Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 21/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove damage and exhaust legal remedies.

Numero d'incarto III CNP 21/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for retrial against a final judgment ordering the replacement of defective roofing sheets. The plaintiff failed to substantiate the alleged damage caused by the lower court's decision and did not demonstrate that other legal remedies were exhausted. Consequently, the court rejected the appeal as it lacked the essential formal requirements mandated by civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4255 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.: An appeal for retrial must cumulatively prove the damage caused by the judgment, exhaust other legal remedies, and establish a causal link between legal violations and the error; failure to meet any requirement results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for retrial substantiation of damage exhaustion of remedies causal link requirement civil procedure law formal requirements dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4255 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wymaganie przewidziane w art. 4255 §
Art. 424 § 1 k.p.c.
postanowienia (art. 424 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 424 § 1 k.p.c
postanowienia (art. 424 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 21/08

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa B. M.

przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "E.(...)" Oddział w N. i

R.(...) sp. z o.o. w Ż.

o nakazanie wymiany wadliwej blachy wraz z akcesoriami,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r., na skutek skargi

powoda B. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.

z dnia 29 czerwca 2006 r., sygn. akt III Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w N. – po rozpoznaniu

apelacji pozwanej R.(...) sp. z o.o. w Ż. – zmienił wyrok Sądu Rejonowego w N.,

uwzględniający powództwo w stosunku do wymienionej pozwanej, w ten sposób, że

oddalił wniesione przeciwko niej powództwo o nakazanie wymiany wadliwej blachy

dachowej wraz z akcesoriami na wolną od wad.

Od wyroku Sądu drugiej instancji powód wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z

2005 r. Nr 13, poz. 98) jest – podobnie jak skarga kasacyjna – środkiem prawnym

sformalizowanym. Wysokie wymagania formalne stawiane skardze są związane nie

tylko z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa, ale wynikają także z

potrzeby spełnienia wysokich oczekiwań profesjonalnych.

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienia, wskazanie przepisu

prawa,

z którym

zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem.

Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione kumulatywnie. To oznacza, że skarga niespełniające któregokolwiek z nich

jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania

braków i podlega odrzucenie bez wzywania do ich usunięcia. Każde z tych wymagań

przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. – na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał

uwagę – ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych

wymagań (por. postanowienia Sąd Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 i

z dnia 18 stycznia III CNP 21/05 niepubl.).

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego

oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz

uwiarygodnieniu tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów bądź

innych środków, nawet nieuznawanych przez kodeks postępowania cywilnego za

dowody, jak pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów czy tzw. opinie prywatne

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC

2006, nr 1, poz. 16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Niezbędne jest

przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania

szkody oraz związek przyczynowy między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a

szkodą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05 OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Tymczasem zamieszczony w skardze wywód

dotyczący uprawdopodobnienia szkody nie odpowiada tym wymaganiom. Skarżący nie

wykazał rodzaju i rozmiaru szkody. Nie przedstawił też dowodów lub innych środków

świadczących o powstaniu szkody. Zawarte w skardze uprawdopodobnienie szkody

spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia nie może być zatem uznane za

spełniające wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c.

Wniesiona przez pełnomocnika pozwanego skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia także wymagania polegającego na

wykazaniu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe. W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że ten obciążający

skarżącego obowiązek oznacza przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów

dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z

innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

musi „wykazać” (a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”), że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. Podkreśla się, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną czy skargę o wznowienie

postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu

wykonalności

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 140). Tymczasem zamieszczony w skardze element dotyczący

omawianego wymagania został ograniczony jedynie do stwierdzenia, że w sprawie jest

niedopuszczalna skarga kasacyjna, nie ma podstaw do wniesienia skargi o wznowienie

postępowania i innych środków prawnych.

W piśmiennictwie i orzecznictwie zostało wyjaśnione, że przytoczenie podstaw

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i ich

uzasadnienia polega nie tylko na ogólnym wytknięciu naruszeń prawa materialnego lub

przepisów postępowania i wskazaniu przepisów, które zostały naruszone (z podaniem

numeru, artykułu, paragrafu lub ustępu), ale także na wyjaśnieniu, na czym to

naruszenie polegało. Należy też pamiętać, że w wypadku omawianej skargi wytykane w

ramach podstaw naruszenia prawa muszą stanowić przyczynę niezgodności z prawem

zaskarżonego

orzeczenia.

Nie wystarczy

więc

przytoczenie

samych

naruszeń;

konieczne jest również wykazanie normalnego związku przyczynowego między nimi a

niezgodnością orzeczenia z prawem (por. postanowienie Sąd Najwyższego z dnia 29

listopada 2006 r., II CNP 65/06, niepubl.).

Skarga powoda – w zakresie przytoczenia podstawy i jej uzasadnienia – nie

odpowiada przedstawionym wyżej wymaganiom. Wymaganie przewidziane w art. 4255 §

1 pkt. 2 k.p.c. zostało ograniczone do ogólnego wytknięcia naruszenia przepisów prawa

materialnego, bez wskazania naruszonych przepisów. Nie ma też wywodu dotyczącego

wykazania związku przyczynowego między naruszeniami prawa a niezgodnością

orzeczenia z prawem.

Z

przedstawionych

powodów

postanowienia (art. 424 § 1 k.p.c.).

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji