Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZSG 3/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses lawyer's appeal against disciplinary court's cassation decision for lack of absolute appeal grounds.

Numero d'incarto II ZSG 3/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense lawyer's appeal against the Higher Disciplinary Court's decision to overturn the first-instance acquittal and remand the case. The defense argued that the remand violated procedural rules regarding cassation, but the court found no absolute grounds for appeal under the Code of Criminal Procedure. The court held that the Higher Disciplinary Court correctly identified errors in the first instance regarding the assessment of conduct and witness testimony, making the remand legally justified.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 454 § 1 k.p.k.; Art. 95 n pkt 1 Prawo o adwokaturze: A higher disciplinary court may remand a case to the first instance only if absolute grounds for appeal exist, such as errors in assessing conduct or witness testimony, and the lower court lacks the authority to issue any other decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
disciplinary appeal cassation decision remand procedure absolute grounds lawyer ethics procedural error code criminal procedure violazione dell'obbligo di informare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 539e § 2 k.p.k.
[...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. w zw.
art. 95 n pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
z art. 95 n pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze – dalej powoływana jako „prawo o adwokaturze” postanowił:
art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k.
akt [...] uchylił zaskarżone orzeczenie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej […].Od powyższego orzeczenia skargę złożyła obrońca obwinionego podnosząc:naruszenie art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. w zw.
art. 439 § 1 k.p.k.
Przepis ten zawiera przesłanki uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art.
art. 454 § 1 k.p.k.
z art. 454 § 1 k.p.k. w zw.
art. 539a § 3 k.p.k.
Z powiązania treści tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw.
art. 454 § 1 k.p.k
439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
Przepis ten zawiera przesłanki uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art.
art. 454 k.p.k
439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
Te uregulowania wskazują więc jednoznacznie, że aby Sąd Najwyższy mógł ustosunkować się do podniesionych w skardze zarzutów, uzasadnienie orzeczenia sądu odwoławczego winno być tak sformułowane, aby wynikało z niego jednoznacznie, która z przesłanek określonych w art. 437 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZSG 3/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 30 stycznia 2025 r., w sprawie adwokata M. B., skargi obrońcy obwinionego, na orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury 20 kwietnia 2024 r., sygn. akt [...], uchylające orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] z dnia 23 maja 2023 r., sygn. [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. w zw. z art. 95 n pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze – dalej powoływana jako „prawo o adwokaturze” postanowił:

1. oddalić skargę;

2. obciążyć obwinionego adwokata M. B. kosztami postępowania skargowego

UZASADNIENIE

Rzecznik Dyscyplinarny Izby Adwokackiej […] wystąpił do Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko adw. M. B., obwiniając o to, że:- będąc pełnomocnikiem B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w W. pod sygn. akt […] przeciwko R. Sp. z o.o. z siedzibą w R., reprezentowaną przez adwokata J. K., ujawnił treść pertraktacji ugodowych pomiędzy stronami, które miały miejsce w okresie co najmniej od 2 grudnia 2021 r. do 11 stycznia 2022 r. poprzez złożenie w przedmiotowym postępowaniu sądowym pisma procesowego datowanego na 12 stycznia 2022 r. wraz z załączoną korespondencją mailową z okresu od 27 grudnia 2021 r. do 11 stycznia 2022 r. oraz wymienianymi w tym okresie pomiędzy stronami projektami negocjowanej ugody, wraz z wprowadzonymi zmianami oraz komentarzami stron, co do poszczególnych postanowień negocjowanej ugody, tj. popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 80 Prawa o adwokaturze w zw. z § 1 ust. 1, §33 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 66/2022 NRA z dnia 10 września 2022 r.).Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej […], orzeczeniem z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt [...], uniewinnił obwinionego adw.

M. B. od popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego, a koszty postępowania przejął na rachunek Izby Adwokackiej […].Po rozpoznaniu odwołań: Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] oraz pełnomocnika pokrzywdzonej R. Sp. z o.o. z siedzibą w R., zaskarżających orzeczenie w całości na niekorzyść obwinionego, Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury orzeczeniem z dnia 20 kwietnia 2024 r. sygn. akt [...] uchylił zaskarżone orzeczenie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej […].Od powyższego orzeczenia skargę złożyła obrońca obwinionego podnosząc:naruszenie art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. w zw. z art. w zw. z art. 95n pkt.

1) Prawo o adwokaturze poprzez uchylenie orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] z dnia 23.05.2023 r., sygn. akt: [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi w postępowaniu I - instancyjnym, pomimo tego, iż nie zaistniały podstawy do takiego postępowania przez Sąd odwoławczy, podczas gdy wydanie orzeczenia z dnia 20.04.2024 r. przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury było przedwczesne, ponieważ Sąd ten uznał, że postępowanie dowodowe dokonane przez Sąd I instancji zostało przeprowadzone w sposób niewłaściwy (w toku postępowania przed Sądem Dyscyplinarnym Izby Adwokackiej […] nie zgromadzono pełnego materiału dowodowego, bowiem wymaga wyjaśnienia, czy obwiniony nie uczestniczył w pertraktacjach ugodowych w inny sposób, niż osobiście), co powinno było skutkować uzupełnieniem brakującego materiału dowodowego przez Sąd II instancji w toku postępowania odwoławczego i dopiero po jego uzupełnieniu i przyjęciu, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest pełny i wskazuje na winę obwinionego, możliwe byłoby uchylenie orzeczenia Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.Wskazując na powyższe, obrońca obwinionego, wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Odpowiedź na skargę złożył w imieniu pokrzywdzonej R. Sp. z o.o. z siedzibą w R. pełnomocnik – adwokat W. W. wnosząc o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał na bezzasadność wniesionej skargi, która pozostaje w sposób oczywisty sprzeczna z uzasadnieniem orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury oraz wnioskami z niego płynącymi. Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga obrońcy obwinionego M. B. nie jest zasadna i dlatego podlegała oddaleniu na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. jako bezzasadna.Wskazać należy, że przepisy rozdziału 55a k.p.k. zawierające unormowanie instytucji skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach adwokackich, zgodnie z art. 95 n prawo o adwokaturze.Przede wszystkim należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że wydanie, na etapie postępowania odwoławczego, orzeczenia kasatoryjnego naruszyło art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.

Przepis ten zawiera przesłanki uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Z powiązania treści tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego lub też konieczne jest przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960).

Te uregulowania wskazują więc jednoznacznie, że aby Sąd Najwyższy mógł ustosunkować się do podniesionych w skardze zarzutów, uzasadnienie orzeczenia sądu odwoławczego winno być tak sformułowane, aby wynikało z niego jednoznacznie, która z przesłanek określonych w art. 437 § 2 k.p.k. była podstawą uchylenia orzeczenia sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Treść uzasadnienia orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 20 kwietnia 2024 r., wyraźnie wskazuje, jakimi powodami kierował się ten Sąd wydając zaskarżone skargą orzeczenie.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny w należyty sposób przeprowadził kontrolę instancyjną i podjął prawidłową decyzję procesową. W części motywacyjnej swojego rozstrzygnięcia podał zasadnicze powody, dla których konieczne było uchylenie zaskarżonego odwołaniem rozstrzygnięcia. Sąd ten wskazał na błędy popełnione przez sąd pierwszej instancji w sferze wadliwej oceny zachowania obwinionego z punktu widzenia odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz oceny zeznań świadków. Według Wyższego Sądu Dyscyplinarnego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo oceniony, pozwala na stwierdzenie, że czyn obwinionego, może zostać oceniony jako przewinienie dyscyplinarne.Trafny więc jest wniosek, iż w układzie procesowym jaki wystąpił w przedmiotowej sprawie, Sąd odwoławczy nie miał możliwości wydania innego orzeczenia niż kasatoryjne, bowiem na przeszkodzie temu stał zakaz wynikający z art. 454 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.[M.

T.] r.g. ‎