Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to missing legal grounds and lack of proven damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final court order regarding inheritance proceedings. The applicant failed to specify the exact legal provisions violated and did not demonstrate that other remedies were unavailable or that the ruling caused actual damage. Consequently, the court rejected the claim for invalidation and denied legal aid costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidation must explicitly cite violated laws, prove the unavailability of other remedies, and establish actual damage; failure to meet these requirements results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 22/10
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie z wniosku A. K.
przy uczestnictwie K. K.
o dział spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,
na skutek skargi wnioskodawcy
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn.
akt II Ca (…),
odrzuca skargę i oddala wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej
udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
W związku ze skargą wnioskodawcy A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 kwietnia 2009 r. należy
zważyć, co następuje.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze
wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej
podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy 5) wykazanie, że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje
wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie
niezgodności orzeczenia z prawem.
Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.
Wbrew obowiązkowi określonemu w pkt 3 przytoczonego przepisu skarga nie
wskazuje, z jakimi przepisami prawa zaskarżone nią orzeczenie jest niezgodne. Wymóg
ten jest odrębny w stosunku do wymagania określonego w pkt 2, wobec czego nie
można uznać, że przytoczenie podstaw skargi stanowi jednoczesne wskazanie
przepisów, z którymi orzeczenie jest niezgodne. Niezależnie od tego, w podstawach
skargi zarzucono naruszenie przytoczonych przepisów przez ich niezastosowanie w
opinii biegłego sądowego. Celem skargi nie jest jednak polemizowanie z opinią biegłego
lecz wykazanie, że prawomocne orzeczenie sądu zawiera tak poważne wady, że należy
je uznać za niezgodne z prawem.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącego obciąża obowiązek
przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których
zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby
odnieść skutku. Skarżący powinien wykazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP
108/08,
niepubl.). Oznacza
to
obowiązek przeprowadzenia
analizy przepisów
dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z
innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Co więcej skarżący musi „wykazać” (a więc
nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”), że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Żadnego
wywodu prawnego w tym zakresie skarga nie zawiera.
W skardze nie uprawdopodobniono też w najmniejszym stopniu, że wydanie
zaskarżonego orzeczenia spowodowało szkodę. W ogóle nie można mówić o szkodzie
w przypadku wstępnego postanowienia w sprawie o dział spadku, w której dopiero w
orzeczeniu końcowym dokonane zostaną rozliczenia i zasądzone będą ewentualne
dopłaty i spłaty.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c.
Zgodnie
z
orzecznictwem
Sądu
Najwyższego
czynności
adwokata
ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie
uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob.: postanowienie
SN z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07, OSNC z 2008 r., nr 3, poz. 41;
postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., sygn. akt II CKN 341/98, OSNC z 1999 r., nr
6, poz. 123; postanowienie SN z dnia 14 sierpnia 1997 r., sygn. akt II CZ 88/97, OSNC z
1998 r., nr 3, poz. 40), co uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie pełnomocnikowi
skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.