Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 6/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to exclude judge based on appointment flaws and EU/ECtHR case law.

Numero d'incarto II ZO 6/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's request to exclude Judge Tomasz Demendek from the disciplinary case against Judge X.Y. The defense argued that flaws in the judges' appointments violated the Constitution and cited numerous ECJ and ECtHR rulings. The court ruled that such arguments are inadmissible because they concern only legal or structural issues, not factual circumstances, and because the relevant statute explicitly excludes appointment flaws as a ground for recusal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym: A request to exclude a judge based solely on structural or legal defects in their appointment is inadmissible as it lacks factual basis and is expressly prohibited by statute.

Parole chiave

Generato dall'IA
recusal of judge appointment flaws structural defects inadmissible request Supreme Court disciplinary proceedings factual basis ritiro della domanda

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
akt II ZOW 26/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł ‎pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym
art. 41 § 1 k.p.k
akt II ZOW 26/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
W uzasadnieniu wniosku wskazał: „Wady, które towarzyszyły powołaniu na stanowiska sędziowskie SSN Marka Motuka i SSN Tomasza Demendeckiego uniemożliwiają stworzenie przez Panów sądu, który spełniałby kryteria art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 6/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie obwinionego sędziego Sądu Okręgowego w K. X.Y.po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2025 r. wniosku obrońcy obwinionego o wyłączenie SSN Tomasza Demendeckiego od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt II ZOW 26/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł ‎pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIEPrzed Sądem Najwyższym – Izbą Odpowiedzialności Zawodowej zawisła sprawa zainicjowana odwołaniem wniesionym przez Krajową Radę Sądownictwa od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt I ZSK 15/22 o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego w K.

X.Y. Sprawie tej została nadana sygn. akt II ZOW 26/24, a do składu Sądu Najwyższego ją rozpoznającego wyznaczono SSN Marka Motuka, SSN Tomasza Demendeckiego i Ławnika SN Jarosława Gałkiewicza.Obrońca obwinionego w trakcie rozprawy w dniu 15 stycznia 2025 r. złożył wniosek o wyłączenie od jej rozpoznania sędziów Sądu Najwyższego, w tym SSN Tomasza Demendeckiego. W uzasadnieniu wniosku wskazał: „Wady, które towarzyszyły powołaniu na stanowiska sędziowskie SSN Marka Motuka i SSN Tomasza Demendeckiego uniemożliwiają stworzenie przez Panów sądu, który spełniałby kryteria art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Wszystko co można powiedzieć w tej sprawie można przeczytać w licznych orzeczeniach TSUE i ETPCz, nie będę ich powtarzał w tej sprawie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Okoliczności przywołane w dość lakonicznym wniosku nie powodują konieczności wyłączenia sędziego, zwłaszcza w oparciu o treść art. 41 § 1 k.p.k. Należy przypomnieć, że skutecznej podstawy wyłączenia sędziego w trybie określonym powołanym przepisem można doszukiwać się jedynie w okolicznościach natury faktycznej, gdyż tylko one mogą prowadzić do wniosku, że powstaną uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego, a więc uzasadnione wątpliwości, że dana sprawa zostanie rozstrzygnięta w sposób stronniczy, a więc z nieuzasadnioną korzyścią procesową dla którejkolwiek ze stron.

Wnioskodawca nie wykazał natomiast, by do takich wątpliwości prowadziła okoliczność, która ma charakter wyłącznie prawny, a wręcz ustrojowy. Okolicznością tą jest ukształtowana decyzją ustawodawcy procedura powołania na stanowiska sędziowskie i bliżej nie sprecyzowane wadliwości tej procedury. Można przy tym wskazać, że uznanie jakiejkolwiek okoliczności o charakterze prawnym za okoliczność o charakterze przewidzianym w art. 41 § 1 k.p.k. może w konsekwencji prowadzić do powołania takiej okoliczności, której, uwzględniając stanowisko wnioskodawcy, nie będzie w stanie rozstrzygnąć żaden sąd, gdyż będzie dotyczyła każdego sędziego.

Z tego powodu ten kierunek wykładni, który dopuszcza skuteczne stosowanie art. 41 § 1 k.p.k. z powodów ustrojowych nie może być zaakceptowany, gdyż w rezultacie prowadzi do wniosków nie do zaakceptowania z punktu widzenia realizacji zadań wymiaru sprawiedliwości, a tym samym funkcjonowania państwa prawa.Należy też przypomnieć, że z dniem 15 lipca 2022 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259). Zgodnie z art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym w brzmieniu nadanym powołaną nowelizacją, okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności.

Powyższy przepis znajduje zastosowanie do wszystkich przypadków, w których strona domaga się wyłączenia sędziego, czyniąc rozpoznanie takiego żądania niedopuszczalnym.Poza tym, orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka nie mają mocy powszechnie obowiązującej normy prawnej i nie wywierają skutków erga omnes. Mają jedynie moc wiążącą w sprawach, na tle których zostały wydane. Niezależnie od tego wskazują państwom uznającym zwierzchność tych Trybunałów na potrzebę określonego ukształtowania obowiązującego w tych państwach porządku prawnego, nie ingerując samoistnie w treść norm prawnych w tym porządku obowiązujących.

W tej sytuacji powołanie się przez obrońcę w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie na orzecznictwo tych Trybunałów – tym bardziej na orzecznictwo bliżej nie sprecyzowane – nie mogło odnieść skutku w niniejszej sprawie.Przede wszystkim natomiast, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19 (który wszedł w życie z dniem 12 marca 2020 r.), przepis art. 41 § 1 k.p.k. utracił moc w zakresie, w jakim dopuszczał rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a u.k.r.s. Już więc z tego powodu rozważenie okoliczności przytoczonych we wniosku w kontekście powołanego przepisu jest wręcz niedopuszczalne.Konkludując, należy stwierdzić, że wniosek o wyłączenie SSN Tomasza Demendeckiego – jako pozbawiony podstaw formalnoprocesowych – jest niedopuszczalny z mocy ustawy, co też wykluczało możliwość jego rozpoznania.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.[M.

T.][a.ł] ‎