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,
zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu
fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi
wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła
dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu
szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP
23/06, Biul. SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP
40/06). Tak rozumianego obowiązku skarżący nie wypełnił. W szczególności
z twierdzeń zawartych w skardze, których powód w żaden sposób nie uwiarygodnił
nie można wyprowadzić wniosku, że poniósł on szkodę we wskazywanej wysokości
po wydaniu skarżonego orzeczenia, ale jeszcze przed wniesieniem skargi.
Tymczasem jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 27 października 2005 r.
(V CNP 28/05, niepubl.), skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego
orzeczenia z prawem nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej
powstać wskutek wydania orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który
w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia z powództwem
przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem
sądowym.
Ponadto skarga nie spełnia wymagania opisanego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.
Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu
i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości
oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Niezbędne jest
przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,
których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest
niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.
(por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/78/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.).
W konsekwencji wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest
spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze skarżący ogranicza się do
stwierdzenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe; brak jest ustawowej podstawy do złożenia
skargi o wznowienie postępowania (art. 401, 4011, 403, 404 k.p.c.), nadto z uwagi
na wartość przedmiotu zaskarżenia poniżej pięćdziesięciu tysięcy złotych, wyrok
nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3982 § 1 k.p.c.).
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).