Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 104/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge's disqualification request based on legal doubts and workload imbalance.

Numero d'incarto II ZO 104/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a judge's request to be disqualified from a case due to alleged legal doubts and excessive workload. The judge argued that unresolved constitutional questions and interseccional discrimination prevented impartial adjudication. The court held that such abstract legal concerns and administrative burdens do not constitute the specific, objective circumstances required by law to prove a lack of impartiality.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.: A request for a judge's disqualification based on legal doubts or workload must demonstrate a concrete, objective link between the circumstances and the specific case outcome, rather than relying on abstract legal theories or subjective feelings.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial disqualification impartiality doubts legal system structure workload imbalance interseccional discrimination procedural law judge's recusal domanda di ricusazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 41 § 1 k.p.k.
akt II ZOW 75/22 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw.
art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku SSN Krzysztofa Staryka o jego wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn.
art. 42 § 2 k.p.k.
wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.).
art. 40 k.p.k.
Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k. wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art.
art. 41 § 1 k.p.k
akt II ZOW 75/22 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na wniosek strony (art. 42 § 1 k.p.k.).
art. 40 k.p.k
Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k.
art. 42 § 2 k.p.k
wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 31 maja 1985 r., V KRN 333/85
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 8 lutego 2011 r., V KK 227/10
postanowienie Sądu Najwyższy z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08
postanowienie Sądu Najwyższy z 22 listopada 2023 r., sygn. akt II KK 7/23
III KK 214/11
Court dismisses appeal regarding judge impartiality, ruling doubts must be objective, not subjective. (16 words)
V KK 227/10
Supreme Court allows cassation when a judge's public comments on a case create reasonable doubt about impartiality.
III KK 73/08
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
II KK 7/23
Supreme Court recuses judge due to impartiality doubts from flawed nomination procedure affecting both judges.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 104/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 30 stycznia 2025 r. wniosku SSN Krzysztofa Staryka o wyłączenie go od rozpoznania sprawy o sygn. akt II ZOW 75/22 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku SSN Krzysztofa Staryka o jego wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II ZOW 75/22. UZASADNIENIEW dniu 19 listopada 2024 r. do Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej, Wydział II wpłynął wniosek SSN Krzysztofa Staryka z dnia 12 listopada 2024 r. o wyłączenie go od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt II ZOW 75/22.

W uzasadnieniu wniosku SSN Krzysztof Staryk wskazał, że w związku ze złożeniem w dniu 16 września 2024 r. powództwa o ustalenie, zarejestrowanego pod sygn. akt I ZPU 19/24, nie jest on uprawniony do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, co według niego powoduje konieczność wyboru nowego sędziego do orzekania w tej Izbie Sądu Najwyższego z dniem uprawomocnienia się wyroku. Ponadto, SSN Krzysztof Staryk odniósł się do istotnych wątpliwości prawnych nie pozwalających mu na orzekanie w tej Izbie Sądu Najwyższego, które wskazał w ww. pozwie (dotyczące regulacji prawnych konstytuujących ustrój sądownictwa, w tym m.in. wskazał że nie otrzymał pisemnego postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 września 2022 r. w sprawie wyznaczenia go do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej).Dodatkowo zwrócił uwagę, że w listopadzie 2024 r. na skutek wyznaczenia w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej posiedzeń z jego udziałem w dwóch dniach, sumaryczna liczba dni z posiedzeniami sądowymi w tej Izbie oraz w jego Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jest o dwa, a w stosunku do niektórych sędziów jego Izby nawet o trzy dni większa, co stanowi dyskryminację intersekcjonalną (z uwagi na wiek oraz na wyznaczenie do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej) bardzo utrudniającą właściwe przygotowanie się do rozpoznania spraw w jego Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na wniosek strony (art. 42 § 1 k.p.k.). Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k. wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.). Wyłączenie z mocy prawa od udziału w sprawie następuje natomiast jedynie w sytuacji wystąpienia okoliczności określonych w art. 40 k.p.k.Z kolei zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Przepis powyższy expressis verbis odwołuje się do uzasadnionej konkretnymi okolicznościami wątpliwości, która musi istnieć obiektywnie i poddawać się zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, także przez każdą rozsądnie oceniającą i niezaangażowaną w wynik postępowania osobę. Nie oznacza to jednak, że przyczynę wyłączenia sędziego będzie stanowił każdy nieuzasadniony konkretnymi okolicznościami brak zaufania, czy też okazywany przez stronę brak wiary w bezstronność sędziego, będący wynikiem jej wyłącznie subiektywnego odczucia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11).W dotychczasowym orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd, iż twierdzenie o bezstronności sędziego w danej sprawie, musi być wykazane i racjonalnie uzasadnione.

Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego zachodzi jedynie wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając w kierunku potwierdzenia swojej pierwotnej oceny sprawy, lub artykułuje swój stosunek do strony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).

Wątpliwości co do bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. muszą wynikać z konkretnych sytuacji, faktów, związanych z osobą i zachowaniem sędziego, nie zaś z regulacji prawnych (które są podważane przez wnioskodawcę) konstytuujących ustrój sądownictwa. Nie sposób również zaakceptować sytuacji, w której instytucja z art. 41 § 1 k.p.k. byłaby wykorzystywana jako narzędzie kontroli procesu powołania na stanowisko sędziego, gdyż mogłoby to prowadzić do instrumentalnego wykorzystania art. 41 § 1 k.p.k. do celów, którym ten przepis nie służy, a zarazem do obejścia rozwiązań prawnych służących kontroli procesu nominacyjnego, istniejących w prawie publicznym.

Wniosek o wyłączenie sędziego oparty o treść art. 41 § 1 k.p.k. dla swojej skuteczności musi wykazać na co najmniej duże prawdopodobieństwo, iż zachodzi związek funkcjonalny pomiędzy podnoszonymi okolicznościami uzasadniającymi wątpliwości co do bezstronności sędziego (które powinny mieć charakter rzeczywisty i obiektywny), a rozstrzygnięciem konkretnej sprawy. Z tych okoliczności powinno być możliwe logiczne wyciągnięcie wniosku o tym, że istnieje uzasadnione przekonanie o możliwości rozstrzygnięcia sprawy bez uzasadnionych podstaw na korzyść lub niekorzyść określonej strony (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 listopada 2023 r., sygn. akt II KK 7/23).W ocenie Sądu Najwyższego żądanie SSN Krzysztofa Staryka nie spełnia powyższych kryteriów, zaś sama argumentacja wniosku nie zawiera żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II ZOW 75/22.

Autor wniosku nie wykazał, aby był w jakikolwiek sposób uprzedzony do stron postępowania ww. sprawie. Z podanych przez niego okoliczności w postaci wątpliwości prawnych związanych z jego orzekaniem w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej oraz wniesionym w związku z tym powództwem, a także w postaci nadmiernego obciążenie obowiązkami orzeczniczymi w dwóch izbach Sądu Najwyższego, nie jest możliwe logiczne wyciągnięcie wniosku o tym, że istnieje uzasadnione przekonanie o możliwości rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt II ZOW 75/22 bez uzasadnionych podstaw na korzyść lub niekorzyść określonej strony przez sędziego SN Krzysztofa Staryka.Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.[M.

T.][a.ł] ‎