Supreme Court dismisses divorce appeal for failure to specify factual impact of procedural error on verdict.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a divorce judgment that dissolved the marriage due to the husband's fault. The appellant argued that the lower courts violated procedural rules by concluding the trial without further evidence or mediation, but failed to demonstrate how this affected the outcome. The court ruled that the appellant did not concretely link the alleged procedural defect to the specific factual findings or the final verdict, rendering the appeal inadmissible under the law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 316 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal alleging a violation of the principle of time of judgment must concretely specify the undisclosed facts and demonstrate their causal influence on the verdict; otherwise, the appeal is dismissed for lack of substantiation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CKN 171/97
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 sierpnia 1997 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN - Z.Strus
Sędziowie:
SN - T.Żyznowski (spraw.)
SN - E.Skowrońska-Bocian
Protokolant - K.Brzezińska
po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 1997 r.
na rozprawie sprawy z powództwa J. I.
przeciwko P. I.
o rozwód
na skutek kasacji pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 13 lutego 1997 r., sygn. akt I ACa […]
oddala
kasację i przyznaje od Skarbu Państwa (Sąd
Wojewódzki w S.) na rzecz adwokata W. K. - Kancelaria
indywidualna w W. - kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem
nie opłaconej pomocy prawnej.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 listopada 1996 r. w sprawie sygn. akt I C […]
Sąd Wojewódzki w S. rozwiązał przez rozwód małżeństwo P. I. i J.-Z. I.
z winy pozwanego.
Powierzył
powódce
J. władzę
I. rodzicielską
nad małoletnimi dziećmi stron: A., W. i S.. Orzekł o zawieszeniu władzy
rodzicielskiej pozwanego P. I. w stosunku do wymienionych małoletnich córek
oraz o ponoszeniu kosztów utrzymania dzieci.
Apelację złożoną przez pozwanego Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia
13 lutego 1997 r. sygn. akt I ACa […] oddalił.
Z ustaleń poczynionych przez Sądy niższych instancji wynika, że strony zawarły
związek małżeński w 1983 r. Z tego związku urodziło się troje dzieci: A. I. 1983
r., W. I. w 1984 r. i S. I. 9 stycznia 1987 r. Od urodzenia najmłodszej córki
strony zerwały pożycie, małżonkowie nie zamieszkiwali razem i nie prowadzili
wspólnego
gospodarstwa
domowego.
Pozwany
w
czasie
wspólnego
zamieszkania z rodziną nadużywał alkoholu, bił powódkę, zachowywał się
agresywnie w stosunku do dzieci. Pozwany wkrótce po zawarciu związku
małżeńskiego, bo już w 1983 r. odbywał przez rok karę pozbawienia wolności.
W 1990 r. ponownie został osadzony w zakładzie karnym. Został skazany na
karę pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa z art. 157 § 1 k.k.
Koniec wymierzonej mu kary przypada na 2003 r. Dzieci wychowują się bez
stałej obecności ojca w ich życiu. Nie pragną jego obecności. Z osobą ojca
wiążą przykre wspomnienia. Sąd Apelacyjny aprobował w całości ustalenia i
wnioski Sądu pierwszej instancji, w tym także zaniechanie - na wniosek
powódki - przeprowadzenia posiedzenia pojednawczego (art. 437 k.p.c.).
Kasację złożył pozwany.
Powołując się na podstawę przewidzianą w art. 393 1 pkt 2 kpc skarżący zarzucił
istotne naruszenie przepisów postępowania tj. art. 316 § 1 k.p.c. i 437 kpc przez
uznanie, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona do stanowczego
rozstrzygnięcia oraz zaniechanie przeprowadzenia posiedzenia pojednawczego.
Wskazując na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku
i poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 26 listopada
1996 r. sygn. akt I C […] oraz przekazanie sprawy wymienionemu
Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego jej rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu
postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo
upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania
administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz
niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.), sprawy wszczęte przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się od tego dnia według
przepisów tej ustawy, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. W dacie
orzekania przez Sądy obu instancji obowiązywał przepis art. 316 k.p.c. w
brzmieniu stanowiącym: po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za
podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy; w szczególności
zasądzeniu roszczenia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że stało się ono
wymagalne w toku sprawy (§ 1). W wypadku gdy istotne okoliczności ujawniły
się dopiero po zamknięciu rozprawy, powinna ona być otwarta na nowo (§ 2).
Stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, o którym mowa w
przytoczonym przepisie art. 316 § 1 k.p.c. obejmuje zarówno przepisy prawa
mogące stanowić podstawę rozstrzygnięcia, jak i okoliczności faktyczne
rozpoznawanej sprawy. Ponieważ nie nastąpiło odroczenie ogłoszenia
zaskarżonego wyroku ani też przeprowadzenie dowodu w sposób przewidziany
w art. 224 § 2 k.p.c. miarodajną datą do oceny zarzutu kasacji dotyczącego
czasu orzekania jest data wydania zaskarżonego wyroku. Zarzut ten, co
potwierdza uzasadnienie kasacji odnosi się wyłącznie do ustaleń faktycznych a
nie przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w rozstrzygniętej
sprawie.
Stosownie do art. 3931 pkt 2 k.p.c. - powołanego jako podstawa kasacji skarżący poza skonkretyzowaniem wysuniętego zarzutu naruszenia przepisów
postępowania powinien przytoczyć jaki wpływ zaistniałe uchybienie miało na
wynik sprawy. A więc kształtowało bądź współkształtowało treść wydanego
wyroku. Skarżący nie wykazał ani nawet nie przytoczył zmian jakie zaszły
w toku sprawy w zakresie jej okoliczności faktycznych. Zarzut zatem, że Sady
orzekały z pogwałceniem zasady dotyczącej czasu orzekania nie został w ogóle
skonkretyzowany ani też wykazany. Ogólnikowe stwierdzenie o jednostronnym
zebraniu dowodów bez wysłuchania drugiej strony nie dotyczy w ogóle
rozważanego zagadnienia o którym rozstrzyga art. 316 § 1 k.p.c. Twierdzenie to
podnoszone jest w sytuacji, kiedy pozwany odmówił złożenia zeznań
w charakterze strony. Zasadnie pominięte zostało dążenie pozwanego do
wykorzystania toczącego się procesu do zmiany jego sytuacji prawnej w toku
odbywania kary pozbawienia wolności. Sądy obu instancji szczegółowo
i w sposób wyczerpujący przytoczyły - na podstawie ujawnionego i obiektywnie
usprawiedliwionego stosunku powódki do pozwanego - że powyższe
wykluczało możliwość dojścia do skutku pojednania.
Nie zachodzi zatem potrzeba rozważania tego zarzutu wobec nie wskazania
przez skarżącego nawet hipotetycznego związku tego zarzutu z wynikiem
sprawy.
Z przyczyn powyższych kasacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw
podlega oddaleniu (art. 39312 k.p.c.).
er
T E Z A
Skarżący, który zarzuca w kasacji naruszenie art. 316 § 1 kpc
w odniesieniu do pominiętych okoliczności faktycznych sprawy powinien
wskazać konkretne zdarzenia (fakty) nie uwzględnione w toku dotychczasowego
postępowania oraz wpływ zdarzeń na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 kpc).
aw