Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of actual damage caused by the judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment unlawful, ruling that no actual damage had been caused by the judgment itself. The appellant argued that the judgment caused financial loss by preventing monthly compensation payments, but the court found this to be a hypothetical future loss rather than a realized one. Since the appellant had not yet fulfilled the judgment's obligations, the costs incurred were due to their own negligence, not the judgment, failing the statutory requirement for admissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A claim for invalidating a final judgment is inadmissible if the claimant has not yet suffered actual material damage resulting from the judgment's issuance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 20/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Akademii Górniczo-Hutniczej w K.
przy interwencji ubocznej po stronie powodowej Gminy Miejskiej K.
przeciwko M. S., M. S., K. G. i małoletniej O. G. reprezentowanej przez
przedstawiciela ustawowego K.G.
o eksmisję,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r.,
na skutek skargi pozwanej M. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 26 listopada 2008 r.,
odrzuca skargę i zasądza od pozwanej M. S. na rzecz strony
powodowej kwotę 300 zł (trzysta zł) tytułem zwrotu kosztów
postępowania wywołanego skargą.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację
pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 17 kwietnia 2008 r.
Pozwana M. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego podnosząc, że na skutek
wydania zaskarżonego orzeczenia poniosła szkodę w postaci wystąpienia przez
powoda z żądaniem zapłaty comiesięcznego odszkodowania z tytułu bezprawnego
zajmowania lokalu w wysokości 552,50 zł miesięcznie, to jest 8,50 zł za każdy metr
kwadratowy od dnia 1 sierpnia 2009 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
skarga
o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie
tego oświadczenia poprzez
powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności,
oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne
oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1 § 1 k.p.c. sformułowanie
„przez wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia
a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy,
o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje
niemożnością
uznania,
że
szkoda
została
wyrządzona
przez
wydanie
zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi
zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać
poniesiona później niż w chwili wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153,
z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28
listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r.,
III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do spełnienia
przesłanki przewidzianej w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody
w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, nie jest zatem wystarczające powołanie się w skardze na samo
zagrożenie wystąpienia szkody, choćby było ono realne. Taki wniosek wynika
z wykładni literalnej powołanego przepisu dokonywanej w związku z art. 4241 § 1
k.p.c. i art. art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art. 424 5
§ 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy
o tym, że omawiana skarga przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie
prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona
szkoda w postaci realnego uszczerbku majątkowego (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 4 sierpnia
2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10, niepubl.,
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia
11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,OSNC 2006, nr 6, poz. 110).
Skarżąca nie powołała się w skardze na rzeczywistą, realną szkodę, która
została już poniesiona przez nią na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia,
lecz na
szkodę
hipotetyczną,
przyszłą.
Z
materiałów
sprawy
wnika,
że pozwana nie wykonała zaskarżonego wyroku, a dopiero spełnienie przez nią
zasądzonego świadczenia – na podstawie wyroku, który uznaje za niezgodny
z prawem – mogłoby skutkować powstaniem szkody. Skoro więc skarżąca nie
wykonała prawomocnego orzeczenia i z tego powodu ponosi koszty, to koszty
te nie mogą zastać zakwalifikowane jako szkoda w rozumieniu art. art. 4245 § 1 pkt
4 k.p.c.; pozwana ponosi je na skutek własnego zaniedbania związanego
z niewykonywaniem prawomocnego orzeczenia sądu.
Okoliczność ta przesądza, że nie została spełniona przesłanka art. 424 5 § 1
pkt 4 k.p.c., w związku z czym skarga uczestniczki o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów orzeczono. jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).