Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZP 29/94 Generato dall'IA

Supreme Court ruled 1.8 multiplier applies only to rescue team members or equipment mechanics, not general supervisors.

Numero d'incarto II UZP 29/94
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the applicant's request to increase his mining disability pension by clarifying the scope of the 1.8 multiplier. The applicant argued that his roles as a shift supervisor and fire inspector qualified for the higher rate, but the lower courts held that only specific positions listed in the annex applied. The Court determined that the statutory provision linking the 1.8 multiplier to supervisors requires them to have been simultaneously members of rescue teams or equipment mechanics of such teams.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 1, 2 ustawy o z.e.g.; The 1.8 multiplier for mining work applies to supervisors and shift leaders only if they were simultaneously members of rescue teams or equipment mechanics of those teams.

Parole chiave

Generato dall'IA
mining disability pension 1.8 multiplier rescue team members equipment mechanics supervisor eligibility statutory interpretation pension calculation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 1, 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw
"Czy na podstawie art. 6 ust.
Art. 6 ust. 1, 2 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin
"Czy na podstawie art. 6 ust.
Rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 21 stycznia 1984 r. w sprawie określenia niektórych stanowisk pracy górniczej oraz stanowisk pracy zaliczanej w wymiarze półtorakrotnym
art. 391 k.p.c
[...] do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 12 października 1994 r.

II UZP 29/94

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędzia SN: Stefania Szymańska

(sprawozdawca), Sędzia SA: Barbara Wagner,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Jana Szewczyka, w sprawie z wniosku

Jana S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o podwyższenie

renty inwalidzkiej górniczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 12

października 1994 r. zagadnienia przekazanego przez Sąd Apelacyjny w Lublinie

postanowieniem z dnia 28 lipca 1994 r. [...] do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.

"Czy na podstawie art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o

rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie

niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm. ) w wymiarze 1,8 zalicza się tylko

prace wymienione w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin (Dz. U. Nr 5, poz. 32 ze zm.), czy również prace

wymienione w załączniku Nr 3 do rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw

Socjalnych z dnia 21 stycznia 1984 r. (Dz. U. Nr 10, poz. 44 ze zm.) ?"

p o d j ą ł następującą uchwałę:

Pracownikom kierownictwa i dozoru ruchu kopalń, wymienionym w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 21

stycznia 1984 r w sprawie określenia niektórych stanowisk pracy górniczej oraz

stanowisk pracy zaliczanej w wymiarze półtorakrotnym przy ustalaniu prawa do

górniczej emerytury lub renty (Dz. U. Nr 10, poz. 4 ze zm.) przysługuje przelicznik

1,8 za każdy rok pracy, o ile byli oni równocześnie członkami drużyn

ratowniczych bądź mechanikami sprzętu ratowniczego tych drużyn.

Uzasadnienie

Jan S., urodzony 29 kwietnia 1944 r., pobierający od 1 marca 1989 r. rentę

inwalidzką górniczą odwołał się od kolejnej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Oddział w L. z dnia 3 lutego 1994 r., którą odmówiono mu zastosowania przelicznika

1,8 za każdy rok pracy górniczej z tym uzasadnieniem, że zajmowane przez niego

stanowiska w dozorze ruchu kopalni uzasadniają zastosowanie przelicznika tylko po 1,5

za każdy rok pracy.

Wyrokiem z dnia 3 czerwca 1994 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Lublinie oddalił odwołanie. Sąd ustalił, że wnioskodawca pracował w

Przedsiębiorstwie Robót Górniczych w M. w okresie od 16 marca 1978 r. do 31 grudnia

1978 r. jako dozorca energo-maszynowy pod ziemią, a następnie w Przedsiębiorstwie

Robót Górniczo-Budowlanych "P." w Ł. pod ziemią na stanowiskach:

1) od 1 stycznia 1979 r. do 16 listopada 1979 r. jako dozorca oddziału

energo-maszynowego,

2) od 17 listopada 1979 r. do 30 kwietnia 1981 r. jako inspektor techniczny d/s

przeciwpożarowych,

3) od 1 maja 1981 r. do 30 listopada 1981 r. jako dozorca oddziału

energo-maszynowego i

4) od 1 grudnia 1981 r. do 22 marca 1989 r. jako sztygar zmianowy oddziału

energo-maszynowego.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, nie są to stanowiska wymienione w art. 6 ustawy z dnia

1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin (Dz. U. Nr 5, poz. 32

ze zm.) i dlatego organ rentowy prawidłowo obliczył wysokość renty stosując przelicznik

1,5 za każdy rok pracy górniczej.

W rewizji od tego wyroku wnioskodawca podtrzymał swoje żądanie i domagał się

zmiany wyroku przy zastosowaniu przelicznika 1,8 za każdy rok pracy górniczej pod

ziemią wykonywanej w okresie od 16 marca 1978 r. do 22 marca 1989 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie uznał, iż w sprawie występuje zagadnienie, które

wymaga rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, w związku z czym przedstawił je Sądowi

Najwyższemu w trybie art. 391 k.p.c. Treść tego zagadnienia została przytoczona w

sentencji uchwały.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji

emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.), przy ustalaniu wysokości renty przysługującej na

podstawie art. 6 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i

ich rodzin (Dz. U. Nr 5, poz. 32 ze zm.) stosuje się przelicznik 1,8 za każdy rok pracy.

W stosunku do górników wymienionych w art. 10 tej ustawy stosuje się przelicznik 1,5

za każdy rok pracy.

Przepis art. 6 ustawy o z.e.g., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia

1989 r. stanowił w ust. 1, iż przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury, renty inwalidzkiej i renty rodzinnej pracownikom zatrudnionym pod ziemią oraz w kopalniach siarki

zalicza się w wymiarze półtorakrotnym następujące okresy pracy w Polsce Ludowej:

1) w przodkach bezpośrednio przy urabianiu lub ładowaniu urobku, przy montażu, likwidacji i transporcie obudów, maszyn urabiających, ładujących i transportujących w przodkach oraz przy głębieniu szybów i robotach szybowych,

2) w drużynach ratowniczych,

3) w charakterze mechaników sprzętu ratowniczego drużyn, o których mowa w

pkt. 2. Z mocy art. 8 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o

zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. Nr 36, poz. 206) w ust. 1 wyrazy "Polski Ludowej"

zastąpiono wyrazami "na obszarze Państwa Polskiego", oraz nadano nieco zmienione

brzmienie pkt. 1 tego ustępu. Przepis ust. 1 w pkt. 2 i 3 został niezmieniony.

Według art. 6 ust. 2 ustawy o z.e.g, (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30

września 1994 r.), okresy pracy wymienione w ust. 1 pkt. 2 i 3 zalicza się w wymiarze

półtorakrotnym również tym pracownikom dozoru ruchu i kierownictwa ruchu kopalń,

którzy pracują pod ziemią lub w kopalniach siarki co najmniej przez połowę dniówek

roboczych w miesiącu.

Wykaz stanowisk, na których zatrudnienie zalicza się w myśl ust. 1 i 2 art. 6 w

wymiarze półtorakrotnym, został ustalony - w wykonaniu delegacji ustawowej z ust. 3

art. 6 - w rozporządzeniu Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 21 stycznia

1984 r. w sprawie określenia niektórych stanowisk pracy górniczej oraz stanowisk pracy

zaliczanej w wymiarze półtorakrotnym przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury lub

renty (Dz. U. Nr 10, poz. 44 ze zm.).

Wykaz stanowisk, na których pracę w myśl ust. 1 art. 6 zalicza się w wymiarze

półtorakrotnym zawiera załącznik nr 2 do tego rozporządzenia. Jeżeli zaś chodzi o

wykaz stanowisk kierownictwa i dozoru ruchu kopalń, na których praca jest

wykonywana pod ziemią lub w kopalni siarki przez co najmniej połowę dniówek

roboczych w miesiącu, to są one wymienione w załączniku nr 3.

Według niewadliwego ustalenia Sądu Wojewódzkiego, co także podkreślił Sąd

Apelacyjny w uzasadnieniu zagadnienia prawnego, stanowiska zajmowane przez

wnioskodawcę są wymienione w pkt. 4 załącznika nr 3. Z tego powodu treść uchwały

należało dostosować do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Przy rozważaniu zaś

zagadnienia w tym zakresie niezbędna jest analiza art. 6 ust. 2 ustawy o z.e.g.

Analizując art. 6 ust.2 nie można oderwać się od ust. 1 tego przepisu. W pkt. 2 i 3 ust. 1

wymienieni są zaś członkowie drużyn ratowniczych i mechanicy sprzętu ratowniczego

tych drużyn. Odniesienie się w ust. 2 do ust. 1 pkt 1 i 2 tego samego przepisu oznacza

więc, że pracownikom wymienionym w ust. 2, tj. pracownikom dozoru ruchu i

kierownictwa ruchu kopalń, którzy pracują pod ziemią co najmniej przez połowę

dniówek roboczych w miesiącu, zalicza się okresy pracy w wymiarze półtorakrotnym, o

ile byli oni równocześnie członkami drużyn ratowniczych bądź mechanikami sprzętu

ratowniczego tych drużyn. Taki wniosek wynika z całościowej analizy art. 6 ustawy o

z.e.g., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 1994 r. Należy jednak

zaznaczyć, że takie unormowanie ma miejsce także po nowelizacji ustawy o z.e.g.,

dokonanej ustawą z dnia 30 czerwca 1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu

emerytalnym górników i ich rodzin oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr

84, poz. 385) z tym, iż obecnie objęci nim są pracownicy dozoru ruchu i kierownictwa

ruchu kopalń, którzy pracują przez połowę dniówek roboczych pod ziemią, w kopalniach

siarki lub w kopalniach węgla brunatnego.

Powyższe argumenty uzasadniają podjęcie uchwały tej treści, iż pracownikom

kierownictwa i dozoru ruchu kopalń wymienionym w załączniku nr 3 do ww rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 21 stycznia 1984 r. przysługuje

przelicznik 1,8 za każdy rok pracy, o ile byli oni równocześnie członkami drużyn

ratowniczych bądź mechanikami sprzętu ratowniczego tych drużyn.