Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 8/26 Generato dall'IA

Supreme Court rejects Prosecutor's request to disqualify judge due to lack of objective impartiality doubts.

Numero d'incarto II ZO 8/26
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the General Prosecutor's request to disqualify Judge Mark Dobrowolski from a specific case. The Prosecutor argued the judge's appointment process raised concerns, but the Court held that impartiality doubts must be objectively grounded and not merely subjective. Since the arguments were abstract and failed to show the judge prejudged the matter or expressed opinions on the case, the request was rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 40 § 1 ust. 1 k.p.k.: A request to disqualify a judge requires an objectively justified doubt regarding impartiality, not merely a subjective feeling of suspicion by the applicant.

Parole chiave

Generato dall'IA
disqualification of judge objective impartiality doubt subjective suspicion Supreme Court procedure prosecutor request difetto di legittimazione del ministero pubblico procuratore ricusazione di pubblici ministeri

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 42 § 1 k.p.k.
akt II ZOW 16/25 na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. i art.
Art. 41 § 1 k.p.k.
i art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw.
Art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j.
Art. 40 § 1 ust. 1 k.p.k.
Wnioskodawca nie wykazał również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
art. 42 § 1 k.p.k
akt II ZOW 16/25 na podstawie art. 42 § 1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
art. 40 § 1 ust. 1 k.p.k
Wnioskodawca nie wykazał również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 41 k.p.k
art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k
Wnioskodawca nie wykazał również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2021 r., V KK 39/21
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2021 r., V KK 39/21).
wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85
wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70
wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10
wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08
V KK 39/21
Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of procedural violation affecting verdict outcome.
V KK 227/10
Supreme Court allows cassation when a judge's public comments on a case create reasonable doubt about impartiality.
III KK 73/08
wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 8/26 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r. bez udziału stron wniosku Prokuratora Generalnego z dnia 12 listopada 2025 r. w przedmiocie wyłączenia SSN Marka Dobrowolskiego od rozpoznania sprawy o sygn. akt II ZOW 16/25 na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. i art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 334 - dalej powoływana jako u.s.p.) postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie SSN Marka Dobrowolskiego od udziału w sprawie o sygn. akt II ZOW 16/25.

UZASADNIENIEPismem z dnia 12 listopada 2025 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) Prokurator Generalny wniósł o wyłączenie SSN Marka Dobrowolskiego od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. II ZOW 16/25. Argumentacja wniosku zawarta w uzasadnieniu sprowadza się w istocie rzeczy do stwierdzenia, że sędzia SN Marek Dobrowolski został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z art. 41 § 1 k.p.k. wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. ‎W dotychczasowym orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd, iż twierdzenie o bezstronności sędziego w danej sprawie, musi być wykazane ‎i racjonalnie uzasadnione. Uzasadniona wątpliwość, o której mowa w art. 41 ‎§ 1 k.p.k. musi zatem istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym odczuciu strony składającej wniosek o wyłączenie. Chodzi wszakże o wątpliwość, którą w oparciu o zaistniałą okoliczność mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca sytuację i nie zaangażowana w spór osoba.

Nie stanowi zarazem przyczyny wyłączenia sędziego sama podejrzliwość strony, czy też utrata wiary w bezstronność sędziego, wynikająca z jej subiektywnego odczucia. Uwagi powyższe odnoszą się do takiego zachowania sędziego na sali rozpraw oraz poza nią, z którego mogłoby wynikać, że sędzia jest w określony sposób nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy. Chodzi tu o zachowanie sędziego odnoszące się zarówno do oceny rozpoznawanej sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia, jak i o wyrażanie pewnych opinii oceniających uczestników postępowania, które może świadczyć o określonym nastawieniu sędziego do sprawy lub osób w niej uczestniczących (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2021 r., V KK 39/21).

Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego zachodzi jedynie wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając ‎w kierunku potwierdzenia swojej pierwotnej oceny sprawy, lub wyraża swój stosunek do strony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08). W ocenie Sądu Najwyższego żądanie wnioskodawcy nie spełnia powyższych kryteriów, zaś sama argumentacja wniosku nie zawiera żadnych okoliczności, które mogłyby podawać w wątpliwość stronniczość SSN Marka Dobrowolskiego, tym samym nie spełniając wymogów wskazywanych przez ustawodawcę w art. 40 § 1 ust. 1 k.p.k. i art. 41 k.p.k.

Prokurator Generalny ‎w swoim wniosku nie wykazał, aby SSN Marek Dobrowolski był w jakikolwiek sposób uprzedzony w stosunku do niego, jak również nie wykazał, aby dokonał oceny sprawy o sygn. akt II ZOW 16/25 przed jej rozpoznaniem, bądź też wyrażał opinię oceniającą uczestników tego postępowania, która świadczyłyby o jego nastawieniu do sprawy lub osób w nim uczestniczących. Przede wszystkim zauważyć należy, iż zdecydowana większość okoliczności, na których oparty jest wniosek, ma charakter abstrakcyjny i nie jest bezpośrednio związana ze sprawą ‎o sygn. akt II ZOW 16/25, w której SSN Marek Dobrowolski jest sprawozdawcą.

Wnioskodawca nie wykazał również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. Argumentacja przytoczona we wniosku nie wskazuje, aby sprawa o sygn. akt II ZOW 16/25 dotyczyła bezpośrednio SSN Marka Dobrowolskiego, a wykazanie tego jest konieczne do stwierdzenia, że została zrealizowana przesłanka wyłączenia sędziego wymieniona w treści powołanego przepisu.Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.] [r.g.] ‎