Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 24/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to cite specific violated laws.

Numero d'incarto III CNP 24/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal to declare a final judgment inconsistent with the law. The appellant failed to identify specific statutory provisions allegedly violated by the lower court's decision and did not demonstrate that relief was unavailable through other legal means. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the mandatory structural elements required by civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if the appellant fails to specify the exact legal provisions considered inconsistent with the judgment or fails to prove the unavailability of other remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidating judgment structural defects of appeal failure to cite provisions unavailability of other remedies civil procedure law final judgment inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Na temat zasadności istnienia w polskim systemie prawnym przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako niespełniającą wymagań ustawowych (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
296, ze zm.) w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niespełniającej wymogu wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, jest zgodny z art. 45 ust.
Art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
1 w związku z art. 2 oraz art.
Art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Ponadto skarżąca nie uzasadniła, dlaczego wzruszenie kwestionowanego orzeczenia za pomocą innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art.
art. 4245 § 1 k.p.c
Na temat zasadności istnienia w polskim systemie prawnym przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Na temat zasadności istnienia w polskim systemie prawnym przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 31 ust. 3 Konstytucji
2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Ponadto skarżąca nie uzasadniła, dlaczego wzruszenie kwestionowanego orzeczenia za pomocą innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako niespełniającą wymagań ustawowych (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CNP 14/06
Supreme Court dismissed appeal against dismissal of shareholder liability claim due to lack of failed execution title.
II CNP 124/06
Supreme Court dismissed appeal against insurance denial for car theft due to lack of documents outside vehicle.
V CNP 93/08
Supreme Court dismisses appeal claiming housing co-op eviction compensation is unlawful due to vacancy conditions.
IV CNP 116/08
Supreme Court dismisses appeal, ruling that a disputed legal interpretation does not constitute unconstitutional invalidity.
V CNP 132/06
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to lack of obvious error in interpretation or application.
I CNP 33/06
Supreme Court dismissed appeal; factual findings and legal characterization of transport contract were not erroneous.
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.
II CNP 129/07
Supreme Court dismisses appeal on evidence preclusion grounds for late witness requests in construction payment suit.
IV CNP 45/08
Supreme Court dismisses appeal claiming wrongful execution of debt against marital joint account is objectively unlawful.
I CNP 79/06
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated law under Civil Procedure Code.
III CNP 14/12
Supreme Court dismisses appeal for divorce decree due to failure to cite specific violated law.
II BU 2/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal basis and specific unconstitutional provision.
II BP 2/11
Supreme Court dismissed appeal for failure to cite specific legal provision causing judgment inconsistency.
SK 49/08
Constitutional court upholds civil code rules rejecting appeals without citing legal basis as constitutional.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 24/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa M. sp. z o.o. w K. ‎przeciwko T. Ż. ‎o ochronę posiadania,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II Ca 993/14, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Powódka M. sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 września 2014 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 10 marca 2014 r., którym oddalono powództwo o ochronę posiadania, wniesione przeciwko T. Ż. Skarżąca nie wskazała, z którymi przepisami prawa kwestionowany wyrok jest niezgodny, ograniczając się jedynie do powołania podstaw prawnych wniesionej skargi. Sąd Najwyższy zważył:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym mającym, poprzez zakwestionowanie zgodności z prawem orzeczenia, przesądzić jedną z przesłanek deliktowej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.

Stanowi ona nadzwyczajny, sformalizowany środek procesowy, zatem przepisy ja regulujące powinny być wykładane ściśle (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, nie publ., z dnia 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, nie publ., z dnia 25 marca 2009 r., V CNP 93/08, nie publ., z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, nie publ.). Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury niezgodność musi mieć charakter kwalifikowany, a nadto oczywisty. Orzeczenie niezgodne z prawem to widocznie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo wydanie w wyniku rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawnej, uchybiające ogólnie przyjętym standardom rozstrzygnięć, któremu towarzyszy rażąco błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie prawa (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174; z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35; z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17).

Oznacza to, że podstawą uwzględnienia skargi nie może być każde uchybienie przepisom prawa, nawet jeżeli wystąpiło w toku postępowania (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., II CNP 129/07, nie publ., z dnia 29 października 2008 r., IV CNP 45/08, nie publ.).Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., do elementów konstrukcyjnych skargi należą: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, przytoczenie i uzasadnienie podstaw skargi, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie powstania szkody w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w innym trybie nie było i nie jest możliwe.

Skarżąca nie uczyniła zadość aż dwóm z powyższych wymagań. Po pierwsze nie wskazała przepisów prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z wielokrotnie powtarzanym stanowiskiem Sądu Najwyższego nie można przyjąć, że wskazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w ramach jej podstaw, przepisów naruszonych przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia, wyczerpuje jednocześnie wymóg wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, bowiem naruszenia prawa materialnego lub procesowego mogą, ale nie muszą, spowodować niezgodności z prawem.

Dlatego przepisy powołane w podstawach skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie muszą być jednocześnie tymi przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Bez spełnienia tego wymagania nie jest możliwe stwierdzenie przez Sąd Najwyższy bezprawności zaskarżonego orzeczenia, skoro nie wiadomo, z jakim przepisem prawa - zdaniem skarżącego - zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2007 r., I CNP 79/06; z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12; z dnia 25 sierpnia 2010 r., II BU 2/10; z dnia 1 kwietnia 2011 r., II BP 2/11 – nie publ.).

Na temat zasadności istnienia w polskim systemie prawnym przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. wypowiedział się również Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 12 lipca 2011 r. (SK 49/08, OTK-A 2011 nr 6, poz.

55) stwierdził, że art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niespełniającej wymogu wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Ponadto skarżąca nie uzasadniła, dlaczego wzruszenie kwestionowanego orzeczenia za pomocą innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5), co stanowi ewidentny brak konstrukcyjny złożonej skargi. Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako niespełniającą wymagań ustawowych (art. 4248 § 1 k.p.c.).