Supreme Court dismisses claim for invalidating final judgment due to missed cassation appeal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the insureds' appeal seeking to invalidate a final judgment regarding work accident compensation and interest. The plaintiffs argued that the lower court's decision violated social insurance statutes, causing them significant financial loss. The court ruled that because the value of the dispute exceeded the threshold, a cassation appeal was the exclusive remedy, and the plaintiffs failed to file it or request a deadline extension.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.: A claim to declare a final judgment inconsistent with the law is inadmissible if the party failed to file a cassation appeal and did not request a restoration of the deadline for such appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III BU 1/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z odwołania Z. M., A. M. i R. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Biłgorajuo odsetki,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 października 2015 r.,na skutek skargi ubezpieczonych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lubliniez dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt VII Ua 35/12, odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił zaskarżony przez A. R. i Z. M. wyrok Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2009 r. oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Biłgoraju z dnia 5 marca 2003 r. i przyznał skarżącym jednorazowe odszkodowanie w kwocie 77.573 zł z tytułu śmierci ich ojca i męża z powodu wypadku przy pracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej. W dniu 25 lutego 2011 r. Zakład wydał trzy decyzje, objęte wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2013 r. oddalającym apelację wnioskodawczyni Z.
M. od wyroku Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 30 maja 2012 r., oddalającego odwołanie w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczenia. W dniu 23 stycznia 2015 r. Z. M. wraz z synami wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2013 r., wskazując, że jest niezgodny z art. 85 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.) i art. 118 ust. 1-4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) w związku z art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1242 ze sprost.). Skarżący stwierdzili, że przez wydanie wskazanego wyroku została im wyrządzona szkoda odpowiadająca utracie odsetek ustawowych, należnych za okres od dnia 5 marca 2003 r. do dnia 23 stycznia 2015 r., której wysokość określili na kwotę 115.477 zł. Na tę kwotę oznaczyli też wartość przedmiotu zaskarżenia.Skarżący wskazali, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest w chwili wniesienia skargi możliwe, ze względu na brak podstaw do wniesienia skargi o wznowienia postępowania oraz że „ze względu na upływ terminu do wywiedzenia skargi kasacyjnej, wyrok nie podlega zaskarżeniu w tym trybie”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Ze względu na przedmiot sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczającą 10.000 zł, właściwym środkiem prawnym przysługującym od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2013 r. była skarga kasacyjna (por. art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem w sprawie, w której przysługiwała skarga kasacyjna, jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej, a stwierdziwszy uchybienie terminowi do jej wniesienia bez swojej winy, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia (art. 4241 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; por. postanowienie z dnia 20 grudnia 2011 r., III CNP 33/11, OSNC-ZD 2013/B, poz. 26; IC 2012/11, s. 43).Subsydiarność skargi o stwierdzenie niegodności prawomocnego wyroku z prawem, wyrażona w warunku z art. 4241 § 1 in fine k.p.c., powoduje, że skarga o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem skarżącym nie przysługuje.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 2 in principio k.p.c.).