Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law regarding incidental cost rulings as procedurally inadmissible under new Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging a final court ruling on litigation costs. The plaintiffs argued the lower court's decision on costs was legally inconsistent, but the Court found the appeal procedurally inadmissible because the new Civil Procedure Code restricts such appeals to specific final judgments. The Court applied the principle of immediate application of the new law, ruling that appeals against incidental decisions like cost allocations are no longer permitted.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 4248 k.p.c.: Appeals for non-compliance with law are inadmissible against incidental rulings such as those on litigation costs, as the new Civil Procedure Code limits such remedies to final judgments on the merits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 32/10
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa A. B., I. B. i P. B.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r.,
na skutek skargi powódek
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 9 maja 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2008 r. Sąd Okręgowy zmienił częściowo wyrok
Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2008 r., a w pozostałej części apelację
powódek oddalił i zniósł pomiędzy stronami koszty postępowania apelacyjnego.
Powódki zaskarżyły wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks
cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu
25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych
wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od
postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd
drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie
i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu
o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za
granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241, art.
5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych
orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych
w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie
przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28
lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2009 r.
Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda,
strona może dochodzić jej
wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia
niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem
powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie
(art. 4241b). Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze
k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli
przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można dochodzić
odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.
W ustawie
z
dnia
lipca
2010
r.
nie
przewidziano
przepisów
międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania
przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC
2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 424 1 k.p.c. jest
niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie
wymienionej ustawy.
Zasada
bezzwłocznego
stosowania
przepisu
procesowego
oznacza
stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili
podejmowania czynności, a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna
podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę powódki o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczącego rozstrzygnięcia o kosztach
procesu zawartego w wyroku sądu drugiej instancji jako niedopuszczalną
odrzucono (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).
jz