Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 23/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because cassation applies only to the main disciplinary judgment, not procedural rulings.

Numero d'incarto II ZO 23/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the lawyer's appeal as inadmissible, ruling that cassation is only available against the final judgment on disciplinary liability. The lawyer attempted to appeal procedural decisions regarding the extension of appeal deadlines and the refusal to restore the appeal term. The court determined that these procedural matters do not constitute the subject of the disciplinary proceeding and therefore fall outside the scope of cassation under the relevant statutes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 622 ust. 1 u.rp; Art. 623 u.rp; Art. 519 k.p.k.; Cassation in disciplinary proceedings applies exclusively to the judgment resolving the main liability issue, not to incidental procedural rulings.

Parole chiave

Generato dall'IA
disciplinary proceedings cassation appeal inadmissible appeal procedural rulings lawyer liability Supreme Court Polish law revoca disciplinare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 622 ust. 1 u.rp
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z treścią art. 622 ust.
Art. 623 u.rp
Art. 519 k.p.k.
Należy jednocześnie podkreślić, że według art. 519 k.p.k. – stosowanego odpowiednio w oparciu o art.
art. 437 § 1 k.p.k
akt […] na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 440 k.p.k
Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił: 1.naruszenie art. 440 k.p.k.
art. 79 k.p.k
przez jego błędną wykładnie i brak zastosowania przy ocenie stanu prawnego sprawy2.naruszenie art. 79 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k
art. 519 k.p.k
Należy jednocześnie podkreślić, że według art. 519 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 18.05.2022 r., III KZ 24/22
postanowienie SN z 18.05.2022 r., III KZ 24/22; postanowienie SN z 23.08.2018 r., V KZ 31/18).
postanowienie SN z 23.08.2018 r., V KZ 31/18
postanowienie SN z 18.05.2022 r., III KZ 24/22; postanowienie SN z 23.08.2018 r., V KZ 31/18).
III KZ 24/22
Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as cassation requires a final appellate court ruling.
V KZ 31/18
Supreme Court dismisses cassation appeal against first-instance judgment due to lack of appellate procedure.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie radcy prawnego S. N.po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 12 stycznia 2024 r. zażalenia obwinionego na zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt […] w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 1 marca 2022 r., sygn. akt […] zmieniającego postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt […], oraz orzeczenia Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt […] na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIERzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych […] wnioskiem z dnia 14 stycznia 2020 r. wniósł do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] o ukaranie radcy prawnego S. N. za przewinienie dyscyplinarne z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.

U. 2017, poz. 1870 ze zm.) (k. 121-131, t. IIIA)Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych […] orzeczeniem z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt […], uznał radcę prawnego S. N. winnym zarzucanych czynów (pkt 1-5), za które wymierzył mu karę łączną pozbawienia prawa wykonywania zawodu (pkt 6) oraz obciążył kosztami postępowania (pkt 7) (k.200-220).Radca prawny S. N. w dniu 7 marca 2021 r. (data nadania) wniósł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania (k. 244-246, t. IIIB), natomiast w dniu 9 marca 2021 r. - odwołanie od orzeczenia (k.248-262, t.

III B). Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych […] postanowieniem z dnia 7 maja 2021 r., sygn. akt […], odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania od orzeczenia Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt […] (k. 286-289, t. III B). Zażalenie na postanowienie wniósł w dniu 27 maja 2021 r. radca prawny S. N., skarżąc je w całości (k. 298-346, t. III B).Wyższy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych […] postanowieniem z dnia 19 października 2021 r., […], zażalenie pozostawił bez rozpoznania (pkt 1), kosztami obciążył Krajową Izbę Radców Prawnych w Warszawie (pkt 2) (k. 470-475, t.

III B). Zażalenie na postanowienie wniósł w dniu 2 grudnia 2021 r. radca prawny S. N., skarżąc je w całości (k.490-502, t. III B).Wyższy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych […] postanowieniem z dnia 1 marca 2022 r., sygn. akt […], „zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że utrzymał w mocy postanowienie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 7 maja 2021 r. wydane w sprawie o sygn. akt […] (pkt 1)”, kosztami postępowania obciążył Krajową Izbę Radców Prawnych w Warszawie (pkt 2) (k. 551-559, t.

III B.) Kasację „od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie z 1 marca 2022 r. doręczonego 12 kwietnia 2022 r. oraz orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego […] z 6 czerwca 2020 r.” wniósł w dniu 11 maja 2022 r. radca prawny S. N. (k. 569-588, t. III B). Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie zarządzenie z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt […], odmówił przyjęcia kasacji (k. 589-590, t. III B), wskazując w uzasadnieniu tego zarządzenia, że kasacja przysługuje od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wydanych w trybie odwoławczym, podczas gdy w niniejszej sprawie została wniesiona od postanowienia wydanego w sprawie wpadkowej.Zażalenie na zarządzenie wniósł w dniu 12 lipca 2022 r. radca prawny S. N., skarżąc je w całości.

Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił: 1.naruszenie art. 440 k.p.k. przez jego błędną wykładnie i brak zastosowania przy ocenie stanu prawnego sprawy2.naruszenie art. 79 k.p.k. § 2 k.p.k., gdyż obwiniony musi mieć obrońcę również wtedy gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające obronę. Sąd powinien wyznaczyć obrońcę, w sytuacji gdy obwiniony nie tylko miał utrudnioną obronę ale był jej całkowicie pozbawiony, tzn. nie miał możliwości obrony, gdyż sad dyscyplinarny albo wskutek rażącej pomyłki lub celowo z cynizmu wysyłał zarówno wezwanie na rozprawę, uzasadnienie orzeczenia na ul. […] - adres byłej żony, zamiast na adres Kancelarii radcy prawnego "V.", ul. […], […] G. (adres kancelarii od 2004 r., potwierdzony postanowieniem dziekana OIRP z 2004 r.).

Natomiast nowe dowody, zeznania świadków w protokole wydziału spraw obywatelskich i decyzja Prezydenta miasta G. potwierdzają, że obwiniony od 2011 lub 2012 roku nie mieszka w mieszkaniu przy ul. […], nie przebywa w nim, nie ma tam swoich rzeczy i nie odbiera korespondencji, więc „albo całe postępowanie Urzędu Miejskiego i Prezydenta Miasta jest kłamstwem albo ustalenia OIRP oraz Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie są nieprawdziwe, sprzeczne z prawdą, logiką, doświadczeniem życiowym i są oparte na błędach lub kłamstwach”, a nadto, całkowicie podważają twierdzenia sądów dyscyplinarnych co do możliwości odbioru wezwań,3.naruszenie art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., gdyż obwiniony wskutek niezawinionej nieobecności, co potwierdzają najnowsze dowody, nie miał możliwości obrony i nie mógł się merytorycznie wypowiedzieć na żadnej z kolejnych rozprawNa podstawie powyższych zarzutów wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia, przyjęcie kasacji i rozpoznanie jej na rozprawie, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (k. 593-605, t.

III B). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z treścią art. 622 ust. 1 ustawy z 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2022, poz. 1166) – dalej: u.rp od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego, przy czym z mocy art. 623 u.rp może być ona wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Należy jednocześnie podkreślić, że według art. 519 k.p.k. – stosowanego odpowiednio w oparciu o art. 741 pkt 1 u.rp – kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego ‎o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Zasada odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu karnym w postępowaniu dyscyplinarnym radców prawnych, a także treść powołanych wyżej przepisów art. 622 i 623 u.rp prowadzi do wniosku, że kasacja ‎w postępowaniu dyscyplinarnym radców prawnych może być wniesiona jedynie od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego rozstrzygającego o odpowiedzialności dyscyplinarnej radcy prawnego, a więc od orzeczenia rozstrzygającego ‎o przedmiocie tego postępowania, nie zaś kwestii wpadkowych, jakie mogą również być przedmiotem rozstrzygnięcia przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny.Uwzględniając powyższe nie ulega wątpliwości, że trafnie Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w zaskarżonym zarządzeniu wskazał, że kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy, zaś obwiniony został prawidłowo poinformowany o tym, że od postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego KIRP z 1 marca 2022 r. nie przysługuje środek odwoławczy.

Należy wskazać, że w aktualnym stanie procesowym jedyne orzeczenie zapadłe w głównym nurcie procesu to orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt […]. Orzeczenie to nie zostało przez radcę prawnego S. N. skutecznie zaskarżone odwołaniem, zatem nie mogło być przedmiotem kasacji (por. m.in. postanowienie SN z 18.05.2022 r., III KZ 24/22; postanowienie SN z 23.08.2018 r., V KZ 31/18). Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu, a w istocie tej kwestii dotyczą postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z 19 października 2021 r. i z 1 marca 2022 r., nie podlega kontroli Sądu Najwyższego w trybie kasacyjnym.Ubocznie należy natomiast odnotować, że podniesione przez radcę prawnego S. N. zarzuty zawarte w zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie są w rzeczywistości skierowane do postępowania dotyczącego jego odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Nie zawierają natomiast żadnej argumentacji, która mogłaby podważyć podstawę zaskarżonego zarządzenia, a więc tezę, że w aktualnym stanie procesowym w niniejszej sprawie kasacja jest środkiem niedopuszczalnym.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [M. T.] (r.g.)