Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZP 21/95 Generato dall'IA

Supreme Court ruled unemployment gaps after benefit cessation are not contributory periods under the pension revaluation act.

Numero d'incarto II UZP 21/95
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the legal question regarding whether unemployment periods after the cessation of unemployment benefits count as contributory periods for pension revaluation. The appellant argued that periods of inability to work should be included, while the court relied on the strict interpretation of the 1991 Employment Act. The court determined that only periods where benefits were actually received qualify as contributory, excluding subsequent gaps where benefits were legally unavailable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent; Art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu: Only periods of receiving unemployment benefits are recognized as contributory periods; subsequent periods of unemployment where benefits are legally unavailable do not count.

Parole chiave

Generato dall'IA
unemployment benefits contributory periods pension revaluation strict interpretation family pension employment act legal entitlement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 2 ust. 1 pkt 1 of the Act of 17 October 1991 on pension revaluation and on changes to certain acts
jest okresem składkowym w rozumieniu art. 2 ust.
Art. 24 ust. 3 of the Act of 16 October 1991 on employment and unemployment
Takie stanowisko potwierdza - jak to słusznie podkreślił Sąd Apelacyjny - art. 24
Art. 30 ust. 1 of the Act of 14 December 1994 on employment and combating unemployment
1). W myśl art. 30 ust. 1 tejże ustawy okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych wlicza
art. 391 k.p.c
rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 17 listopada 1995 r.

II UZP 21/95

Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Jerzy Kuźniar, Maria Mańkowska,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Jana Szewczyka, w sprawie z wniosku

Wilfrida K., działającego w imieniu i na rzecz małoletniego Andrzeja K. przeciwko

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S. o rentę rodzinną, po rozpoznaniu na

posiedzeniu jawnym dnia 17 listopada 1995 r. zagadnienia prawnego przekazanego

przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 września 1995 r., [...] do

rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.

Czy okres czasowego pozostawania bez pracy z powodu niemożności jej otrzymania po okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych po dniu 15 listopada 1991 r.

jest okresem składkowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 października

1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104,

poz. 450 z późn. zm.)?

p o d j ą ł następującą uchwałę:

Okres czasowego pozostawania bez pracy z powodu niemożności jej otrzymania po okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych po dniu 15 listopada 1991

r. nie jest okresem składkowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17

października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania

emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.).

Uzasadnienie

Danuta K., urodzona 15 grudnia 1945 r. matka małoletniego Andrzeja K., urodzonego 10 kwietnia 1979 r., w imieniu i na rzecz którego działa ojciec Wilfrid K..,

zmarła 28 sierpnia 1994 r. Danuta K. była ostatnio zatrudniona od 1 października 1985

r. do 31 lipca 1991 r. Z zaświadczenia Rejonowego Urzędu Pracy w C. z 15 września

1994 r. wynika, że Danuta K. była zarejestrowana jako bezrobotna i w okresie od 7

sierpnia 1991 r. do 30 listopada 1992 r. pobierała zasiłek z tytułu pozostawania bez

pracy, zaś od 1 grudnia 1992 r. do dnia zgonu była zarejestrowana jako bezrobotna bez

prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzją z 23 września 1994 r. pozwany organ rentowy odmówił przyznania

Andrzejowi K. renty rodzinnej po zmarłej matce z tym uzasadnieniem, że zmarła nie

spełniała warunków do renty inwalidzkiej, ponieważ śmierć jej nastąpiła po upływie 18

miesięcy od ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, co nastąpiło z dniem 30

listopada 1992 r.

Wyrokiem z 25 stycznia 1995 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Szczecinie zmienił powyższą decyzję i przyznał Andrzejowi K. rentę

rodzinną. Sąd Wojewódzki uwzględnił cały okres pozostawania bez pracy Danuty K. i

dlatego uznał, że zostały spełnione przesłanki z art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia

1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze

zm.) do przyznania renty rodzinnej.

Sąd Wojewódzki powołując się na brzmienie przepisu art. 2 ust. 2 pkt 6 ustawy z

dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania

emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) zajął

stanowisko, że okres uznany za składkowy nie może odnosić się tylko do okresu

pobierania zasiłku dla bezrobotnych, z uwagi na łącznik pod postacią słowa "w tym",

który wykazuje, iż okres pobierania zasiłków jest pojęciem węższym, mieszczącym się

w "ogólnym" pojęciu okresu pozostawania bez pracy na obszarze Państwa Polskiego z

powodu niemożności jej otrzymania lub niemożności podjęcia szkolenia zawodowego.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy stanowi "szczególną odrębną" podstawę prawną,

w związku z czym przepisy ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i

bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457 ze zm.) nie mają w sprawie zastosowania. Sąd

Wojewódzki powołał się na to, iż takie stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Poznaniu w

sprawie III AUr 310/94.

W rewizji organ rentowy domagał się zmiany wyroku Sądu Wojewódzkiego i

oddalenia odwołania, podtrzymując stanowisko co do braku podstawy do uwzględnienia

przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalno-rentowych lub ich wysokości okresów, w

których osoba zarejestrowana jako bezrobotna nie miała prawa do zasiłku.

Sąd Apelacyjny uznał, iż w sprawie występuje zagadnienie nasuwające poważne

wątpliwości prawne, wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Treść

zagadnienia prawnego została przytoczona we wstępnej części uchwały.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zasadne jest stwierdzenie Sądu Apelacyjnego, iż ustawa z 17 października

1991 r. o rewaloryzacji wprowadziła w miejsce okresów zatrudnienia, okresów równorzędnych z zatrudnieniem i zaliczalnych do okresów zatrudnienia (przewidzianych w

ustawie o z.e.p.) okresy składkowe, okresy uważane za składkowe oraz okresy nieskładkowe. Trafnie także Sąd Apelacyjny podniósł, iż przepis art. 2 tejże ustawy określa

w ust. 1 jakie okresy przypadające po dniu wejścia jej w życie (15 listopada 1991 r.) są

okresami składkowymi, zaś w ust. 2 jakie okresy przypadające przed dniem wejścia w

życie ustawy uważa się za okresy składkowe. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o

rewaloryzacji okresami składkowymi są okresy opłacania składek na ubezpieczenie

społeczne w wysokości określonej w przepisach wykonawczych, wydanych na

podstawie przepisów o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, przepisów

wymienionych w art. 1 pkt 2-5, przepisów Prawa o adwokaturze oraz w przepisach o

zatrudnieniu. Najogólniej ujmując chodzi więc o te okresy, za które należy opłacać

składkę na ubezpieczenie społeczne. Trafne jest zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego,

iż powołanie się w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rewaloryzacji na przepisy o zatrudnieniu

nie jest przypadkowe, lecz jest wyrazem powiązania świadczeń, które reguluje ta

ustawa z opłacaniem składek na ubezpieczenie społeczne.

Dlatego odpowiadając wprost na przedstawione zagadnienie należy stwierdzić, iż

okres czasowego pozostawania bez pracy z powodu niemożności jej otrzymania po

okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych po dniu 15 listopada 1991 r. nie jest

okresem składkowym.

Takie stanowisko potwierdza - jak to słusznie podkreślił Sąd Apelacyjny - art. 24

ust. 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu, wprowadzony

ustawą z dnia 10 marca 1994 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu (dz. U. Nr

43, poz. 165), z mocą obowiązującą od 1 grudnia 1991 r. Przepis ten stanowił, że

okresy niepobierania zasiłku dla bezrobotnych przez osoby, które pozostają we

wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem osiągającym dochody przekraczające dwukrotnie minimalne wynagrodzenie podlegały zaliczeniu jako okresy składkowe, lecz w wymiarze nie dłuższym od okresu, przez który bezrobotny pobierałby

zasiłek, gdyby małżonek nie osiągał dochodu. Przepis ten jako przepis szczególny

podlega wykładni ścisłej. Treść tego przepisu świadczy, że ustawodawca tylko w tym

zakresie dopuścił możliwość zrównania okresu, w którym osoba bezrobotna z powodu

sytuacji materialnej nie miała prawa do zasiłku dla bezrobotnych z sytuacją prawną

osoby, która taki zasiłek pobierała. Dlatego uprawnione jest stanowisko, że w świetle

przepisów ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, która ma w niniejszej sprawie

zastosowanie z uwagi na datę wniosku uwzględnieniu podlegają tylko okresy w nich

wyszczególnione. Chodzi więc o okresy pobierania zasiłku, natomiast z okresów, w

których osoba zainteresowana nie miała takiego prawa uwzględnia się tylko okres

wymieniony w art. 24 ust. 3.

2. Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu utraciła moc

z dniem 1 stycznia 1995 r. Z dniem tym bowiem weszła w życie ustawa z dnia 14

grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1995 r., Nr 1, poz.

1). W myśl art. 30 ust. 1 tejże ustawy okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych wlicza

się do okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników i ich rodzin, co stanowi kontynuację uregulowania zawartego w ustawie o

zatrudnieniu i bezrobociu. Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

natomiast nie zawiera przepisu analogicznego do ar. 24 ust. 3 poprzednio

obowiązującej ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, o którym była wyżej mowa. Jest to

skutkiem tego, że w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu odstąpiono od

pozbawienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych osób, które pozostają we wspólnym

gospodarstwie domowym z małżonkiem osiągającym dochody przekraczające

dwukrotnie minimalne wynagrodzenie. Osoby takie w obecnym stanie prawnym mają

prawo do zasiłku dla bezrobotnych i dlatego uregulowanie na wzór art. 24 ust. 3 ustawy

o zatrudnieniu i bezrobociu nie było potrzebne.

Powyższe potwierdza jednak stanowisko, że wliczeniu do okresów składkowych

w rozumieniu ustawy o rewaloryzacji podlegają tylko okresy pobierania zasiłku dla

bezrobotnych. Wliczanie do okresów składkowych okresu czasowego pozostawania bez

pracy z powodu niemożności jej otrzymania po okresie pobierania zasiłku dla

bezrobotnych po dniu 15 listopada 1991 r. musiałoby mieć podstawę w przepisie

szczególnym.