Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of mandatory legal representation by an attorney or lawyer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's personal appeal challenging a lower court's ruling on adverse possession. The appellant argued for the validity of the property acquisition, but the court found the appeal procedurally invalid because it was filed without the mandatory representation of an attorney or lawyer required by law. The court ruled that since the appellant did not fall under the specific exemptions for self-representation, the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed personally by a party who does not qualify for the statutory exemptions from the mandatory requirement of legal representation by an attorney or lawyer.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 35/07
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku Kopalni […]
przy uczestnictwie Skarbu Państwa o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r.,
na skutek skargi uczestnika C. D.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 31 stycznia 2005 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Uczestnik
postępowania
wniósł
osobiście
sporządzoną
skargę
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu
Okręgowego w K. z dnia 31 stycznia 2005 r. oddalającego jego apelację od
postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 listopada 2004 r., którym został
uwzględniony wniosek Skarbu Państwa o stwierdzenie nabycia własności
nieruchomości przez zasiedzenie.
Sąd Najwyższy, dokonując kontroli wniesionej skargi na podstawie w art.
4288 k.p.c., stwierdził, że jest ona niedopuszczalna z powodu niezachowania
wymagania przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. Przytoczony przepis stanowi, że
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez
adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności
procesowych
związanych
z
postępowaniem
przed
Sądem
Najwyższym,
podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Zacytowanego przepisu nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie
o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego
oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem
jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk
prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest
adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
(art. 871 § 2 k.p.c.). Przepisu art. 871 § 1 k.p.c. nie stosuje się także wtedy, gdy
zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię
Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.).
Skarżący nie wykazał, aby należał do kręgu wymienionych wyżej osób, które
są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Wniesiona przez
niego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
sporządzona osobiście, podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych
przyczyn (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.
db