Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 31/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated laws and prove damage.

Numero d'incarto III CNP 31/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment, ruling that the complaint failed to meet statutory requirements. Although the appeal correctly identified the target judgment, it omitted the specific legal provisions alleged to be violated and failed to substantiate the claimed damages. Consequently, the court applied the procedural rules mandating precise legal citations and proof of loss for such appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must explicitly cite the violated legal provisions and provide evidence or arguments substantiating the resulting damage.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal against final judgment civil procedure code failure to cite law proof of damage procedural requirements Supreme Court dismissal constructive requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
spełnienie wymogów określonych w art. 4245 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
jednak nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
jednak nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 31/09

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa K.W. i T.G.

przeciwko M.K., A.K. i K.K.

o wydanie i zakazanie naruszeń,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2009 r.,

na skutek skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powodów K.W. i T.G. o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21

kwietnia 2008 r. należy podnieść, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –

że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz 6) wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Poprzednio wniesiona od tego samego orzeczenia skarga została odrzucona

przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r., z uwagi na nie

spełnienie wymogów określonych w art. 4245 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Ponownie

wniesiona skarga spełnia wymóg oznaczenia orzeczenia, od którego jest

wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części.. Nadal

jednak nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze

nie przytoczono przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, sam

zaś zarzut naruszenia wskazanych przepisów nie oznacza jeszcze, że skarżący

uznaje orzeczenie za niezgodne z tymi przepisami.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie wyjaśniano, że rygory określone

w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. stanowią takie wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, które przez

ustawodawcę zostały wyraźnie oddzielone. Jest tak dlatego, że nie wszystkie wady

postępowania

poprzedzającego

wydanie

skarżonego

orzeczenia,

wytykane

w ramach obu podstaw, powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a jeśli tak się

dzieje, to przepisy wskazane jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być –

i często nie są – tożsame z przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne (por. Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz pod red.

T. Erecińskiego, Lexis Nexis 2007, tom drugi, str. 325-326).

Ponadto,

skarga

wymaga

uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody.

Wymaga to przedstawienia wywodu, z którego wynika, że źródłem szkody jest

właśnie zaskarżone orzeczenie, a nie inne zdarzenie, oraz przedstawienia

dowodów bądź co najmniej ich surogatów dla uprawdopodobnienia jej wysokości.

Skarżący ograniczyli się do stwierdzenia, że zapłacili za całą nieruchomość,

a pozostała im część o 166 m2 mniejsza od zakupionej, wskazali orientacyjną cenę

1 m2 nieruchomości budowlanej w Z. dodając, że wartość pozostałej części

nieruchomości uległa obniżeniu.

Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).